Rozdzial

 1 I   |        bo pan to zara na zadnie nogi.~- A to nie rozpuszczajcie
 2 I   |     kiecki i pokazując burakowe nogi. Dopiero pan Zołzikiewicz
 3 I   |  szczypał trawę, przestępując z nogi na nogę. Przed chlewem świeciła
 4 V   |        tymczasem zabiły się pod nogi pana Zołzihiewicza i splamiły
 5 V   |    zostały pochwycone za zadnie nogi i mimo najusilin.iejszych
 6 VI  |          Rzepowa podjęła go pod nogi i nuż mu opowiadać całą
 7 VI  | czarnymi oczyma, podjęła go pod nogi i odeszła cicho, nie rzekłszy
 8 VII |      zbliżywszy się podjęła pod nogi pannę Jadwigę i pana Wiktora,
 9 VIII|     górą. Ledwiem domówił, ci w nogi! tamci za nimi; dopiero
10 VIII|        pozwalał, podjęła go pod nogi.~- Po ratunek, jaśnie dziedzicu,
11 VIII|         podjąwszy dziedzica pod nogi.~
12 IX  |        z Rzepowej, ale zbierała nogi, jak mogła, i w godzinę
13 IX  |         fraku, podjąwszy go pod nogi. "Toć stoisz, kobieto, przed
14 IX  |        Nie wolno! -~Kobiecina w nogi, a on drzwiami za nią trzasnął.
15 IX  |          podniosła się nawet na nogi, ale nie mogła iść.~Tymczasem
16 IX  |         zwlokła się znowu, choć nogi gięły się pod nią: poszła