Rozdzial

 1 I   |     chciał na kobiety zawołać, gdy nagle rozległ się z tyłu
 2 I   |       nisko, Zołzikiewicz, ale gdy bryka mignęła dalej, za-wołał
 3 I   |        trochę opodal od-drogi. Gdy ją jednak ujrzał, czoło
 4 I   |  wymykały się jej spod czepca.~Gdy pan pisarz się zbliżył,
 5 I   |  pisarza nie puszczał, dopiero gdy ten schwyciwszy polano zaczął
 6 II  |    jednym pisarzem mores znał. Gdy zobaczył z daleka zieloną
 7 II  |        bał.~Taki to był Rzepa.~Gdy wrócił tego dnia z boru
 8 II  |       pan pisarz używał wtedy, gdy wypadło mu jechać do powiatowego
 9 II  |     pot występuje mu na czoło, gdy nagle...~Nagle królowa znika,
10 III |        miałżeby porzucić plan, gdy uświęcił go nowiutką parą
11 III |       nigdy!~Przeciwnie, teraz gdy do projektów na Rzepową
12 IV  | pierwszy?~Podpisywali kolejno, gdy zasię Rzepa wziął się do
13 V   |       zaraz w Baraniej Głowie, gdy na posiedzeniu, o którym
14 V   |    okazji. Jakoż pewnego dnia, gdy Romeo, wedle zapatrywania
15 V   |       brali za czapki i bicze, gdy nagle drzwi zamknięte po
16 V   |    pisarza, który milczał, ale gdy Rzepowa skończyła, rzekł
17 VI  |    przed sumą nie zdąży.~Jakoż gdy przyszła, nabożeństwo już
18 VI  |      Rzepową leżała tak długo. Gdy się podniosła, już było
19 VII |       że ja przepadam za Elim. Gdy go czytam, zdaje mi się,
20 VII |    wiejskie uczyły się czytać, gdy rodzice byli w polu. Papa
21 VIII|     wesołość była więc ogólna, gdy nagle przerwał ją cichy,
22 IX  |        Rzepa był natarczywy, a gdy usłyszał toż samo co i Rzepowa
23 IX  |     został wyrzucony za drzwi.~Gdy przyszedł nazad do chałupy,
24 IX  |       działo w duszy Rzepowej, gdy przechodziła znowu koło
25 IX  |     Rzepowa? Ten prosty naród, gdy cierpi, to tylko cierpi,
26 IX  |     cała rzecz. Czasem jednak, gdy dzieciak, który był chory,
27 X   |        jedno przeciw drugiemu. Gdy Rzepa przychodził do chałupy,
28 X   |       także milczała. Później, gdy jedno i chciało odezwać
29 X   |      przed karczmą stoi Szmul. Gdy ujrzał Rzepową, wydobył
30 XI  |       już Wóz, a weszły Kurki, gdy drzwi skrzypnęły w chacie