Rozdzial

 1 I   |       przerwał milczenie wójt.~- Panie Zołzikiewicz - rzekł z mazurska -
 2 I   |          nikt nie ma czasu.~- Oj panie pisarzu! panie pisarzu!
 3 I   |       czasu.~- Oj panie pisarzu! panie pisarzu! musi panu nie o
 4 I   |         zawołał:~- Jak się masz, panie Zołzikiewicz? Co tam słychać?
 5 I   |          przygarnąć do siebie.~- Panie! będę krzyceć - wołała Rzepowa
 6 I   |     Paanie! toć to obraza boska! Panie! To mówiąc wydzierała się
 7 IV  |            Haim!~- Siulim!~- Daj Panie Boże szczęście!~Wypili wszyscy
 8 IV  |     rzekł po chwili Burak.~- Daj Panie Boże szczęście!~- Panie
 9 IV  |          Panie Boże szczęście!~- Panie Boże zapłać!~- No, za wasze
10 IV  |          koniec Gomuła zaczął:~- Panie pisarzu?~- Czego?~- Czy
11 V   | uprzejmymi słowami: "Ano siadaj, panie Zołzikiewicz! siadaj!"~Pan
12 V   |          w czasie jego opowiadań panie dziwnie jakoś patrzyły w
13 V   |       mówił: "No to bywaj zdrów, panie Zołzikiewicz!", ale znów
14 V   |     zapominając nigdy dodać: "A, panie dobrodzieju! między nami
15 V   |           mu nie mówiłam, tak mi Panie Boże dopomóż. A żeby jego...~
16 VII |        pytał kawaler.~- Wie pan, panie Wiktorze - odrzekła panna
17 VIII|           No! idźcie z Bogiem.~- Panie Boże zapłać - ozwała się
18 IX  |       Rzepowej doszły wykrzyki: "Panie naczelniku dobrodzieju!", "
19 IX  |       dobrodzieju!", "Słóweczko, panie naczelniku!", "Łaskawy naczelniku!"
20 IX  | interesanci za nim powtarzając: "Panie naczelniku dobrodzieju!", "
21 IX  |       dobrodzieju!", "Słóweczko, panie naczelniku!", "Łaskawy naczelniku!"~
22 IX  |        winna, ona rybeńka złota, Panie Boże! - powtarzała tuląc