Rozdzial

 1 II  |     karczmie z urlopnikami. Pan Skorabiewski, który wtedy jeszcze był
 2 II  |         to on zaraz o ziem.~Pan Skorabiewski zatarł sprawę. On dawniej
 3 V   | Ościeszyński - to jest pan, pan Skorabiewski - to jest pan, a wielmożny
 4 V   |      Skorabiewskiego. Gdyby pan Skorabiewski był obecny na posiedzeniu,
 5 VIII|    Niech będzie pochwalony! Pan Skorabiewski zaraz podniósł się, wyszedł
 6 VIII| niedzielę pokój! - przerwał pan Skorabiewski z taką dobrą wiarą, jakoby
 7 VIII|      rozerwę...~To rzekłszy pan Skorabiewski wsunął na powrót swe obszary
 8 VIII|   lokajczuk Jasiek, którego pan Skorabiewski nazywał zawsze: "jeden z
 9 VIII|      jak też to ją poratuje pan Skorabiewski.~Dobrze ona nie wiedziała
10 VIII|        I nie myliła się, bo pan Skorabiewski istotnie był człowiek ludzki.
11 VIII|       bardzo dobrze - rzekł pan Skorabiewski - ale co ja mogę zrobić?