Rozdzial

 1 I   |          ale szczególniej nęciła je wy-pomadowana, woniejąca
 2 I   |          trupy z włosów i rzucał je na ziemię.~Godzina była
 3 I   |          nieskładne. Przecie pan je pisarz. ~Ale pan Zołzikiewicz
 4 I   |    kartofle w podołku i obierała je cygankiem, druga zaś mówiła:~-
 5 I   |    gołymi rękami nie można. Wójt je lepszy, przyniesiesz mu.
 6 II  |         nie wie o papierach, coś je woził z boru do boru? Teraz
 7 II  |          styl Wiktora Hugo, żeby je opisać, jak było okropne.~
 8 IV  |       pomoże Francuzowi, a Turek je namocniejszy.~- Co wy wieta.
 9 IV  |         próżnicy, Kużden śwab to je Żyd.~- Przecie Harubanda
10 IV  | pięćdziesiąt rubli, i schowawszy je za pazuchę, zawołał:~- A
11 IV  |         koszulę i cycełe poszedł je schować do alkierza, a potem
12 V   |          ziemię, wołając: "Niech je se ta bierze, kto chce!"
13 VI  |   ugotowała śniadanie i zaniosła je w dwojakach Rzepie do chlewa,
14 VIII|     czekali na opowiadanie, choć je już ze sto razy słyszeli,
15 IX  |        to jaki odpust, "A kaj tu je powiat?" - pyta Rzepowa