Rozdzial

 1 III |        Baraniej Głowy, zleciałaś jakoby na skrzydłach z tej krainy,
 2 V   |         i nie okazywać przy tym, jakoby ta poufałość z dworem miała
 3 VI  |          przez okno i oświeciło, jakoby tęczą, owe zwoje. Wśród
 4 VII |         rysowała się wdzięcznie, jakoby płynąc w powietrzu. Jedną
 5 VII |     czasu, rozchyla swe wnętrze, jakoby spłonione wnętrze białej
 6 VII |      duchowego i pnie się w górę jakoby wijąca się roślinka po tyczce.
 7 VII |      ręku. Twarz ta była blada i jakoby skamieniała, oczy czerwone,
 8 VIII| Skorabiewski z taką dobrą wiarą, jakoby Rzepowa nachodziła go w
 9 IX  |  wrzeszczeć. Więc rozbudziła się jakoby ze snu, wstała, podniosła
10 X   |  wystrzegać. Nad chałupą zawisła jakoby klątwa. Ludzie rozpuścili