Rozdzial

 1 I   |     rękę, a potem spuszczał ją nagle: da-wał się słyszeć płask
 2 I   |        wyżej, gdyby nie to, że nagle nastały burzliwe czasy,
 3 I   |        na kobiety zawołać, gdy nagle rozległ się z tyłu turkot
 4 II  |     występuje mu na czoło, gdy nagle...~Nagle królowa znika,
 5 II  |      mu na czoło, gdy nagle...~Nagle królowa znika, drzwi otwierają
 6 II  |        Zołzikiewicz, w którego nagle duch wstąpił.~I wpadłszy
 7 V   | roztrząsania innych, gdyby nie nagłe a niespodziewane w targnięcie
 8 V   |   brali za czapki i bicze, gdy nagle drzwi zamknięte po napadzie
 9 V   |   wójtowskiego pieca i stanęła nagle między ławnikami, nie byłaby
10 V   |  ogarniać zwolna zgromadzenie. Nagle pisarz znowu otworzył usta:
11 VII |    płynę...~- Ach! - przerwała nagle - gdybym go znała, jestem
12 VIII| wesołość była więc ogólna, gdy nagle przerwał ją cichy, lękliwy
13 VIII|      mną...~Głos jej urwał się nagle.~- Wszystko to bardzo dobrze -
14 IX  |       wyszła daleko w pole, aż nagle zatrzymała się, bo naprzeciw
15 IX  |    poczęły furkać w powietrzu. Nagle błysnęło: piorun runął tak
16 IX  |    chwili do chwili zrywał się nagle szum, jakby przerażone chojary
17 XI  |    potem trup jej wyprężył się nagle i pozostał nieruchomy.~Wkrótce