Rozdzial

 1 I   | Zołzikiewicz - rzekł z mazurska - niech ino pan napisze ten "rapurt",
 2 I   |    nieprawda, bo z barakiem.~- To niech będzie z arakiem, a ja dlatego
 3 I   |          To tak? - spytał.~- A to niech pan napisze lepiej.~- Pewno,
 4 II  |         do niego:~- No, ty Rzepa! niech ciebie diabuł weźmie. Na!
 5 V   |        cichym głosem ozwał się:~- Niech będzie pochwalony!~- Na
 6 V   |             Jelemożny sądzie... A niech to najjaśniejsze...~- Cichaj!
 7 V   |             odpowiedzieli inni.~- Niech was Bóg i Przenajświętsza
 8 V   |      rzucili na ziemię, wołając: "Niech je se ta bierze, kto chce!"
 9 VI  |    odpowiedź:~Upadajmy na twarze,~Niech ustąpią z testamentem~Nowym
10 VII |         dalej z panem Wiktorem.~- Niech cię Bóg błogosławi, kwiateczku
11 VIII|           starego dziekana.~- Ot! niech no nam ksiądz dobrodziej
12 VIII|    zewnątrz ganku, który rzekł:~- Niech będzie pochwalony! Pan Skorabiewski
13 IX  |      Biedna kaleka litości błaga! Niech wam Pan Bóg miłosierny da
14 IX  |       Więc Rzepowa sobie rzekła: "Niech to będzie na chwałę bożą",
15 IX  |       przedstawić gminie, a gmina niech przedstawi mnie.~Poszedł
16 IX  |    Kobieto! kobieto! siadajcie.~- Niech Pan Bóg...~- Ale na ziemi,
17 X   |         wskórać; on sam mi mówił: niech Rzepową, powiada, przyjdzie