Rozdzial

  1 I   |    kancelarii wójta gminy cicho było jak makiem siał. Wójt gminy,
  2 I   |               Much było w kancelarii jak w oborze. Wszystkie ściany
  3 I   |   Zołzikiewicz był w złym humorze, a jak tylko był w złym humorze,
  4 I   |       komisarza; a do wójta, takiego jak wy, to wy sobie sami piszcie.~
  5 I   |                  Wielga znajomość, a jak tu przyjadzie, to pan ani
  6 I   |            między wami ordynarnieje. Jak się rozgniewam, tak rzucę
  7 I   |             podrewizor, bo ty wiesz, jak trawa rośnie." Powiedzcie
  8 I   |          przysłać przed Matką Bożka, jak skończone ośmnaście lat,
  9 I   |          skończone ośmnaście lat, bo jak tego nie uczyniła, to dostanieta
 10 I   |           wójt co niedziela słyszał, jak proboszcz kończył w ten
 11 I   |            mu się równie koniecznym, jak i odpowiadającym wszelkim
 12 I   |          wójta gminy Wrzeciądza!~Tak jak spisy wojskowe, z polecenia
 13 I   |             się pięknym, uroczystym, jak na wskroś urzędowym. Oto,
 14 I   |            choćby ten początek: "Tak jak spisy wojskowe" etc. Wójt
 15 I   |              Wójt uwielbiał to: "Tak jak", ale się go wyuczyć nigdy
 16 I   |             Zołzikiewicza płynęło to jak woda, że na-wet i w kancelarii
 17 I   |           się wszywko na mnie krupi. Jak Rozalka Kowalicha zległa,
 18 I   |            się też potrzebuje napić, jak się napracuje w polu.~-
 19 I   |              tym, ale ja go nie dam. Jak nie będzie można inaczej,
 20 I   |             a na mojej się skrupi.~- Jak sobie chcecie, to płaćcie
 21 I   |         kancelaryjnego więcej bierze jak ja.~- Nie o kancelaryjnym
 22 I   |            nie daje.~Gdybyśmy mieli, jak się należy, biografie wszystkich
 23 I   |             do pisarstwa gminnego, a jak to już słyszeliśmy, marzył
 24 I   |             siebie szacunek, że zaś, jak wspomniałem, sympatyczny
 25 I   |           pan Zołzikiewicz powiada:~"Jak się macie sikory!", i zatrzymał
 26 I   |        pewnej przyjemności usłyszał, jak mówiły jedna do drugiej: "
 27 I   |           się tak puszy, kieby róża; jak cię złapi wpół, to aż cię
 28 I   |          pisarza by wam, do pisarza. Jak on nie zaradzi, to nikt
 29 I   |             kiwnął ręką i zawołał:~- Jak się masz, panie Zołzikiewicz?
 30 I   |             cierpiał, ale bał się go jak ognia, bo to był drwiarz,
 31 I   |              pana Zołzikiewicza kpił jak gdyby umyśl-nie, i on jeden
 32 I   |        tasiemką. Kobieta zdrowa była jak rydz, szeroka w plecach
 33 I   |            mały, cienki nosek i usta jak wiśnia. Śliczne ciemne włosy
 34 II  |            Rzepa chłopisko był rosły jak topola, tęgi: prawdziwie
 35 II  |            bo l do roboty był dobry. Jak, bywało, plunie w garście,
 36 II  |         gałęziami szumem, zwyczajnie jak w lesie.~Czasem znów drwale
 37 II  |       pierwszy. Trzeba było słyszeć, jak huczał z drwalami pieśń,
 38 II  |         lubił, a skory był do bitki, jak podpił. Raz Damazemu, parobkowi
 39 II  |             cóż było na to poradzić. Jak ktoś do niego z wymówką,
 40 II  |             Dopiero on ją wypytywać: jak, co, a ona mu opowiedziała
 41 II  |        Wiktora Hugo, żeby je opisać, jak było okropne.~Przede wszystkim
 42 II  |            marzenia. Czytał właśnie, jak młody Serrano przybywa do
 43 II  |             okropność swej. pozycji. Jak tu nie posłuchać królowej,
 44 II  |            nie posłuchać królowej, a jak tu zarazem poddać się interesującemu
 45 II  |             nich ni mniej, ni więcej jak tylko Don Jose, zacięty
 46 III |              Rana ogniła się.~Widzę, jak piękne czytelniczki poczynają
 47 III |               kanclerz zagiął sobie, jak mówią w Warszawie, parol
 48 IV  |            tacy mądrzy, to powidzta, jak ta było na przezwisko pierwszemu
 49 IV  |              pierwszemu rodzicowi?~- Jak? juści: - Jadam.~- No! to
 50 IV  |        odparł Rzepa, pokazując pięść jak bochenek chleba - że ino
 51 IV  |              to rozlecielibyście się jak stara beczka.~- A może i
 52 IV  |            co cielak był, to cielak; jak ta krowę huknął łbem przy
 53 IV  |         zaiskrzyły po pijanemu.~- A, jak tak, to podpiszę. A pieniądze
 54 IV  |             trzeźwiejszy, dojrzałby, jak wójt mrugał na ławnika.~
 55 IV  |              Rzepa zaczął się macać, jak robi każdy chłop przespawszy
 56 IV  |     podpisałeś.~Dopiero chłop zbladł jak ściana: rzucił czapkę o
 57 IV  |            sam grzmotnął się o nią i jak nie ryknie, aż się szyby
 58 IV  |              strawę, usłyszawszy go, jak skrzypiał wrotami, prosto
 59 V   |      rozmaite zagadkowe potrawy, tak jak uważał, że inni jedzą, i
 60 V   |         sprawy gminne szłyby zapewne jak najlepiej, gdyby nie jedno
 61 V   |             głos i tłumaczył sądowi, jak należy ze stanowiska prawnego
 62 V   |         gminę pozostawił gminie, lak jak w swoim czasie miasto pozostawiono
 63 V   |  przypilnowania, ażeby wszystko szło jak najprędzej.~Należy jednak
 64 V   |              strony wójta i ławnika, jak każda cnota wychodząca poza
 65 V   |             prosiąt, które, wpadłszy jak szalone przez nie domknięte
 66 V   |        stanowczości i energii, która jak nigdy tak i w tym wypadku
 67 V   |   przechodząc drogą równie logiczną, jak ściśle prawną, do mniejszej,
 68 V   |             tak przez strony sporne, jak i przez samych sędziów.~
 69 V   |              tak strona wygrywająca, jak i przegrywająca wnosiły
 70 V   |             w takim towarzystwie, co jak wiadomo nie mogło im przeszkadzać
 71 V   |         czytelnik może wnieść łatwo, jak delikatnej natury i jak
 72 V   |              jak delikatnej natury i jak głęboko psychologicznie
 73 V   |            mogąc żyć bez siebie, tak jak Newazendech bez Bezewendecha.
 74 V   |       idealnej twarzy Julii, również jak i na rozciętym czole pełnego
 75 V   | wynagrodzenia, tak za zawód miłosny, jak i za skutki wybuchu, złotych
 76 V   |            mi nie daje. Przyszedłem, jak kto dobry, na podwieczerz,
 77 V   |             ty sufraganie!" Dopiero, jak mi powiedziała: "sufraganie",
 78 V   |      nieprawda! nieprawda! Szczekasz jak pies!~Potem rozpłakała się
 79 V   |       schodzi i żreć woła! Mówię mu, jak kemu dobremu, grzecznie:
 80 V   |              zachowania swej powagi, jak i dla przestrogi wszystkim
 81 V   |             się w nich Rzepa chmurny jak noc, a za nim Rzepowa i
 82 V   |           Rzepowa była bledziusieńka jak płótno; jej śliczne delikatne
 83 V   |          hardy, z głową zadartą, ale jak zobaczył cały sąd, tak zaraz
 84 V   |           wielmlożny sądzie, pijany, jak nieboskie stworzenie! -
 85 V   |             co robi, toć i w sądzie, jak kto po pijanemu przeskrobie,
 86 V   |           poczęła:~- Chłopsko chodzi jak struty. Ciebie, powiada,
 87 V   |     Jesteście durnie!~Nastała cisza, jak makiem siał, pisarz mówił
 88 V   |             cne siódma skóra zaboli. Jak się ochotnik znajdzie za
 89 V   |             ich więcej przestraszyła jak ten morski sąd, procedury
 90 V   |            ci przecięć nie urwą.~- A jak pójdziesz do. wojska, to
 91 V   |   pięćdziesiąt.~Ale Rzepa rzucił się jak wściekły i krzyknął, że
 92 VI  |    Zołzikiewicz, równie umiarkowany, jak genialny, wziął dla siebie
 93 VI  |           wziął nie z chciwości, tak jak również nie z chciwości
 94 VI  |           Rzepowej. Na Rzepową miał, jak się kiedyś wyraził sam, "
 95 VI  |            mógł być przecie kto inny jak panna Jadwiga Skorabiewska.
 96 VI  |             niełaskę tak samo Rzepę, jak i całą jego rodzinę.~Ale
 97 VI  |               postanowiła więc pójść jak zwykle na sumę do Wrzeciądzy,
 98 VI  |         starości na wierzch wyłaziły jak rybie, a głowa kręciła się
 99 VI  |              się tak na ową herezję, jak i na bullę Ex stercore przeciw
100 VI  |           Rzepową, nieboga, modliła, jak nigdy w życiu, ale też czuła,
101 VI  |        uroczysta chwila. Bielusieńki jak gołąb dziekan wydobył Przenajświętszy
102 VI  |          drżących rękach monstrancję jak słońce tuż koło twarzy,
103 VI  |              staruszek z monstrancją jak jakieś zjawisko niebieskie,
104 VI  |              dobre jakieś, choć duże jak kałakuckie perły, ano słodkie
105 VI  |            obiad, ale wyszedł zaraz, jak mu tylko dali znać, że jakaś
106 VI  |       doświadcza ich nawet i srodze, jak Hioba, któremu psy własne
107 VII |        czarne, oczy niebieskie, płeć jak mleko, a przy tym ubranie
108 VII |            puszczała, wyglądał także jak malowanie.~Biło od tej pary
109 VII |             na książkę przeskakiwali jak motyl z kwiatu na kwiat.
110 VII |              wzlatuje, bądź do bądź, jak ptak do góry, w sfery błękitne,
111 VII |              na okręcie, który miał, jak mówi piosnka Gounoda:~Maszty
112 VIII|           nie owce, tylko kawaleria. Jak tylko tych zobaczyli, tak:
113 VIII|             także: stój! A tu z lasu jak nie wypadnie kawaleria,
114 VIII|          trudno! Więc także na nich. Jak nie zaczną strzelać, a za
115 VIII|         głowa trzęsła mu się mocniej jak zwykle, a oczy bardziej
116 VIII|         opowiadania musieli słuchać, jak zapisał, co niedziela; wesołość
117 VIII|          pański, a potem rozmyślała, jak też to ją poratuje pan Skorabiewski.~
118 VIII|             Dobrze ona nie wiedziała jak? ale rozumiała, że pan,
119 VIII|              byle tylko słowo rzekł, jak wszystko się stało, a to
120 VIII|         widziała przez liście winne, jak panienka nalewała ze srebrnego
121 VIII|              imbryka "arbatę", czyli jak mawiała nieboszczka matka
122 VIII|             brykę. Rzepowa widziała, jak pan podsadzał dziekana,
123 VIII|              Wy macie swoją gminę, a jak gmina wam nie poradzi, to
124 VIII|          naczelnika znacie drogę tak jak i ja. Cóżem chciał mówić?
125 IX  |         Rzepowej, ale zbierała nogi, jak mogła, i w godzinę później
126 IX  |              już do Osłowic.~Kto zna jak należy geografię, ten wie,
127 IX  |              i poszła dalej.~Dopiero jak przyszła na rynek, tak się
128 IX  |        Osłowicach. "Ja się tu zgubię jak w lesie" - pomyślała Rzepowa.
129 IX  |        Rzepowa. Nie było innej rady, jak wypytywać się ludzi. O komisarza
130 IX  |               przedzielonej stallami jak kościół.~Za stallami siedział
131 IX  |         urzędu nie należała; napisu, jak się rzekło, nie widziała.~
132 IX  |            zerwał, spojrzał na nią i jak krzyknie:~- Nie wolno! -~
133 IX  |           sobą, słychać ha-ru! haru! jak na jarmarku.~Wreszcie jednak
134 IX  |           pod ziemię nie schowała:~- Jak wytrzeźwiejesz, to sprawę
135 IX  |        niedoli spoglądała tylko tak, jak spogląda ptak męczony przez
136 IX  |        guwernantki; potem zobaczyła, jak się zaczęli całować i znikli
137 IX  |           pomieszany z gradem, lunął jak z cebra; uderzył wiatr z
138 X   |             mogła więcej powiedzieć, jak tylko krzyknąć: "Wawrzon!"
139 X   |         siadywał po całych godzinach jak skamieniały. Kobieta kręciła
140 X   |             się po. izbie, pracowała jak i dawniej, ale także milczała.
141 X   |            karczmy. Ludzie słyszeli, jak po pijanemu mówił, że kiedy
142 X   |             Ludzie rozpuścili języki jak dziadowskie bicze i mówili,
143 X   |       karczmę, a po drodze słyszała, jak chłopaki-mówili między sobą: "
144 X   |          poszła dalej, ale widziała, jak się przeżegnali. Nabrała
145 XI  |              izby. Wszedłszy stanęła jak wryta, bo spodziewała się,
146 XI  |            spodziewała się, że Rzepa jak zwykle będzie spał w karczmie;