Rozdzial

  1 I   |            niby ja to z "koniusarzem" nie piłem arbaty? "~- Wielka
  2 I   |         arakiem, a ja dlatego raportu nie będę pisał.~Wójt ozwał się
  3 I   |            się o człowieka z edukacją nie bójcie. Jeszcze wczoraj
  4 I   |   Zołzikiewicz! z ciebie byłby czort, nie podrewizor, bo ty wiesz,
  5 I   |              wa! to się jeszcze świat nie skończy.~- Świat się nie
  6 I   |              nie skończy.~- Świat się nie skończy, ale wy będziecie
  7 I   |           zara na zadnie nogi.~- A to nie rozpuszczajcie gęby...~-
  8 I   |            ośmnaście lat, bo jak tego nie uczyniła, to dostanieta
  9 I   |              ale się go wyuczyć nigdy nie mógł, a raczej zacząć wprawdzie
 10 I   |          kancelarii w powiecie lepiej nie pisali. Potem tylko ukopcić
 11 I   |           pisze?~- Pytacie, jakbyście nie wiedzili, a księgi kancelaryjne
 12 I   |           piją. Burak, powiada, ludzi nie pilnuje, więc się też na
 13 I   |              nieładne. Kto kazał? Ja? Nie ja, jeno sąd. A mnie do
 14 I   |               tak - rzekł - czemu się nie pilnujecie. Z tym piciem
 15 I   |              karczmy.~- Pewnikiem, że nie wiadomo, a co do picia:
 16 I   |              mu ta łeb urwę?~- Łba mu nie urwiecie, ale teraz spisy
 17 I   |             wiedział. On by na skargę nie poszedł, a poszedłby, to
 18 I   |               a poszedłby, to by go i nie chcieli słuchać, W czasie
 19 I   |         słuchać, W czasie branki nikt nie ma czasu.~- Oj panie pisarzu!
 20 I   |              panie pisarzu! musi panu nie o pijaństwo chodzi, ino
 21 I   |           Wiem ci ja o tym, ale ja go nie dam. Jak nie będzie można
 22 I   |                ale ja go nie dam. Jak nie będzie można inaczej, to
 23 I   |        powrócić.~- Powróci się albo i nie powróci. Ja też potrzebuję
 24 I   |          potrzebuję i wszystkiego wam nie oddam. Człowiek z edukacją
 25 I   |                ośmset rubli na drodze nie znaleźć.~Wójt pomyślał chwilę.
 26 I   |       nieprzezpieczna rzecz.~- Już to nie na waszej głowie.~- Tego
 27 I   |             płaćcie ośmset rubli...~- Nie powiadam, żeby mi ta nie
 28 I   |              Nie powiadam, żeby mi ta nie było żal...~- A! skoro myślicie,
 29 I   |               wójtostwo to tak bardzo nie liczcie. Jeszcze na was
 30 I   |            Jeszcze na was wszystkiego nie wiedzą, ale że-by tylko
 31 I   |               więcej bierze jak ja.~- Nie o kancelaryjnym też mówię,
 32 I   |           dawniejszych czasach...~- A nie boję się! Co mi kazali,
 33 I   |            głową, a zasię: "na wieki" nie odpowiedział, bo sądził,
 34 I   |             człowiekowi z edukacją to nie wypada. Że pan Zołzikiewicz
 35 I   |               siedzi i spać spokojnie nie daje.~Gdybyśmy mieli, jak
 36 I   |       wcześnie doszedł i wyżej, gdyby nie to, że nagle nastały burzliwe
 37 I   |             niepospolitej osobistości nie narazić. Kłaniały mu się
 38 I   |             dlaczego pan Zołzikiewicz nie odpowiadał na "pochwalony"
 39 I   |             człowiekowi z edukacją to nie wypada; ale były jeszcze
 40 I   |               sobie, dlaczegóż i mnie nie miałoby się udać?" Byłby
 41 I   |              duchowieństwem związane. Nie odpowiedział więc kosiarzom,
 42 I   |              już przeszły, pan pisarz nie bez pewnej przyjemności
 43 I   |               mego Franka w żołnierze nie wzieni, że aż mi skóra cierpnie.~
 44 I   |               wam, do pisarza. Jak on nie zaradzi, to nikt nie zaradzi.~-
 45 I   |               on nie zaradzi, to nikt nie zaradzi.~- Aż czymże, moja
 46 I   |              Do niego z gołymi rękami nie można. Wójt je lepszy, przyniesiesz
 47 I   |              kurę, to wszystko weźmie nie wybredzając. A pisarz ani
 48 I   |             Tego akademika pan pisarz nie cierpiał. Był to kuzyn państwa
 49 I   |            nich na lato. Zołzikiewicz nie tylko go nie cierpiał, ale
 50 I   |             Zołzikiewicz nie tylko go nie cierpiał, ale bał się go
 51 I   |         okolicy, co sobie z niego nic nie robił. Raz nawet wpadł na
 52 I   |             że głupi; chłopom zaś, że nie mają potrzeby go słuchać.
 53 I   |           wiedział, a o nim nawet nic nie wiedział.~Przyjazd tego
 54 I   |        Przyjazd tego akademika był mu nie na rękę, dla-tego poszedł
 55 I   |               z zachmurzonym czołem i nie zatrzymał się aż dopiero
 56 I   |              cienkim głosem kobieta - nie będziesz ty leżał! żeby
 57 I   |         pisarzoju! - odrzekła kobieta nie przestając mędlić.~- Wasz
 58 I   |        Zołzikiewicz był także mocny i nie puszczał.~W tej chwili Kruczek
 59 I   |              Ale Kruczek pana pisarza nie puszczał, dopiero gdy ten
 60 II  |               wszystek las, na którym nie było serwitutów, sprzedał
 61 II  |              sieść groszy na wódkę... nie, czekaj; na! pięć groszy
 62 II  |           potem wracał echem.~I znowu nie było nic słychać, prócz
 63 II  |            pyta się komara~Buuuu! Czy nie trzeba doktora~Buuuu! Oj!
 64 II  |             trzeba doktora~Buuuu! Oj! nie trzeba doktora~Buuuu! Ani
 65 II  |          psiajucha ślachecką."~Ale to nie była prawda, choć matkę
 66 II  |            bardzo dobrze wiodło, żeby nie to, że wódkę trochę zanadto
 67 II  |              zasię!~Nikogo się we wsi nie bał, przed jednym pisarzem
 68 II  |              będą oglądały; już ja ci nie będę ni chustów prała, ni
 69 II  |               już nijak od wojska się nie wykręcić... Oj! pójdziesz,
 70 II  |              Rzepa głupstwa pisarzowi nie powiedział albo czego Boże
 71 II  |               Boże broń! na niego się nie porwał i tym sprawy swojej
 72 II  |            porwał i tym sprawy swojej nie pogorszył.~- Ty głupia! -
 73 II  |              płaczesz? Mnie do wojska nie wezmą, bom wyszedł z lat;
 74 II  |           wszystko znaczy! Albo to on nie wie o papierach, coś je
 75 II  |             rubla. Do niego bez rubla nie przystępuj.~Rzepa wydobył
 76 II  |          pisarza.~Pisarz był kawaler, nie miał więc osobnego domu,
 77 II  |             użytek.~W pierwszej izbie nie było nic, tylko trochę słomy,
 78 II  |               Położenie jego, to jest nie pana Breslauera, ale pana
 79 II  |             teraz powiększało jeszcze nie tylko ból, ale i gorycz,
 80 II  |                  A? Więc to czworaki, nie Eskurial? Królowej Izabeli
 81 II  |            Eskurial? Królowej Izabeli nie ma? Tu pan Zołzikiewicz
 82 II  |       okropność swej. pozycji. Jak tu nie posłuchać królowej, a jak
 83 III |              dodać, że jednak bohater nie umarł z tej rany. Przeznaczonym,
 84 III |              skończył powieść, ale że nie umarł, ciągnę więc dalej.~
 85 III |         Warszawie, parol na Rzepową i nie dziwić się mu, bo też to
 86 III |               kobieta, jakiej drugiej nie znaleźć w całym powiecie
 87 III |              dusza bez kontusza". Ale nie tak łatwo było zamiast wójtowego
 88 III |     nieszczęście, że w sprawie poboru nie był ostatnią instancją.
 89 III |      wszystkie osobistości bynajmniej nie były Interesowne, żeby zamiast
 90 III |              parą kortowych, za którą nie zapłacił jeszcze Srulowi,
 91 III |           parą nankinowych, którą sam nie wiedział, czy dwa razy miał
 92 III |               dwa razy miał na sobie.~Nie i nigdy!~Przeciwnie, teraz
 93 III |          jeżeli Rzepie sadła za skórę nie zaleje. ~Myślał więc nad
 94 III |          wiecie, co wymyślił? Oto nic nie wymyślił!~Na czwarty dzień
 95 IV  |              SIECI~W kilka dni potem, nie wiem dobrze, czy w pięć,
 96 IV  |               się o to swarzyć, kiedy nie mata o co! - rzekł wójt.~-
 97 IV  |               ja powiadam, że Francuz nie da się Prusakowi - mówi
 98 IV  |               wyrywać? A bo to ludzie nie gadali, że pływał po Wiśle
 99 IV  |               mu się piwo w Warsiawie nie spodobało, bo zwyczajny
100 IV  |          lepszego, to się i wrócił.~- Nie bluźnilibyśicie po próżnicy,
101 IV  |              Żyd.~- Przecie Harubanda nie śwab.~- Ino co?~- Ba? co?
102 IV  |      straśnieście mądrzy!~- Wyśta też nie mądrzejsi.~- A kiejśta tacy
103 IV  |           Chybaście pypcia dostali.~- Nie wierzyła, to posłuchaj ta:~
104 IV  |                skruszyła.~- A co, czy nie Skruszyła?~- No juści prawda.~-
105 IV  |      nieprawda! - rzekł Rzepa - ja ta nie jestem bojący.~Gomuła zaś
106 IV  |              stara beczka.~- A może i nie.~- Chceta spróbować?~- Dajta
107 IV  |                 wołał żałośnie.~- No, nie smućta się! - rzekł Burak. -
108 IV  |               znaczy,  Co Ignacy...~- Nie pomstowalibyście! Napijwa
109 IV  |         prośbę całą gromadą.~- Ja tam nie będę podpisywał - ozwał
110 IV  |       nazwiska.~- Ciebie się też nikt nie będzie prosił. Nie podpiszesz,
111 IV  |               nikt nie będzie prosił. Nie podpiszesz, to nic nie dostaniesz.
112 IV  |                Nie podpiszesz, to nic nie dostaniesz. Twoja wola.~
113 IV  |              swoją część płotem, żeby nie było sporów.~- To-ta płot
114 IV  |                 wtrącił Rzepa.~Pisarz nie zwracał na niego uwagi.~-
115 IV  |                czego chłopi wprawdzie nie rozumieli, ale radowali
116 IV  |            dokument i rzekł:~- A może nie chcesz? To wszystko dobrowolnie.~-
117 IV  |            wszystko dobrowolnie.~- Co nie mam chcieć? A pisarz na
118 IV  |              powiada do Rzepy:~- Może nie chcesz?~Ale Rzepa już podpisał
119 IV  |               podpisał i żyda usadził nie gorszego od Szmula, potem
120 IV  |        grzesznemu!", i usnął.~Rzepowa nie przyszła po niego, bo wiedziała,
121 IV  |               po rękach. Po trzeźwemu nie dał jej nigdy złego słowa,
122 IV  |           Patrzy, wyłupia oczy, aż to nie jego chałupa, ale karczma,
123 IV  |               chałupa, ale karczma, i nie alkierz, w którym siedział
124 IV  |               pieniądze?~- Co, głupi, nie wiesz? Toć się wczoraj z
125 IV  |             grzmotnął się o nią i jak nie ryknie, aż się szyby w karczmie
126 IV  |          chaty i z początku ani słowa nie mógł przemowie, tylko siadł
127 V   |            ławnikami, ale tych kilku, nie chcąc różnić się od ogółu,
128 V   |              męża stanu Johna Bright. Nie wyłączało to jednak pośredniego
129 V   |              uważał, że inni jedzą, i nie okazywać przy tym, jakoby
130 V   |              się znaleźć; dlatego też nie tylko nie tracił w takich
131 V   |        znaleźć; dlatego też nie tylko nie tracił w takich razach śmiałości,
132 V   |           także nieraz, że szlachcic, nie czekając, aż on się żegnać
133 V   |              to "coś szeleszczącego", nie zapominając nigdy dodać: "
134 V   |          zapewne jak najlepiej, gdyby nie jedno nieszczęście, a mianowicie,
135 V   |           resztę zaś spraw, zwłaszcza nie poprzedzonych niczym szeleszczącym,
136 V   |            odrębności utrzymywali, że nie wypada siadać panu na jednej
137 V   |               że "jensze panowie tego nie robią". W ogóle chłopi mieli
138 V   |       zarzucenia panu Flossowi to, że nie jest panem z panów, że zaś
139 V   |            jest panem z panów, że zaś nie lubił go i pan Zołzikiewicz,
140 V   |            Zołzikiewicz, bo pan Floss nie starał się niczym szeleszczącym
141 V   |             pan, a wielmożny pan - to nie pan, ino dorobiec." Usłyszawszy
142 V   |          dowodzić, że chłopa ulepszyć nie można.~Gmina tedy, nie zakłócona
143 V   |       ulepszyć nie można.~Gmina tedy, nie zakłócona udziałem "inteligencji",
144 V   |        przynoszą, to - zdaje mi się - nie potrzebuje być dowodzonym.~
145 V   |         zapytanie z urzędu, czy gmina nie zechce własnym kosztem,
146 V   |        Projekt ten w ogóle nadzwyczaj nie podobał się zgromadzonym
147 V   |           światły pogląd, że gościńca nie ma potrzeby naprawiać, bo
148 V   |              ale pana Skorabiewskiego nie było i on bowiem trzymał
149 V   |        niezawodnie unanimitate, gdyby nie to, że pan Zołzikiewicz
150 V   |              wiosnę, to nawet bez nią nie przejechać - zakończył trzeci.~
151 V   |   prawodawczego baraniogłowskiego, że nie udało się nikomu wykręcić,
152 V   |        gniewliwie:~- A wy to dlaczego nie będzieta płacić?~- A cóże
153 V   |              który - spodziewam się - nie tylko zdrowy rozsądek baraniogłowski,
154 V   |      baraniogłowski, ale i żaden inny nie znalazłby odpowiedzi; głos
155 V   |            roztrząsania innych, gdyby nie nagłe a niespodziewane w
156 V   |            wpadłszy jak szalone przez nie domknięte drzwi, zaczęły
157 V   |               to zieloność wyprać się nie dała, choć pan Zołzikiewicz
158 V   |             nigdy tak i w tym wypadku nie opuściła przedstawicieli
159 V   |              np. owies alba pszenica, nie ta zaś "gadzina" koniczyna,
160 V   | najpożądańszym zdrowiem i z pewnością nie doznałyby tych smutnych
161 V   |          śmierci wołów w każdym razie nie był Środa, ale pan Floss;
162 V   |               ich przed oblicze sądu. Nie potrzebuję dodawać, że w
163 V   |       celularnego, czyli komórkowego. Nie może to być podawanym przez
164 V   |          towarzystwie, co jak wiadomo nie mogło im przeszkadzać w
165 V   |      przyprowadził przed oblicze sądu nie dwóch, ale wyraźnie dwoje
166 V   |              tu ukrywać, kochali się, nie mogąc żyć bez siebie, tak
167 V   |          Zdrowej duchowej treści sądu nie zdołał jeszcze owionąć przegniły
168 V   |        psiajucha już dawno spokoju mi nie daje. Przyszedłem, jak kto
169 V   |         mrygał?" A ja ta nigdy na mią nie mrygałem, ino co mnie widziała
170 V   |           misą o stół, mało mi strawa nie wyleciała, a potem i pożreć
171 V   |           wyleciała, a potem i pożreć nie dalia, tylko tak mi wymyślała: "
172 V   |               łeb...~Tu idealna Julia nie mogła już wytrzymać, ale
173 V   |             sierota, o dla Boga rety! Nie przy studni ja jego z Jagną
174 V   |              jemu język kołem stanął! Nie warząchwią by jego po łbie,
175 V   |              dom? Ale "sufraganie" mu nie mówiłam, tak mi Panie Boże
176 V   |              w kształcie zapytania:~- Nie stuliszże ty mordy, utrapiona?
177 V   |            sytuacji! - pięciu złotych nie przysądził żadnej Stronie,
178 V   |              rubli, a on był pijany i nie wiedział, że zaprzedaje
179 V   |               z płaczem. - Toć pijany nie wie, co robi, toć i w sądzie,
180 V   |             mu folgują, bo powiadają: nie wiedział, co robił. Na miłosierdzie
181 V   |                a toć trzeźwy człowiek nie sprzedałby za pięćdziesiąt
182 V   |              znów na pisarza i wójta, nie wiedząc, co czynić.~Aż Rzepowa
183 V   |             chałupę spalę, a powiada, nie pójdę i nie pójdę. A cóżem
184 V   |                a powiada, nie pójdę i nie pójdę. A cóżem ja winna,
185 V   |              sercu i na naszą krzywdę nie pozwolicie. Jezusie Nazareński,
186 V   |          morski sąd? Wy tego, durnie, nie. wiecie, morski sąd to jest...
187 V   |           rozumie w jurysprudencji, a nie wierzysz, to patrz w procedurze
188 V   |             tym, to i cóż? Albo to wy nie pijecie, durnie, zawsze
189 V   |               nagle między ławnikami, nie byłaby ich więcej przestraszyła
190 V   |              tobie sześć lat? Albo ty nie wiesz, co robisz?~- Łba
191 V   |             robisz?~- Łba ci przecięć nie urwą.~- A jak pójdziesz
192 V   |       uciszyło się wszystko.~- Ale wy nie wiecie - mówił - w co wam
193 V   |              wam się wtrącać, a czego nie tykać. W to, że Rzepa groził
194 V   |        możecie i takiej rzeczy płazem nie puścić. Kiedy Rzepowa przyszła
195 V   |              sądu bez sprawiedliwości nie odchodzi.~- Nieprawda! nieprawda! -
196 V   |             rozpaczą Rzepowa - ja się nie skarżyłam, ja ta nigdy żądny
197 V   |           nigdy żądny krzywdy od mego nie doznałam. O! Jezusie, o
198 V   |          rezultatem było, że Rzepowie nie tylko nic nie wskórali,
199 V   |             że Rzepowie nie tylko nic nie wskórali, ale jeszcze sąd,
200 V   |              przyszłość podobne myśli nie przychodziły mu do głowy,
201 V   |               krzyknął, że do chlewka nie pójdzie; co zaś do kancelaryjnego,
202 V   |             zaś do kancelaryjnego, to nie dwa, ale pięćdziesiąt rubli
203 V   |              prawie bez przytomności. Nie widziała nic przed sobą
204 VI  |          Rzepę na listę to do niczego nie wiodło. Ale upoić go, sprawić,
205 VI  |               on i te pieniądze wziął nie z chciwości, tak jak również
206 VI  |            chciwości, tak jak również nie z chciwości dzielił się
207 VI  |              wszedł .na drogę wyznań, nie będę ukrywał, dlaczego pan
208 VI  |              Zołzikiewicz się koohał. Nie myślcie jednak, żeby w Rzepowej.
209 VI  |       złożonych. Czytelniczki, jeżeli nie czytelnicy, domyślają się
210 VI  |     przedmiotem tychh ostatnich uczuć nie mógł być przecie kto inny
211 VI  |               Ze jednak rzeczywistość nie odpowiadała marzeniom, więc
212 VI  |               by wytrzymał? Więc i on nie wytrzymał; zbliżył się i
213 VI  |         wyciero". Na szczęście jednak nie uwierzono temu, i tak uczucie
214 VI  |        uczucie pana pisarza pozostało nie znanym nikomu.~Czy jednak
215 VI  |            jednak miał jaką nadzieję? Nie bierzcie mu, państwo dobrodziejstwo,
216 VI  |      wewnętrzny, słaby wprawdzie, ale nie ustający, szeptał mu do
217 VI  |       przydeptywań. Ale panna Jadwiga nie tylko mu nic nie przydeptywała,
218 VI  |              Jadwiga nie tylko mu nic nie przydeptywała, ale - któż
219 VI  |           podobnego. Co on się biedak nie namęczył, żeby zwrócić jej
220 VI  |            ani spojrzy.~"Czy ona tego nie rozumie, że to i kosztuje!" -
221 VI  |          Zołzikiewicz.~Jednak nadziei nie tracił. "Gdyby tak zostać
222 VI  |    tajemnie-serdecznych, zdradzać już nie będziemy.~Jaka to jednak
223 VI  |               kobieta, co się nazywa; nie byłby jednak zapewne ów
224 VI  |             zachodów poświęcał, gdyby nie dziwna i zasługująca na
225 VI  |              po owym zajściu w sądzie nie dawała jeszcze za wygraną.
226 VI  |           kręciła się na obie strony; nie do niego postanowiła więc
227 VI  |            wymiarkowała że przed sumą nie zdąży.~Jakoż gdy przyszła,
228 VI  |              po ewangelii, teraz zaś, nie wiem już zresztą z jakiego
229 VI  |         niebiescy, a zatem mili Bogu, nie słuchali rozmaitych fałszywych
230 VI  |               Rousseau i Ochoriwiczu, nie czyniąc zresztą między tymi
231 VI  |               duch wstąpił, bo choć i nie rozumiała tego, co ksiądz
232 VI  |          suplementem, ~Co się zmysłom nie zdarzy...~Pieśń brzmiała,
233 VI  |               nieszczęśliwa kobieta - nie opuszczajże mnie niebogę!"
234 VI  |              płynęły jej łzy, ale już nie te łzy, którymi płakała
235 VI  |        podłogę, a potem to już i sama nie wiedziała, co się z nią
236 VI  |         wiekuistą szczęśliwość, gdzie nie było ani pana Zołzikiewicza,
237 VI  |          przyszłam od was szukać.~- I nie omyliliście się, moja kobieto -
238 VI  |             pod nogi i odeszła cicho, nie rzekłszy ani słowa.~Ale
239 VI  |              gardło.~Chciała płakać i nie mogła.~
240 VII |            życie skrzydlatych polotów nie tylko w świat zewnętrzny,
241 VII |             Aż miło było pomyśleć, że nie istniał żaden związek między
242 VII |              zwierzęcym bytem wioski. Nie istniał żaden związek, przynajmniej
243 VII |          odzieży, ci chłopi i te baby nie rozumieliby nawet ich słów
244 VII |             rozmowie tej pysznej pary nie było nic, czego by się nie
245 VII |            nie było nic, czego by się nie słyszało ze sto razy. Z
246 VII |          motyl z kwiatu na kwiat. Ale nie wtedy taka rozmowa wydaje
247 VII |             mam senną w oku, ~Oddechu nie słyszę. ~Fiołkowej woni ~
248 VII |      wszystkich, dla których by życie nie miało wówczas żadnego powabu.
249 VII |          mówmy o czym innym. Więc pan nie lubi Elego?~- Zacząłem go
250 VII |               wybuchy!~- Takie rzeczy nie przestraszają mnie wcale.
251 VII |           stoją beczki z okowitą.~Ale nie dokończyła myśli, bo doszli
252 VII |              w dal bez myśli.~Rzepowa nie słyszała nawet przechodzących,
253 VII |           poważnej twarzyczce, i sama nie wiedziała, co począć, na
254 VIII|           razy słyszeli, bo zawsze na nie wyciągali staruszka.~- Co? -
255 VIII|             strony, owce? myślę; a to nie owce, tylko kawaleria. Jak
256 VIII|          także: stój! A tu z lasu jak nie wypadnie kawaleria, dopiero
257 VIII|               Więc także na nich. Jak nie zaczną strzelać, a za górą
258 VIII|         karabinów: tamci do rzeki, ci nie puszczają; ten tego, ten
259 VIII|              mówi:~- Hę?~- Ot! prosto nie mogę od śmiechu - rzekł
260 VIII|            cygarko? ~- A może kawy?~- Nie - nie mogę od śmiechu.~Śmieli
261 VIII|                  A może kawy?~- Nie - nie mogę od śmiechu.~Śmieli
262 VIII|            mam gości. Toć ich dla was nie zostawię.~- Ja zaczekam...~-
263 VIII|               Ja się przecie na dwoje nie rozerwę...~To rzekłszy pan
264 VIII|         dziwnie brały ją za serce, bo nie do śmiechu jej było niebodze.
265 VIII|        filiżanki i począł wpuszczać w nie z brzękiem łyżeczki. Rzepowa
266 VIII|      Przychodziło jej do głowy, czyby nie wrócić do chałupy a przyjść
267 VIII|           także brały ją cięgoty, ale nie zważała na to, tylko czekała
268 VIII|         paliły się lampy, ale państwo nie przychodzili, bo panna grała
269 VIII|              Skorabiewski.~Dobrze ona nie wiedziała jak? ale rozumiała,
270 VIII|           myślała sobie, toć mnie tak nie ostawi." I nie myliła się,
271 VIII|               mnie tak nie ostawi." I nie myliła się, bo pan Skorabiewski
272 VIII|               tak naturalne, że nawet nie zastanawiała się nad tym.
273 VIII|       szczęścia niż w prostym, i sama nie wiedziała, czemu łzy znowu
274 VIII|             że jest głodna, bo obiadu nie mogła wziąć w usta, a rano
275 VIII|      wiedziała, że daliby z pewnością nie tylko kosteczki, ale nie
276 VIII|              nie tylko kosteczki, ale nie śmiała prosić, by się nie
277 VIII|             nie śmiała prosić, by się nie naprzykrzać i w oczy nie
278 VIII|              nie naprzykrzać i w oczy nie leźć przy gościach, za co
279 VIII|                że się w sprawy gminne nie będę wtrącał.~- Dyć ja wiem,
280 VIII|           swojego słowa dla was łamać nie mogę, a do naczelnika za
281 VIII|               a do naczelnika za wami nie będę jeździł, bo on już
282 VIII|          swoją gminę, a jak gmina wam nie poradzi, to do naczelnika
283 IX  |              z chlewka poszedł prosto nie do chałupy, ale do karczmy.
284 IX  |           zrobił.~Człowiek nietrzeźwy nie wie, co gada. Otóż Rzepa
285 IX  |              zasadzie nieinterwencji, nie tylko że wskutek przyrodzonej
286 IX  |          wysoce dyplomatycznej zasady nie pojął, ale z gburowatością,
287 IX  |                  Byłem we dworze.~- I nie wskórałeś nic. ~A on pięścią
288 IX  |              się bez niego obędzie.~- Nie pojedzieszże ty, nieboraku
289 IX  |    przymnożysz.~Rzepa z początku było nie chciał, ale zaraz po południu
290 IX  |               toż samo; kobieta więc, nie pytając już o nic, zdała
291 IX  |            bodaj na brzeżku fury, ale nie spotkała nikogo. O dziewiątej
292 IX  |          Czeski? I czeskiego na ziemi nie znajdzie, i to pieniądz!
293 IX  |              łatwiej. A toć to miasto nie żarty! Przyjdziesz do jakiej
294 IX  |           lesie" - pomyślała Rzepowa. Nie było innej rady, jak wypytywać
295 IX  |        kobieta. Przecie w Osłowicach, nie gdzie indziej.~Szukała tedy
296 IX  |             Ale tam nikt nawet na nią nie spojrzał. Stoi Rzepowa,
297 IX  |            jakoś, a wreszcie i nikogo nie stało. Urzędnik siadł za
298 IX  |              ze złotymi guzikami, ale nie we fraku, i z dziurami na
299 IX  |             dziurami na łokciach. Ten nie chciał nawet jej słuchać,
300 IX  |        słuchać, odpowiedział tylko:~- Nie mam czasu.~Rzepowa znów
301 IX  |              w pierwsze lepsze drzwi, nie wiedziała biedaczka, że
302 IX  |          drzwiach stał napis:~"Osobom nie należącym do składu urzędu
303 IX  |             do składu urzędu wchodzić nie wolno." Ona do składu urzędu
304 IX  |          wolno." Ona do składu urzędu nie należała; napisu, jak się
305 IX  |               napisu, jak się rzekło, nie widziała.~Tylko co otworzyła
306 IX  |              na nią i jak krzyknie:~- Nie wolno! -~Kobiecina w nogi,
307 IX  |           zapyta!" - myślała sobie. - Nie płakała, tylko tarła oczy,
308 IX  |     naczelnika...~- Tu jest komornik, nie naczelnik. Szlachcic ukazał
309 IX  |            zielona tabliczka, co? Ale nie chodźcie do niego, bo zajęty,
310 IX  |           Łaskawy naczelniku!" Ale on nie słuchał i szedł naprzód.
311 IX  |            Przenoświętsy nacelni...~I nie mogła dalej: zalękła się
312 IX  |        Rzepowej:~- Prędzej! czego? bo nie mam czasu.~Ale Rzepowa do
313 IX  |         zresztą z kobietą dogadać się nie mógł, więc tylko kiwnął
314 IX  |                że mało się pod ziemię nie schowała:~- Jak wytrzeźwiejesz,
315 IX  |           powrotem do Baraniej Głowy, nie podejmuję się opisywać.
316 IX  |             czasu błyskało, ale chłop nie pytał, rozpuścił na wiatr
317 IX  |           Zerwał się wprawdzie zaraz, nie gonił jej jednak, tylko
318 IX  |             Pan Ościeszyński Rzepowej nie znał, ale ona go znała z
319 IX  |      podniosła się nawet na nogi, ale nie mogła iść.~Tymczasem młody
320 IX  |             Rzepowa została sama. Ale nie darmo to mówią: "Baby i
321 IX  |              i ropuchy nawet siekierą nie zabijesz!" Po godzinie jakiej
322 IX  |          słabym głosem, ale tego nikt nie .słyszał. Wicher wbił jej
323 IX  |              zrozumiała, że już dalej nie ujdzie.~Zdjęła z siebie
324 X   |           teraz wódką bez miary i już nie można było dojść z nim do
325 X   |            chciała mu to wymówić, ale nie mogła więcej powiedzieć,
326 X   |               czuł, że takiej kobiety nie wart. Ale ta zgoda niedługo
327 X   |               to pijany, czy trzeźwy, nie mówił do żony ani słowa,
328 X   |               wiedzieli oboje, że już nie ma żadnej rady i że dola
329 X   |               księdza Czyżyka, ksiądz nie dał mu rozgrzeszenia i kazał
330 X   |            mówił, że kiedy mu Pan Bóg nie chce pomóc, to on duszę
331 X   |              A inny chłopak powiada: "Nie żołnierka to, ale diabłowa!"
332 X   |                ale diabłowa!" Kobieta nie rzekłszy słowa poszła dalej,
333 X   |              w powiecie?~- Byłam!~- I nie wskóraliście nic?~Rzepowa
334 X   |               Głowie nikogo głupszego nie ma! A wam po co tam było
335 X   |              ugoda stoi? na papierze; nie ma papieru, nie ma i ugody;
336 X   |             papierze; nie ma papieru, nie ma i ugody; podrzeć papier,
337 X   |             ja go podarła.~- Ba! a to nie wiecie, że papier u pisarza?
338 X   |               podrę, i basta!~Rzepowa nie odrzekła nic, tylko chwyciła
339 XI  |              zza skrzynki siekierę.~- Nie - mówił spokojnym głosem -
340 XI  |         pożegnaj z tym światem, bo go nie będziesz widzieć. Już ty
341 XI  |              będziesz widzieć. Już ty nie będziesz, niebogo, w chałupie
342 XI  |      zamordować? A on:~- No, Maryśko; nie trać po próżnicy czasu;
343 XI  |            potem będzie koniec: nawet nie poczujesz, niebogo.~- Wawrzon,
344 Epi |               ucho, czytelnicy: Rzepy nie byliby wzięli do wojska.
345 Epi |              jaką spisano w karczmie, nie była wystarczającą. Ale
346 Epi |         chłopi się na takich rzeczach nie znają, inteligencja, dzięki
347 Epi |             kobietę w jego ramiona.~I nie przeliczył się ten wielki