Rozdzial

 1 I   |        piłem arbaty? "~- Wielka mi rzecz herbata! - odparł
 2 I   |     będzie robił?~- Co? Albo to mi krokwie gryźć bez pisarstwa?
 3 I   |           Pewno, że napiszę, bo mi wstyd za całą Baranią Głowę.~
 4 I   |         najwyższej pomocy, może mi się to ta w jakie dwa roki
 5 I   |              Nie powiadam, żeby mi ta nie było żal...~- A!
 6 I   |              A nie boję się! Co mi kazali, tom robił.~- No!
 7 I   |    Stachowa, tak się boję, żeby mi mego Franka w żołnierze
 8 I   |     żołnierze nie wzieni, że aż mi skóra cierpnie.~A Stachowa
 9 II  |        Siadaj. Siadaj! Opowiedz mi swoje bohaterskie czyny.~-
10 II  |        a za nim... pióro wypada mi z ręki... przez pół odchylone
11 II  |         Rzepa przyszedł połamać mi kości, a Kruczek z drugiej
12 IV  |            Pisarz mówił...~- Co mi ta pisarz! - przerwał gniewnie
13 V   |     świat przynoszą, to - zdaje mi się - nie potrzebuje być
14 V   |     psiajucha już dawno spokoju mi nie daje. Przyszedłem, jak
15 V   |     czasu na mnie zła. Huknęła .mi misą o stół, mało mi strawa
16 V   |   Huknęła .mi misą o stół, mało mi strawa nie wyleciała, a
17 V   |     pożreć nie dalia, tylko tak mi wymyślała: "Ty pogański
18 V   |       sufraganie!" Dopiero, jak mi powiedziała: "sufraganie",
19 V   | sufraganie" mu nie mówiłam, tak mi Panie Boże dopomóż. A żeby
20 VI  |        czas jakiś z przymknięty mi oczyma i schyloną głową,
21 VII |     miło pomyśleć! Przyznajcież mi to, acaństwo dobrodziejstwo!~
22 VII |      Elim. Gdy go czytam, zdaje mi się, że słyszę jakąś muzykę
23 VII |     tragiczny.~- O! pan za dużo mi przypisuje. Pan Wiktor przeszedł
24 VII |       się rozchmurzyć i wymówić mi swego ulubionego poetę.~-
25 VII |        zorzo moja rumiana! Może mi Bóg ciebie zesłał! Przyczyńże
26 VIII|     potem na bagnety! Ale zaraz mi się zdało, że ci już słabną.
27 VIII|            Moja Rzepowa, dajcie mi też choć w niedzielę pokój! -
28 VIII|         mleka napiła.~"Oj! żeby mi też choć kosteczki dali
29 X   |         Maryśko moja, odpuść ty mi moje słowa, bo widzę, żem
30 X   |         możecie wskórać; on sam mi mówił: niech Rzepową, powiada,