Rozdzial

 1 III |   korzyść kanclerzowi z Baraniej Głowy, a stało się to bardzo prostym
 2 III |  sposobem: ściągnęła mu humory z głowy, więc zaczął myśleć jaśniej
 3 III | nadeszłaś wówczas i dla Baraniej Głowy, zleciałaś jakoby na skrzydłach
 4 IV  |     czapkę miał nasuniętą na tył głowy, zrzucił ją zaraz na ziemię,
 5 V   |       CIAŁO PRAWODAWCZE BARANIEJ GŁOWY I GŁÓWNYCH JEGO PRZYWÓDCÓW~
 6 V   |          czuli się po prostu bez głowy.~Ze szlachty, a wyrażając
 7 V   |      który przecież dla Baraniej Głowy powinien był wystarczać,
 8 V   |     myśli nie przychodziły mu do głowy, postanowionym było przy
 9 VIII|     czekała. Przychodziło jej do głowy, czyby nie wrócić do chałupy
10 VIII|          przebiega ją od stóp do głowy. Czasem także brały ją cięgoty,
11 VIII|       wtedy przyszło Rzepowej do głowy, że w pańskim stanie to
12 IX  |    wjeżdżając od strony Baraniej Głowy do Osłowic, trzeba przejeżdżać
13 IX  |  kościoła z powrotem do Baraniej Głowy, nie podejmuję się opisywać.
14 IX  |       Wiatr zsunął jej czepiec z głowy: śliczne jej włosy rozsypały
15 X   |    brzozy i wiózł ją do Baraniej Głowy, a po drodze spotkał się
16 X   |      jakieś myśli przychodzić do głowy. Poszedł było do spowiedzi
17 XI  |     uderzenie, potem, jęk i stuk głowy o podłogę; potem drugie
18 XI  |      przeszło Rzepową od stóp do głowy, potem trup jej wyprężył