Rozdzial

 1 I  |   okolicy, co sobie z niego nic nie robił. Raz nawet wpadł
 2 I  |     wiedział, a o nim nawet nic nie wiedział.~Przyjazd tego
 3 II |  groszy na wódkę...~A Rzepa nic. Machał tylko toporem, aż
 4 II |     echem.~I znowu nie było nic słychać, prócz huku Rzepowego
 5 II |   ja z nim pogadać. Może to nic strasznego.~- Idź, idź! -
 6 II |    pierwszej izbie nie było nic, tylko trochę słomy, para
 7 III|    wiecie, co wymyślił? Oto nic nie wymyślił!~Na czwarty
 8 IV |  prosił. Nie podpiszesz, to nic nie dostaniesz. Twoja wola.~
 9 IV |    zawołał Rzepa. Ale Szmul nic. Kiwnął się naprzód, kiwnął
10 V  | było, że Rzepowie nie tylko nic nie wskórali, ale jeszcze
11 V  |  przytomności. Nie widziała nic przed sobą i co kamień,
12 VI |  panna Jadwiga nie tylko mu nic nie przydeptywała, ale -
13 VII|   tej pysznej pary nie było nic, czego by się nie słyszało
14 IX |   dworze.~- I nie wskórałeś nic. ~A on pięścią o stół.~-
15 IX |     więc, nie pytając już o nic, zdała wszystko na wolę
16 IX |  cierpi, to tylko cierpi, i nic więcej! Rzepowa w twardym
17 X  | Byłam!~- I nie wskóraliście nic?~Rzepowa tylko westchnęła,
18 X  | basta!~Rzepowa nie odrzekła nic, tylko chwyciła konewkę