Rozdzial

 1 I   |  ozłoconą promienia-mi słońca; oczy duże, czarne, brwi jakby
 2 II  |         niebożę, niedługo moje oczy będą oglądały; już ja ci
 3 II  |       Kobieta poczęła obcierać oczy fartuchem i rzekła:~- Co
 4 II  |    kark Kruczek.~Potwór trzyma oczy utkwione w pana Zołzikiewicza
 5 IV  |        na głowę.~Rzepie aż się oczy zaiskrzyły po pijanemu.~-
 6 IV  |        słońca. Patrzy, wyłupia oczy, aż to nie jego chałupa,
 7 VI  |        tak już stary, że aż mu oczy ze starości na wierzch wyłaziły
 8 VI  |   wedle ołtarza i wytrzeszczał oczy, trzęsąc głową swoim zwyczajem.
 9 VI  | światłość taka, że trzeba było oczy mrużyć, i całe chmary aniołków
10 VI  |      nań pokornie swoje czarne oczy, rzecze:~- Oj! porady, dobrodzieju,
11 VII |    nazywa; włosy miała czarne, oczy niebieskie, płeć jak mleko,
12 VII |    blada i jakoby skamieniała, oczy czerwone, wejrzenie mętne
13 VIII|      się mocniej jak zwykle, a oczy bardziej jeszcze na wierzch
14 VIII|        się nie naprzykrzać i w oczy nie leźć przy gościach,
15 IX  |       Nie płakała, tylko tarła oczy, bo ją swędziły, i czuła,
16 IX  | wyszeptała z cicha.~I zamknęła oczy.~Burza szalała jeszcze przez