Rozdzial

 1 I   |          parafii u dobrodzieja i też nasze chłopaki chodzą do
 2 I   |       były wypisane i bandośniki też przysłać przed Matką Bożka,
 3 I   |      ludzi nie pilnuje, więc się też na nim skrupi.~- Ba! dyć
 4 I   |          co do picia: jenszy się też potrzebuje napić, jak się
 5 I   |       się albo i nie powróci. Ja też potrzebuję i wszystkiego
 6 I   |        ja.~- Nie o kancelaryjnym też mówię, ale trochę o dawniejszych
 7 I   |       tak, przez dowcip. Dziewki też krzyczały oj! oj! śmiejąc
 8 II  |         motyki~Buuuu!~W karczmie też Rzepa pierwszy był do wszystkiego,
 9 II  |    trzech morgach, na których go też i uwłaszczenie zastało.
10 II  |     czapkę brał. Na Rzepę pisarz też wiedział jakieś sprawki.
11 III |          i nie dziwić się mu, bo też to była kobieta, jakiej
12 IV  |     straśnieście mądrzy!~- Wyśta też nie mądrzejsi.~- A kiejśta
13 IV  |          i odrzekł:~- Ej! dobroć też to, dobroć!~- Ano jeszcze? -
14 IV  |        Pisarz zbliżył się, zaraz też podleciał i Szmul arendarz
15 IV  |     swego nazwiska.~- Ciebie się też nikt nie będzie prosił.
16 V   |        siadaj!"~Pan Zołzikiewicz też siadał, a na drugi dzień
17 V   |       umiał się znaleźć; dlatego też nie tylko nie tracił w takich
18 V   |    napijesz się, wołu sprzedasz, też; świnię, też. To już taki
19 V   |          sprzedasz, też; świnię, też. To już taki obyczaj.~-
20 VI  |     sentymentalnym; w marzeniach też jego zwykle panna Jadwiga
21 VI  |        się suma. Oj! modliła się też Rzepową, nieboga, modliła,
22 VI  |           jak nigdy w życiu, ale też czuła, że jej coraz lżej
23 VII |      trzeba było iść. Oj! głupia też ze mnie kobieta!~
24 VIII|      kawę po obiedzie. Siedzieli też tam i teraz, a z nimi razem
25 VIII|          Moja Rzepowa, dajcie mi też choć w niedzielę pokój! -
26 VIII|          a potem rozmyślała, jak też to ją poratuje pan Skorabiewski.~
27 VIII|       mleka napiła.~"Oj! żeby mi też choć kosteczki dali ogryźć!" -
28 IX  | wszystkich po drodze, a tak samo też zażartował i z Rzepowej,