Rozdzial

 1 I   |         bandośniki też przysłać przed Matką Bożka, jak skończone
 2 I   |        o którym baby rozmawiały przed chwilą.~Akademik wychylił
 3 I   |        zatrzymał się aż dopiero przed jedną chałupą, stojącą trochę
 4 I   |       porządnie. Umieciono było przed nią czysto, a podwórko przytrząśnięte
 5 I   |    przestępując z nogi na nogę. Przed chlewem świeciła wielka
 6 I   |  odbierając go sobie wzajemnie.~Przed drzwiami chałupy kobieta
 7 II  |      Nikogo się we wsi nie bał, przed jednym pisarzem mores znał.
 8 V   |        więźniów i stawienia ich przed oblicze sądu. Nie potrzebuję
 9 V   |        celek jego przyprowadził przed oblicze sądu nie dwóch,
10 V   |    skargę na wójta i na pisarza przed... wójta i pisarza. "Wzięli
11 V   |  przytomności. Nie widziała nic przed sobą i co kamień, to się
12 VI  |         biegle, siadał na ławce przed czworakami i spoglądając
13 VI  |       pójść wcześniej i jeszcze przed sumą się ż księdzem Czyżykiem
14 VI  |        wysoko i wymiarkowała że przed sumą nie zdąży.~Jakoż gdy
15 VI  |       aż wreszcie zaintonował: "Przed tak wielkim Sakramentem!"~
16 VI  |   zabrzęczały dzwonki i dzwony; przed kościołem grzmiał bęben,
17 VI  |         spokojne. Padła Rzepową przed majestatem bożym twarzą
18 VII |        Zacząłem go nienawidzieć przed chwilą.~- Brzydki grymaśnik
19 VII |   Wiktor spojrzał tak waleczmie przed siebie, że aż pies, który
20 VII |          a potem zatrzymali się przed ładnym domkiem, pokrytym
21 VII |  Rzepowej; poszli więc tamtędy.~Przed wrotami siedziała na pieńku
22 VIII|     zaraz podniósł się, wyszedł przed ganek i spytał:~- A kto
23 IX  |      pałac, wielki aż strach, a przed nim co niemiara bryk i wozów,
24 IX  |     nogi. "Toć stoisz, kobieto, przed nim." Zebrała się z duchem
25 IX  | guzikami i z piórem za uchem, a przed stallami różnych panów co
26 IX  |      buty miał na wyciągniętych przed się nogach dziurawe.~Trąciła
27 IX  |         procesja zatrzymała się przed nią.~- Toż co jest? - spytał.~-
28 IX  |      złośliwe dziecko. Szła oto przed siebie, wiatr gnał ją, pot
29 IX  |       boskie, żeby choć dziecko przed burzą zabrali: podniosła
30 X   |     Rzepową więc poszła po wodę przed karczmę, a po drodze słyszała,
31 X   |         konewkę i do domu. A tu przed karczmą stoi Szmul. Gdy