Rozdzial

 1 I  |      wiosce panowała cisza, bo ludzie wyszli na robotę; za oknem
 2 I  |  Słońce już było bardzo nisko; ludzie wracali z pola. Więc naprzód
 3 I  |  wszyscy, a wątpić mogli chyba ludzie złośliwi i w ogóle źle myślący,
 4 III|       skończyło się.~Najwięksi ludzie pod wpływem namiętności
 5 IV |        miałem wyrywać? A bo to ludzie nie gadali, że pływał po
 6 V  |       ja sądu czekałam; toć wy ludzie macie Boga w sercu i na
 7 VI |   dodawał jeszcze po chwili:~O ludzie, ludzie, ludzie nieczuli, ~
 8 VI |   jeszcze po chwili:~O ludzie, ludzie, ludzie nieczuli, ~Coście
 9 VI |      chwili:~O ludzie, ludzie, ludzie nieczuli, ~Coście młodzieńca
10 VI |        wielkim Sakramentem!"~A ludzie we sto głosów huknęli mu
11 VI |      poszły pod sufit; ostatni ludzie wychodzili przeze drzwi,
12 VII|     kawaler i dworna panna. Ci ludzie w parcianej odzieży, ci
13 IX | zaczyna się z nią kręcić.~A tu ludzie koło niej, to w prawo, to
14 IX |         że słabnie.~- Ratunku! ludzie! - zawołała słabym głosem,
15 X  |  kościoła, poszedł do karczmy. Ludzie słyszeli, jak po pijanemu
16 X  | chałupą zawisła jakoby klątwa. Ludzie rozpuścili języki jak dziadowskie
17 XI |          O! dla Boga! ratunku! ludzie! ratun... Rozległo się głuche