Rozdzial

 1 I   |  Rzepowa... Marysiu!~- Paanie! toć to obraza boska! Panie!
 2 II  |         że Rzepa to jego syn: "Toć znać zaraz, dodawały, że
 3 IV  |          Co, głupi, nie wiesz? Toć się wczoraj z wójtem zgodziłeś,
 4 V   |  mówiła dalej już z płaczem. - Toć pijany nie wie, co robi,
 5 V   |       pijany nie wie, co robi, toć i w sądzie, jak kto po pijanemu
 6 V   |        Na miłosierdzie Boże! a toć trzeźwy człowiek nie sprzedałby
 7 V   | wzdycha, ale ja sądu czekałam; toć wy ludzie macie Boga w sercu
 8 VII |   sobie tymczasem Rzepowa. - A toć mnie tam najpierwej trzeba
 9 VIII|   przecie, że teraz mam gości. Toć ich dla was nie zostawię.~-
10 VIII|     miłosierny, myślała sobie, toć mnie tak nie ostawi." I
11 IX  |  Osłowicach jeszcze łatwiej. A toć to miasto nie żarty! Przyjdziesz
12 IX  |        podjąwszy go pod nogi. "Toć stoisz, kobieto, przed nim."