Rozdzial

 1 III |         głupstwo; poszedłszy do Rzepowej i napadłszy ją przy mędlicy,
 2 V   |      znów było tylko szlochanie Rzepowej, na koniec stary jeden ławnik
 3 V   |  słusznej troskliwości o całość Rzepowej, postanowił ją ubezpieczyć
 4 VI  |        co się nazywa, szach mat Rzepowej i Rzepie. Zapisać Rzepę
 5 VI  |      Nie myślcie jednak, żeby w Rzepowej. Na Rzepową miał, jak się
 6 VI  |         apetycikiem" uczucie do Rzepowej. Prawda, że Rzepowa była
 7 VI  | skrzydła boże i strapioną duszę Rzepowej: "Jezusie w Przenajświętszym
 8 VII |       było przejść koło chałupy Rzepowej; poszli więc tamtędy.~Przed
 9 VIII|       mawiała nieboszczka matka Rzepowej, "taką wodę pachniącą, co
10 VIII|          Dopiero wtedy przyszło Rzepowej do głowy, że w pańskim stanie
11 VIII|     ciemności bielejącą koszulę Rzepowej.~- A kto tam?~- Rzepowa.~-
12 IX  |       pot lał się strumieniem z Rzepowej, ale zbierała nogi, jak
13 IX  |        wozów, i bid żydowskich, Rzepowej zdawało się, że to jaki
14 IX  |         lewej strony, a do uszu Rzepowej doszły wykrzyki: "Panie
15 IX  |        słuchał i szedł naprzód. Rzepowej aż zaraz pociemniało w oczachna
16 IX  |        A potem niecierpliwie do Rzepowej:~- Prędzej! czego? bo nie
17 IX  |         młoda i ładna. Potem do Rzepowej takim głosem, że mało się
18 IX  |      nich cicho, tylko dzieciak Rzepowej począł wrzeszczeć. Więc
19 IX  |    parno.~Co się działo w duszy Rzepowej, gdy przechodziła znowu
20 IX  |         dworu.~Pan Ościeszyński Rzepowej nie znał, ale ona go znała
21 IX  |         samo też zażartował i z Rzepowej, a potem zaraz ruszył, dalej.
22 IX  |    zaraz ruszył, dalej. Do uszu Rzepowej doszły śmiechy jego i guwernantki;
23 IX  |        nieruchoma ciągle postać Rzepowej.~- Nau! - rozległ się jakiś