Rozdzial

 1 I  |     się słyszeć płask dłoni o głowę, rój wzbijał się brzęcząc
 2 I  |      Wójt począł się drapać w głowę.~- Kiej bo pan to zara na
 3 I  |      mi wstyd za całą Baranią Głowę.~To rzekłszy, Zołzikiewicz
 4 I  |        Ale rysy miała drobne, głowę niewielką i płeć może nawet
 5 I  |        jakby ją kto obuchem w głowę uderzył, rozłożyła ręce,
 6 II |    Teraz Rzepa podrapał się w głowę.~- Jużci bo wie. Po chwili
 7 II |   pana Zołzikiewicza, a przez głowę przelatuje mu myśl: Rzepa
 8 IV |     Rzepa zaczął się drapać w głowę, pisarz zaś, zwróciwszy
 9 IV |      po pięćdziesiąt rubli na głowę.~Rzepie aż się oczy zaiskrzyły
10 VII|  Jadwiga zawracała dla wprawy głowę kuzynkowi. W tych warunkach
11 IX |    Rzepowa do reszty straciła głowę od śmiechu panów, więc poczęła
12 X  |   pomstę bożą na całą Baranią Głowę. A i na Rzepową poczęły
13 XI |       ty naprawdę?...~- Połóż głowę na skrzyni...~- Wawrzon!~-
14 XI | skrzyni...~- Wawrzon!~- Połóż głowę na skrzyni! - wołał już