Rozdzial

 1 VI  |       być przecie kto inny jak panna Jadwiga Skorabiewska. Nieraz,
 2 VI  |     marzeniach też jego zwykle panna Jadwiga podstawiała się
 3 VI  |        mu do ucha: "A nuż dziś panna Jadwiga w czasie obiadu
 4 VI  |   rozmaitych przydeptywań. Ale panna Jadwiga nie tylko mu nic
 5 VI  |        było, na obiad; wchodzi panna Jadwiga, dumna, niepokalana
 6 VII | garnirowana takoż błękitno: to panna Jadwiga szła na spacer po
 7 VII |   Parana Jadwiga była to ładna panna, co się nazywa; włosy miała
 8 VII |       Jedną ręką podtrzymywała panna Jadwiga parasolkę, a. drugą
 9 VII |        dworny kawaler i dworna panna. Ci ludzie w parcianej odzieży,
10 VII |      panie Wiktorze - odrzekła panna Jadwiga - że ja przepadam
11 VII |       odparł sucho pan Wiktor.~Panna Jadwiga schyliła trochę
12 VII |        wam, Rzepowa? - spytała panna,~- O! jagódko moja złota,
13 VII |    paski pończoszka, potem zaś panna Jadwiga poszła dalej z panem
14 VII |       zawołała za nią Rzepowa.~Panna Jadwiga posmutniała jednak,
15 VIII|     Potem wrócili pan Wiktor z panną Jadwigą, a następnie poszli
16 VIII|   państwo nie przychodzili, bo panna grała na fortepianie. Rzepowa
17 IX  |    opisywać. Ach! gdyby to tak panna Jadwiga znalazła się w podobnym
18 Epi |        spodziewa się także, że panna Jadwiga uściśnie mu lada