Rozdzial

 1 I   |            ludzie wyszli na robotę; za oknem tylko, kancelarii
 2 I   |             że napiszę, bo mi wstyd za całą Baranią Głowę.~To rzekłszy,
 3 I   |          rzekłszy, pan pisarz wziął za zieloną kortową w kraty
 4 I   |             kałuży, więc szły jedna za drugą gęsiego, podejmując
 5 I   |             o sobie i zatrzymał się za płotem. Za płotem, z drugiej
 6 I   |            zatrzymał się za płotem. Za płotem, z drugiej strony,
 7 I   |      mignęła dalej, za-wołał w ślad za nią z cicha:~- Żebyś kark
 8 I   |        nogami pies, kłapiąc pyskiem za muchami, które mu siadały
 9 I   |    marynarkę, Kruczek więc schwycił za nieosłoniony marynarką kort,
10 I   |         kort, przejął kort, chwycił za nankin, przejął nankin,
11 I   |            przejął nankin, schwycił za skórę, przejął skórę i dopiero
12 I   |      zawołała na psa i odpędziła go za wrota. Potem oboje z pisarzem
13 II  |          plunie w garście, s chwyci za topór, a machnie, a stęknie,
14 II  |        zaraz odpowiadał:~- Piję, to za swoje, a wam zasię!~Nikogo
15 II  |            zwolna po drodze, to się za czapkę brał. Na Rzepę pisarz
16 II  |            piętnaście lat i jeszcze za gęsiami a za świńmi chodził.
17 II  |          lat i jeszcze za gęsiami a za świńmi chodził. Ale potem
18 II  |         potem pomyślał, że jednakże za owo wożenie papierów może
19 II  |           we drzwiach stoi Rzepa, a za nim... pióro wypada mi z
20 III |            nowiutką parą kortowych, za którą nie zapłacił jeszcze
21 III |         będzie, jeżeli Rzepie sadła za skórę nie zaleje. ~Myślał
22 III |            płatek, przyłożył i - co za cudowne skutki tego medicamentum! -
23 IV  |             młody Rzepa. Wójt wziął za szklankę.~- Przestalibyśta
24 IV  |            Panie Boże zapłać!~- No, za wasze zdrowie!~Napili się
25 IV  |           pisarz chce?~- Chodź i ty za świadka, że tu wszystko
26 IV  | pięćdziesiąt rubli, i schowawszy je za pazuchę, zawołał:~- A dajta
27 IV  |       zagląda przez ubarwione szyby za szynkwas, a w oknie stoi
28 IV  |        czego chcesz?~- Co to ja mam za pieniądze?~- Co, głupi,
29 IV  |      wczoraj z wójtem zgodziłeś, że za jego syna będziesz losował,
30 IV  |        uderzyła w lament wielki; on za nią; dzieciak w kołysce
31 V   |          starał się okazać, że jest za pan brat z pierwszymi powagami
32 V   |             miano mu to powszechnie za złe. Szlachta twierdziła
33 V   |           powyższego pierwiastku, a za pośrednictwem tylko baraniogłowskiego
34 V   |             zaś rzuciło się w pogoń za intruzami i przez pewien
35 V   |         prosięta zostały pochwycone za zadnie nogi i mimo najusilin.
36 V   |     iejszych protestarcyj wyrzucone za drzwi, po czym już można
37 V   |          pan Floss powinien Środzie za woły zapłacić, tytułem zaś
38 V   |         rogów, co może także służyć za dowód jej celowości. Otóż
39 V   |            u pewnego gospodarza: on za parobka, ona za dziewkę.
40 V   |      gospodarza: on za parobka, ona za dziewkę. I co tu ukrywać,
41 V   |             zapatrywania się Julii, za wcześnie przyszedł z pola
42 V   |          tytułem wynagrodzenia, tak za zawód miłosny, jak i za
43 V   |             za zawód miłosny, jak i za skutki wybuchu, złotych
44 V   |       Romeowi, który, trzymając się za rozcięty łeb, tak mówić
45 V   |          przy-chodzisz już do domu? Za piecem, pada, się układziesz
46 V   |        namyślać nad wyrokiem i - co za delikatne poczucie sytuacji! -
47 V   |            rozejścia się, już brali za czapki i bicze, gdy nagle
48 V   |            Rzepa chmurny jak noc, a za nim Rzepowa i Kruczek.~Rzepowa
49 V   |             człowiek nie sprzedałby za pięćdziesiąt rubli doli
50 V   |    nieboracyska mojego! Oj, Bóg wam za to da "szczęście i zapłaci
51 V   |             szczęście i zapłaci wam za biedaków!"~Tu łkanie przerwało
52 V   |        przyczyń-że Ty się, przyczyń za nami.~Przez chwilę słychać
53 V   |           Jak się ochotnik znajdzie za popisowego, to tobie jednemu
54 V   |          Rzepa go pięścią, on Rzepę za łeb; Rzepowa w krzyk, aż
55 V   |           jeden z ławników wziął ją za kark i wyrzucił za drzwi,
56 V   |         wziął ją za kark i wyrzucił za drzwi, dawszy pięścią w
57 V   |      pomogli stójce zaciągnąć Rzepę za kołtuny do chlewka.~Pisarz
58 VI  |          Wójt, który był gotów syna za ośmset rubli, to jest zapewne
59 VI  |        tylko dwadzieścia pięć rubli za sprawę. Ale on i te pieniądze
60 VI  |             Jadwiga podstawiała się za Izabelę on za Serrana lub
61 VI  |       podstawiała się za Izabelę on za Serrana lub Marforego. Ze
62 VI  |        państwo dobrodziejstwo, tego za złe: miał! Ile razy szedł
63 VI  |           sądzie nie dawała jeszcze za wygraną. Nazajutrz była
64 VI  |       rozmówić, ale że to musiała i za siebie, i za męża robić,
65 VI  |           to musiała i za siebie, i za męża robić, bo mąż siedział
66 VI  |             wiernych swoich potrafi za to wynagrodzić. Nieszczęście,
67 VI  |            uważajcie jako karę bożą za ciężki jego grzech pijaństwa
68 VI  |       dziękujcie Bogu, że karząc go za życia, może odpuści mu po
69 VI  |          czuła, jakby ją coś dusiło za gardło.~Chciała płakać i
70 VII |           Jadwiga - że ja przepadam za Elim. Gdy go czytam, zdaje
71 VII |          bardzo tragiczny.~- O! pan za dużo mi przypisuje. Pan
72 VII |           Baraniej Głowie.~- Cóż to za dom?~- To była dawniej ochrona.
73 VII |           zesłał! Przyczyńże ty się za mną, pociecho nasza!~Tu
74 VII |          najpiękniejszy! - zawołała za nią Rzepowa.~Panna Jadwiga
75 VIII|            w lewo, ci w lewo, tamci za nimi. Dopiero widzą: trudno!
76 VIII|          Jak nie zaczną strzelać, a za górą znowu coś błysnęło.
77 VIII|           domówił, ci w nogi! tamci za nimi; dopiero ich topić,
78 VIII|              które dziwnie brały ją za serce, bo nie do śmiechu
79 VIII|           bała się, że potem będzie za późno, przysiadła więc tylko
80 VIII|             nie leźć przy gościach, za co by się może pan i rozgniewał.~
81 VIII|           nie mogę, a do naczelnika za wami nie będę jeździł, bo
82 IX  |        ozwał się i został wyrzucony za drzwi.~Gdy przyszedł nazad
83 IX  |     parkanem tylko jeden dziad, ale za to wyciągał spod łachmanów
84 IX  | przedzielonej stallami jak kościół.~Za stallami siedział jakiś
85 IX  |      złocistymi guzikami i z piórem za uchem, a przed stallami
86 IX  |              drudzy wychodzą, zegar za kratką tyka, a ona stoi.
87 IX  |           nie stało. Urzędnik siadł za stołem i zaczął pisać. Wtedy
88 IX  |     Kobiecina w nogi, a on drzwiami za nią trzasnął. Znalazła się
89 IX  |          dalej, a Rzepowa spojrzała za nim takim spojrzeniem, jakby
90 IX  |            takim spojrzeniem, jakby za swoim aniołem stróżem.~Przyszło
91 IX  |         poznać, że to naczelnik, bo za nim w dyrdy leciało kilku
92 IX  |      spiesznie dalej, a interesanci za nim powtarzając: "Panie
93 IX  |              uskoczyła w bok; chłop za nią, ale że był pijany,
94 IX  |             porwawszy kamień rzucił za nią, że aż zawarczało powietrze.~
95 IX  |               myślała sobie - a tam za lasem zara młyn i chałupa
96 X   |              tylko chwyciła konewkę za ucho i poszła w stronę murowańca,