Rozdzial

 1 I   |      na swoje wójtostwo to tak bardzo nie liczcie. Jeszcze na
 2 I   |    kancelarii. Słońce już było bardzo nisko; ludzie wracali z
 3 I   |    Zołzikiewicz zapatrywał się bardzo sceptycznie na duchowieństwo,
 4 II  |        więc byłoby się pewno i bardzo dobrze wiodło, żeby nie
 5 III | Baraniej Głowy, a stało się to bardzo prostym sposobem: ściągnęła
 6 IV  |    rozumieli, ale radowali się bardzo; gdyby jednak Rzepa był
 7 IV  |      na jego spotkanie gniewna bardzo.~- Ty pijaku! - zaczęła.~
 8 VI  |    Czyżyka, który był człowiek bardzo świątobliwy i rozumny, mógł
 9 VI  | przeciw niej wymierzoną. Potem bardzo wymownie i z wielkim przejęciem
10 VII |       To mówiąc pan Wiktor był bardzo tragiczny.~- O! pan za dużo
11 VII |         panienka zmieszała się bardzo: widać było wyraźnie kłopot
12 VII |     moja Rzepowo! Mnie was żal bardzo. Doprawdy... cóż ja mogę
13 VIII|       się nagle.~- Wszystko to bardzo dobrze - rzekł pan Skorabiewski -
14 IX  |   przez korytarz, śpiesząc się bardzo. Oj! zaraz można było poznać,
15 IX  |   nacel...~Ale on był istotnie bardzo zajęty, bo to i spisy się
16 IX  |  niemniej rozpacznych, a zatem bardzo dramatycznych myślach i