Rozdzial

 1 I   |        prosić się na pisarza?~- A was się kto prosił? Ja tylko
 2 I   | rozgniewam, tak rzucę pisarstwo i was do diabła.~- Ba! i cóż pan
 3 I   |    miejsce waszego syna, to i dla was byłaby oszczędność... ośmset
 4 I   |           nie liczcie. Jeszcze na was wszystkiego nie wiedzą,
 5 I   |       siebie pisarz - żebym ja od was jaja albo kury brał. Cóż
 6 I   |       obrotem sprawy.~- Pomsta na was! - krzyknął pan pisarz. -
 7 I   |           pan pisarz. - Pomsta na was! Czekajcie! pójdzie Rzepa
 8 I   |      jeszcze do mnie... Pomsta na was!...~Kobiecina aż pobladła,
 9 IV  |           Gomuła zaś na to:~- Kto was tam wie?~- A ja powiadam -
10 IV  |      bochenek chleba - że ino bym was zajechał w pacierze tą pięścią,
11 V   |  powtarzali: "a syk! a ciu! ażeby was paralus!" i tym podobne.
12 V   |       odpowiedzieli inni.~- Niech was Bóg i Przenajświętsza Jego
13 VI  |  dobrodzieju, porady przyszłam od was szukać.~- I nie omyliliście
14 VII |       poradzę, moja Rzepowo! Mnie was żal bardzo. Doprawdy...
15 VIII|      teraz mam gości. Toć ich dla was nie zostawię.~- Ja zaczekam...~-
16 VIII|      zrobić? Ja swojego słowa dla was łamać nie mogę, a do naczelnika
17 IX  |          ciągnie. Dacie złoty, to was wezmę.~Dopiero przypomniała
18 IX  |        wedle... poboru.~- Cóż to? was do wojska chcą? - a? - spytał