Rozdzial

 1 I   |             Nad tą. głową unosił się ich cały rój; siadały na rozdziale
 2 I   |        pozbyć ze wsi ladaców~- Bogać ich się tam pozbędzie!~- A ja
 3 II  |             z drwalami pieśń, której ich sam nauczył:~Coś tam w boru
 4 II  |             z nimi poradził, przecie ich było siedmiu? A Rzepa na
 5 III |          głupstwa, ale w tym właśnie ich wielkość, że poznawali się
 6 V   |             sądu i podczas przebiegu ich spokojnie siedział, ku wielkiemu
 7 V   | przyprowadzenia więźniów i stawienia ich przed oblicze sądu. Nie
 8 V   |              z Jagną widziałam, żeby ich olśnęło! Rozpuśniku! powiadam,
 9 V   |         między ławnikami, nie byłaby ich więcej przestraszyła jak
10 VI  |          swoich wiernych: doświadcza ich nawet i srodze, jak Hioba,
11 VII |           baby nie rozumieliby nawet ich słów i języka. Aż miło pomyśleć!
12 VIII|               tamci za nimi; dopiero ich topić, zabijać, brać w niewolę
13 VIII|              że teraz mam gości. Toć ich dla was nie zostawię.~-
14 IX  |        pięścią o stół.~- Podpalić by ich, psiowiary.~- Cichajże,
15 X   |        jątrzący się jako rana zaczął ich zaraz jątrzyć jedno przeciw
16 X   |             ma żadnej rady i że dola ich już się skończyła. Po kilku