Rozdzial

 1 I |    jak tu przyjadzie, to pan ani pary z gęby...~- Burak!
 2 I |   wprawdzie umiał, ale dalej ani rusz! A u Zołzikiewicza
 3 I |    nie wybredzając. A pisarz ani spojrzy. O! on strasznie
 4 II|    nie trzeba doktora~Buuuu! Ani żadnej apteki~Buuuu! Jeno
 5 IV| wszedł do chaty i z początku ani słowa nie mógł przemowie,
 6 V |      albo i dzieciak? On już ani do gospodarstwa, ani do
 7 V |     już ani do gospodarstwa, ani do kosy, ani do siekaery,
 8 V |   gospodarstwa, ani do kosy, ani do siekaery, ino siedzi
 9 VI|     cienkie paluszki łyżkę i ani spojrzy.~"Czy ona tego nie
10 VI|         myślał - człowiek by ani nogą ze dworu. Z podrewizora
11 VI| szczęśliwość, gdzie nie było ani pana Zołzikiewicza, ani
12 VI|      ani pana Zołzikiewicza, ani wójta, ani spisów wojskowych,
13 VI|    Zołzikiewicza, ani wójta, ani spisów wojskowych, tylko
14 VI|  odeszła cicho, nie rzekłszy ani słowa.~Ale przez drogę czuła,
15 IX| poznanie, że znikąd ratunku, ani z ziemi, ani z nieba, natchnęłoby
16 IX| znikąd ratunku, ani z ziemi, ani z nieba, natchnęłoby zapewne
17 IX|  parą, falami deszczu; drogi ani dojrzeć, a tu drzewa wiją
18 X |   trzeźwy, nie mówił do żony ani słowa, ale siadał na skrzynce