Rozdzial

 1 I   |         druga zaś mówiła:~- Oj! moja Stachowa, tak się boję,
 2 I   |       nie zaradzi.~- Aż czymże, moja Stachowa, ja do niego pójdę.
 3 I   |         wyrywając się silnie.~- Moja śliczna, Rzepowa... Marysiu!~-
 4 I   |   siebie w milczeniu.~- Oj dola moja! Coże se pan do mnie upatrzył? -
 5 V   |         jego po łbie, oj! dołóż moja! ino kłonicą. Słońce jeszcze
 6 V   |         zaprzedaje dolę swoją i moją, i dzieciaka. Pijany był,
 7 VI  |   twarzy.~- A czego to chcecie, moja kobieto? - spytał cichym,
 8 VI  |          I nie omyliliście się, moja kobieto - odpowiedział łagodnie
 9 VII |     spytała panna,~- O! jagódko moja złota, o zorzo moja rumiana!
10 VII |     jagódko moja złota, o zorzo moja rumiana! Może mi Bóg ciebie
11 VII | wahaniem:~- Cóż ja wam poradzę, moja Rzepowo! Mnie was żal bardzo.
12 VIII|   dziedzicu, i po zmiłowanie.~- Moja Rzepowa, dajcie mi też choć
13 VIII|         ja. Cóżem chciał mówić? moja Rzepowa. No! idźcie z Bogiem.~-
14 IX  |     zabrał na furę.~- Z Bogiem, moja Rzepowa - odpowiedział Herszek -
15 IX  |     niego.~- Boże! przyjm duszę moją! - wyszeptała z cicha.~I
16 X   |      innym już głosem: "Maryśko moja, odpuść ty mi moje słowa,