Rozdzial

 1 I   |        pokazując burakowe nogi. Dopiero pan Zołzikiewicz powiada:~"
 2 I   |   czołem i nie zatrzymał się aż dopiero przed jedną chałupą, stojącą
 3 I   |       za skórę, przejął skórę i dopiero poczuwszy pełno w pysku,
 4 I   |      pana pisarza nie puszczał, dopiero gdy ten schwyciwszy polano
 5 II  |       pójdziesz na kraj świata!~Dopiero on ją wypytywać: jak, co,
 6 IV  |          i kontrakt podpisałeś.~Dopiero chłop zbladł jak ściana:
 7 V   |         omętro, ty sufraganie!" Dopiero, jak mi powiedziała: "sufraganie",
 8 V   |     panowało głuche milczenie i dopiero po niejakim czasie ozwał
 9 VIII|         nie wypadnie kawaleria, dopiero ci w prawo, tamci w lewo,
10 VIII|       ci w lewo, tamci za nimi. Dopiero widzą: trudno! Więc także
11 VIII|       ci w nogi! tamci za nimi; dopiero ich topić, zabijać, brać
12 VIII| rozmawiali i śmieli się wesoło. Dopiero wtedy przyszło Rzepowej
13 IX  |      Dacie złoty, to was wezmę.~Dopiero przypomniała sobie, że miała
14 IX  |   chwałę bożą", i poszła dalej.~Dopiero jak przyszła na rynek, tak
15 IX  |        gdzie kto mieszka, a cóż dopiero w takich Osłowicach. "Ja
16 IX  |    wziął kwitek, ten wychodził. Dopiero Rzepowa pomyślała, że tu
17 IX  |   uciekać dalej. Zatrzymała się dopiero pod krzyżem, a obejrzawszy
18 X   |        go była zatraciła!" Więc dopiero kobieta na taką niewdzięczność
19 XI  |   cmentarzu leżała... już ty...~Dopiero ona spojrzała na niego z