Rozdzial

  1 I   |             Albo to dla mnie wójt to co? Chłop, i basta! Zrób chłopa,
  2 I   |              cóż pan będzie robił?~- Co? Albo to mi krokwie gryźć
  3 I   | Przeczytajcież, coście nagwazdali.~- Co miałem ta gwazdać. Wypisałem
  4 I   |         Wypisałem akuratnie wszyćko, co potrzeba.~- Przeczytajcie,
  5 I   |          życzę. Amen."~Poczciwy wójt co niedziela słyszał, jak proboszcz
  6 I   |             poprawił włosy i czytał, co następuje:~"Wójt gminy Barania
  7 I   |            ażeby stół trzasnął, i ot co!~- No, juści, co głowa,
  8 I   |      trzasnął, i ot co!~- No, juści, co głowa, to głowa - rzekł
  9 I   |         przecież pisarz to jest ten, co książki pisze.~- A to pan
 10 I   |             jeno sąd. A mnie do tego co? Niechta sobie i wszystkie
 11 I   |         Pewnikiem, że nie wiadomo, a co do picia: jenszy się też
 12 I   |           tyło obraza boska.~- A wam co do tego. Wy patrzcie ot,
 13 I   |            że-by tylko wiedzieli to, co ja wiem...~- Dyć pan kancelaryjnego
 14 I   |         czasach...~- A nie boję się! Co mi kazali, tom robił.~-
 15 I   |               a zatem i na wszystko, co pośrednio lub bezpośrednio
 16 I   |              na tej samej steczce, a co która dziewczyna przechodzi,
 17 I   |            to ja łapownik jestem czy co? A idź z twoją kurą do wójta.~
 18 I   |            masz, panie Zołzikiewicz? Co tam słychać? Cóż, zawsze
 19 I   |     umyśl-nie, i on jeden w okolicy, co sobie z niego nic nie robił.
 20 II  |            także był pierwszy. Żydy, co chodziły po lesie z miarą
 21 II  |           poćciwa~Buuuu!~Leci ledwie co żywa~Buuuu! I pyta się komara~
 22 II  |       papiery, to i woził. A jemu to co? Zresztą on wtedy miał piętnaście
 23 II  |        Dopiero on ją wypytywać: jak, co, a ona mu opowiedziała wszystko,
 24 II  |           oczy fartuchem i rzekła:~- Co ta wszystko znaczy! Albo
 25 III |     zmieniając okłady, i czy wiecie, co wymyślił? Oto nic nie wymyślił!~
 26 III |             na płatek, przyłożył i - co za cudowne skutki tego medicamentum! -
 27 IV  |            swarzyć, kiedy nie mata o co! - rzekł wójt.~- A ja powiadam,
 28 IV  |         chytry! - odparł Rzepa.~- To co, że chytry? Turek pomoże
 29 IV  |             Turek je namocniejszy.~- Co wy wieta. Namocniejszy jest
 30 IV  |            skąd wyrwali Harubandę?~- Co go miałem wyrywać? A bo
 31 IV  |            Harubanda nie śwab.~- Ino co?~- Ba? co? musi: cysarz,
 32 IV  |            nie śwab.~- Ino co?~- Ba? co? musi: cysarz, i basta!~-
 33 IV  |      Pierwszy rodzic, skruszyła.~- A co, czy nie Skruszyła?~- No
 34 IV  |      balibyśta się pójść na wojnę?~- Co bym się miał bać? Kiej się
 35 IV  |                Bedzieta się bili czy co? Ot napijwa się jeszcze.~
 36 IV  |             uściskach i pocałunkach, co było znakiem, że już podpił
 37 IV  |          znów zaczął zawodzić:~- Oj! co cielak był, to cielak; jak
 38 IV  |       poleciała.~- Pisarz mówił...~- Co mi ta pisarz! - przerwał
 39 IV  |              dla mnie:~Tyle znaczy,  Co Ignacy...~- Nie pomstowalibyście!
 40 IV  |              wszystko dobrowolnie.~- Co nie mam chcieć? A pisarz
 41 IV  |        ukazał się we drzwiach.~- Ny? co pan pisarz chce?~- Chodź
 42 IV  |            się upił, to może się jej co oberwać. Tak i bywało. Na
 43 IV  |              pijanemu czasem jej się co obrywało.~Przespał więc
 44 IV  |      pieniądze.~- Jezus Maryja! a to co?~Tymczasem Szmul przestał
 45 IV  |         Szmul!~- Ny, czego chcesz?~- Co to ja mam za pieniądze?~-
 46 IV  |            to ja mam za pieniądze?~- Co, głupi, nie wiesz? Toć się
 47 IV  |          ledwo go poznała!~- A tobie co jest?~Rzepa wszedł do chaty
 48 IV  |             pytając jedna drugiej:~- Co się tam u Rzepów stało?~-
 49 IV  |           stało?~- Musiał ją bić czy co?~A tymczasem Rzepowa lamentowała
 50 V   |         córka w domu jest: rozumiem, co to znaczy!" Przy obiedzie
 51 V   |              nami to niepotrzebne! a co do sprawy, może pan dobrodziej
 52 V   |             siedzącego obok ławnika, co następuje: - "Albo to wielmożny
 53 V   |             poprawkę, położył pióro, co oznaczało zawsze, że pragnie
 54 V   |          szlachetne organa myślenia, co u tego ciała było niezawodną
 55 V   |           się tonem zapytania:~- Abo co?~- Boście durnie!~- Musi
 56 V   |          pieniądze dawać, kiej tego, co wy zapłaciła, wystarczy -
 57 V   |         bezwarunkowo odmówiła rogów, co może także służyć za dowód
 58 V   |          tylko w takim towarzystwie, co jak wiadomo nie mogło im
 59 V   |           parobka, ona za dziewkę. I co tu ukrywać, kochali się,
 60 V   |             na mią nie mrygałem, ino co mnie widziała z Jagną ze
 61 V   |             ty razy "gadoł" do mnie, co mnie tak kochasz, żebyś
 62 V   |            namyślać nad wyrokiem i - co za delikatne poczucie sytuacji! -
 63 V   |              mata? Pobiliśta się czy co?~Nadspodziewanie pan pisarz
 64 V   |       płaczem. - Toć pijany nie wie, co robi, toć i w sądzie, jak
 65 V   |             powiadają: nie wiedział, co robił. Na miłosierdzie Boże!
 66 V   |           nad dzieckiem niewinnym! W co ja się obrócę nieszczęśliwa
 67 V   |              także płakał i wycierał co chwila nos w palce. Ławnicy
 68 V   |        pisarza i wójta, nie wiedząc, co czynić.~Aż Rzepowa znowu
 69 V   |         sądem, a czy wiecie, durnie, co to jest morski sąd? Wy tego,
 70 V   |            jeden z drugim, me wiesz, co jest morski sąd, to wsadź
 71 V   |              taką sprawę, a poznasz, co jest morski sąd, aż cne
 72 V   |              lat? Albo ty nie wiesz, co robisz?~- Łba ci przecięć
 73 V   |            wy nie wiecie - mówił - w co wam się wtrącać, a czego
 74 V   |              do chlewka nie pójdzie; co zaś do kancelaryjnego, to
 75 V   |            widziała nic przed sobą i co kamień, to się o niego potknęła,
 76 V   |             ćwiartczynę grochu, albo co?~
 77 VI  |      bohatera. Dał pan Zołzikiewicz, co się nazywa, szach mat Rzepowej
 78 VI  |        całować jedną z tych spódnic, co zobaczywszy dworska dziewka
 79 VI  |            talerz lub coś podobnego. Co on się biedak nie namęczył,
 80 VI  |        Rzepowa była śliczna kobieta, co się nazywa; nie byłby jednak
 81 VI  |           choć i nie rozumiała tego, co ksiądz Czyżyk mówił, ale
 82 VI  |           Wiara będzie suplementem, ~Co się zmysłom nie zdarzy...~
 83 VI  |            już i sama nie wiedziała, co się z nią stało. Zdawało
 84 VI  |         zesłał ślepotę. Ale Bóg wie, co robi, i wiernych swoich
 85 VII |         Jadwiga była to ładna panna, co się nazywa; włosy miała
 86 VII |         barwy czuprynę i broda tylko co mu się puszczała, wyglądał
 87 VII |              rozpłakała się cicho.~- Co to wam, Rzepowa? - spytała
 88 VII |    twarzyczce, i sama nie wiedziała, co począć, na koniec jednak
 89 VIII|           nie wyciągali staruszka.~- Co? - zaczął ksiądz dziekan -
 90 VIII|               ksiądz Gładysz. To on, co zakrystię przebudował...
 91 VIII|        Księże proboszczu? A on pyta: co? Mnie się zdaje, że to coś
 92 VIII|              ten tego, ten owego!... co ci przez jakiś czas górą,
 93 VIII|        musieli słuchać, jak zapisał, co niedziela; wesołość była
 94 VIII|      Rzepowej, "taką wodę pachniącą, co ci od niej w calusieńkiej
 95 VIII|           nie leźć przy gościach, za co by się może pan i rozgniewał.~
 96 VIII|         rzekł pan Skorabiewski - ale co ja mogę zrobić? Ja swojego
 97 IX  |            powodowany taż samą myślą co i Rzepowa, poszedł do pana
 98 IX  |         Człowiek nietrzeźwy nie wie, co gada. Otóż Rzepa był natarczywy,
 99 IX  |              a gdy usłyszał toż samo co i Rzepowa o zasadzie nieinterwencji,
100 IX  |                Cichajże, zbereźniku. Co ci ta pan powiedział?~-
101 IX  |          około którego jeszcze dziś, co niedziela, siedzi cała ulica
102 IX  |        wielki aż strach, a przed nim co niemiara bryk i wozów, i
103 IX  |         przed stallami różnych panów co niemiara. Panowie płacili
104 IX  |            ale gdzie? Drzwi wszędzie co niemiara, w które tu pójść?~
105 IX  |     Skądeście?~- Z Wieprzkowisk, abo co?~- Kaj tu naczelnik?~- Czy
106 IX  |          rzekło, nie widziała.~Tylko co otworzyła drzwi, patrzy:
107 IX  |          czego, kobieto, siedzicie?" Co?~- Do naczelnika...~- Tu
108 IX  |          gdzie ta zielona tabliczka, co? Ale nie chodźcie do niego,
109 IX  |        chodźcie do niego, bo zajęty, co? Zaczekajcie tu, on musi
110 IX  |      zatrzymała się przed nią.~- Toż co jest? - spytał.~- Przenoświętsy
111 IX  |          naczelnik. - Pijaniście czy co?~- O, Jezusie! Maryja! -
112 IX  |              W powietrzu było parno.~Co się działo w duszy Rzepowej,
113 IX  |            siebie ogromnym szeptem: "Co to będzie! -O! dla Boga!"
114 X   |              gęby porcelanową fajkę, co mu na brodzie wisiała, i
115 X   |           głupszego nie ma! A wam po co tam było iść?~- A gdzież
116 X   |              pisarza? No... ja wiem, co wy, Rzepowa, dużo u niego
117 Epi |           wielki człowiek.~Spytacie, co się z nim stało? Cóż się