Rozdzial

 1 I   | dotknięty i odrzekł:~- Patrzcie no się! A niby ja to z "koniusarzem"
 2 I   |       stół trzasnął, i ot co!~- No, juści, co głowa, to głowa -
 3 I   |         mi kazali, tom robił.~- No! będziecie się tłumaczyć
 4 I   |         spytała niespokojnie:~- No? cóże to takiego?~Pan pisarz
 5 II  |      Dryśla, mawiał do niego:~- No, ty Rzepa! niech ciebie
 6 IV  |          Jak? juści: - Jadam.~- No! to na krzestme imię, ale
 7 IV  |        co, czy nie Skruszyła?~- No juści prawda.~- Napilibyśta
 8 IV  |     znowu wrócił do polityki.~- No! napijwa się jeszcze - rzekł
 9 IV  |            Panie Boże zapłać!~- No, za wasze zdrowie!~Napili
10 IV  |       mnie! - wołał żałośnie.~- No, nie smućta się! - rzekł
11 IV  |   wydobywszy pieniądze rzekł.~- No! który pierwszy?~Podpisywali
12 IV  |     pazuchę, zawołał:~- A dajta no jeszcze haraku!~Szmul przyniósł:
13 IV  |         w karczmie zatrzęsły.~- No, pasioł won, ty sałdat! -
14 V   |   klepał go w łopatkę i mówił: "No to bywaj zdrów, panie Zołzikiewicz!",
15 VI  |       lampasami, myślał sobie: "No, teraz przecie zauważy!"
16 VII |        Pani jesteś aniołem...~- No... to dobrze... to mówmy
17 VII |         do papy... może papa... No, bądźcie zdrowi, Rzepowo...~
18 VIII|   starego dziekana.~- Ot! niech no nam ksiądz dobrodziej opowie
19 VIII|      tego... powiadam, właśnie, no!~Tu staruszek machnął ręką
20 VIII|    zostawię.~- Ja zaczekam...~- No, to czekajcieże. Ja się
21 VIII|     chciał mówić? moja Rzepowa. No! idźcie z Bogiem.~- Panie
22 X   |    wiecie, że papier u pisarza? No... ja wiem, co wy, Rzepowa,
23 XI  |        mnie zamordować? A on:~- No, Maryśko; nie trać po próżnicy