Rozdzial

 1 I  |              w lusterku wiszącym tuż koło okna i poprawiał włosy.~
 2 I  |          żniwa. Przechodziły właśnie koło wielkiej kałuży, więc szły
 3 I  |       dobrych myśli. Ale dalej znów, koło chałupy, usłyszał rozmowę
 4 I  |              świnie. Kaczki brodziły koło gnojówki. Blisko szczap,
 5 I  |               oj ta dada! da-da-na!" Koło niej leżał z wyciągniętymi
 6 I  |             się zbliżył, pies leżący koło mędlicy wstał, schował ogon
 7 I  |             przeszedł wrota i stanął koło niej.~- A dacie się pocałować?
 8 II |           muchami potopionymi w łoju koło knota.~Przy oknie wisiało
 9 VI |       wieczora spostrzegł na sznurze koło drwalni suszące się spódnice
10 VI |           monstrancję jak słońce tuż koło twarzy, stał tak przez czas
11 VI |             w onej zorzy tron boski, koło tronu zasię światłość taka,
12 VII|            VII ~IMOGENA~Po południu, koło godziny piątej, na głównej
13 VII|       węgierskie.~Pan, Wiktor, który koło niej szedł, choć miał ogromną,
14 VII|        obejść, potrzeba było przejść koło chałupy Rzepowej; poszli
15 IX |          Osłowic, trzeba przejeżdżać koło kościoła poreformackiego,
16 IX |              samym korytarzu. Siadła koło jakichś drzwi i z cierpliwością
17 IX |              nią kręcić.~A tu ludzie koło niej, to w prawo, to w lewo;
18 IX |               gdy przechodziła znowu koło poreformackiego kościoła
19 IX | dramatycznych myślach i słowach. Owo koło błędne, głębokie a przebolesne