Rozdzial

 1 I   |         wójtowskie.~Muchy łaziły i po wójcie, tak jakby po jakim
 2 I   |      łaziły i po wójcie, tak jakby po jakim zwyczajnym sobie ławniku,
 3 I   |       ziemię.~Godzina była czwarta po południu, w całej wiosce
 4 I   |           się kto prosił? Ja tylko po znajomości z naczelnikiem...~-
 5 I   |       wójtowskie zwolna skrzypiało po papierze.~Na koniec wójt
 6 I   |          spisy wojskowe były dycht po Matce Bozkiej, a tu u waju
 7 I   |            uczyniła, to dostanieta po łbie, czego sobie i wam
 8 I   |             Prawda - rzekł wójt. I po chwili dodał:~- Spisy pójdą
 9 I   |        wstąpił na nową drogę. Idąc po tej nowej drodze doszedł
10 I   |        odskoczył skomląc żałośnie.~Po chwili jednak znów zaczął
11 II  |        pierwszy. Żydy, co chodziły po lesie z miarą w ręku i spoglądały
12 II  |         dla uciechy, puszczał głos po lesie:~- Hop! hop!~Głos
13 II  |          na wysokich nogach zwolna po drodze, to się za czapkę
14 II  |           w głowę.~- Jużci bo wie. Po chwili zaś dodał:~- Pójdę
15 II  |            gorycz, jaka go trapiła po owym wypadku z Kruczkiem.~
16 II  |          Eskurialu, pokryty ranami po świetnym zwycięstwie nad
17 II  |       łojem mucha; inne muchy łażą po ścianach... A? Więc to czworaki,
18 II  |          łóżkiem, l zmienia okład.~Po czym zwraca się do ściany,
19 II  |             Zołzikiewicz budzi się po raz drugi; Eskurial staje
20 IV  |       ludzie nie gadali, że pływał po Wiśle ze statkami i z mocą
21 IV  |      wrócił.~- Nie bluźnilibyśicie po próżnicy, Kużden śwab to
22 IV  |        napijwa się jeszcze - rzekł po chwili Burak.~- Daj Panie
23 IV  |     znakiem, że już podpił dobrze; po czym zaczął wyrzekać, gorzko
24 IV  |            odpowiedział na to:~- I po sprawiedliwości! Albo to
25 IV  |           na tym zarobi, bo wypada po pięćdziesiąt rubli na głowę.~
26 IV  |      Rzepie aż się oczy zaiskrzyły po pijanemu.~- A, jak tak,
27 IV  |        usnął.~Rzepowa nie przyszła po niego, bo wiedziała, że
28 IV  |       przepraszał żonę, całował ją po rękach. Po trzeźwemu nie
29 IV  |        żonę, całował ją po rękach. Po trzeźwemu nie dał jej nigdy
30 IV  |         jej nigdy złego słowa, ale po pijanemu czasem jej się
31 V   |      onegdaj machnął maleńką pulkę po kopiejce punkt. Słowem,
32 V   |           sądził, że to taka moda. Po obiedzie dziwiło go także
33 V   |           którzy wówczas czuli się po prostu bez głowy.~Ze szlachty,
34 V   |       wydawnictwa pana Breslauera, po obiedzie zaś, przy uściśnięciu
35 V   |        formie, tak jest wielka, że po powyższym orędziu, oznaczającym
36 V   |       wymienione poczęło spoglądać po sobie z niepokojem i drapać
37 V   |           rzecz wnikania. Wreszcie po długiej chwili milczenia,
38 V   | protestującego umilkł na chwilę, a po chwili odrzekł tonem przekonania:~-
39 V   |           rozumnej przyczyny latać po izbie, kręcić się pod nogami
40 V   |   protestarcyj wyrzucone za drzwi, po czym już można było przejść
41 V   |    pozostawało te-raz zawyrokować, po czyjej stronie była słuszność
42 V   |             Nie warząchwią by jego po łbie, oj! dołóż moja! ino
43 V   |           zapłacenie na kancelarię po rubli srebrem jeden.~"Od
44 V   |       Baśki Żabianki na kancelarię po kopiejek srebrem pięćdziesiąt",
45 V   |          zapisał pan Zołzikiewicz.~Po czym posiedzenie było skończone.
46 V   |          gdy nagle drzwi zamknięte po napadzie prosiąt rozwarły
47 V   |          łzy, ściekające następnie po policzkach.~Rzepa wszedł
48 V   |            toć i w sądzie, jak kto po pijanemu przeskrobie, to
49 V   |         głuche milczenie i dopiero po niejakim czasie ozwał się
50 VI  |       Zołzikiewicz dodawał jeszcze po chwili:~O ludzie, ludzie,
51 VI  |     drwalni suszące się spódnice i po znakach J. S., wraz z koroną
52 VI  |          jego rodzinę.~Ale Rzepowa po owym zajściu w sądzie nie
53 VI  |          swoim zwyczajem. Było już po ewangelii, teraz zaś, nie
54 VI  |            się podniosła, już było po mszy; kościół opustoszał;
55 VI  |  popłakiwać przy tym, i całować go po ręku, aż wreszcie, podnosząc
56 VI  |          za życia, może odpuści mu po śmierci!~Rzepowa popatrzyła
57 VII |              Rozdział VII ~IMOGENA~Po południu, koło godziny piątej,
58 VII |       panna Jadwiga szła na spacer po obiedzie, obok niej zaś
59 VII |   szczęściem; a przy tym znać było po obojgu owo życie wyższe,
60 VII |         jakoby wijąca się roślinka po tyczce. Tam w karczmie ludziska
61 VII |          pan Wiktor.~- A ja się go po prostu boję. Ironia, krew,
62 VII |    opowiadanie całowaniem panienki po ręku, a raczej po rękawiczkach,
63 VII |         panienki po ręku, a raczej po rękawiczkach, które przy
64 VIII|          państwo pijali latem kawę po obiedzie. Siedzieli też
65 VIII|           wiekuista!... Więc zaraz po sumie powiadam: Księże proboszczu?
66 VIII|             podjęła go pod nogi.~- Po ratunek, jaśnie dziedzicu,
67 VIII|       ratunek, jaśnie dziedzicu, i po zmiłowanie.~- Moja Rzepowa,
68 VIII|            wiedziałby, gdzie pójść po sprawiedliwość: "Panosko
69 VIII|            łzy znowu popłynęły jej po twarzy. Ale te łzy ustąpiły
70 IX  |         Rozdział IX ~IMOGENA~Rzepa po wyjściu z chlewka poszedł
71 IX  |         było nie chciał, ale zaraz po południu poszedł do karczmy
72 IX  |      otworzywszy z nieśmiałością i po cichutku pierwsze, znalazła
73 IX  |           tak zaczepiał wszystkich po drodze, a tak samo też zażartował
74 IX  |            siekierą nie zabijesz!" Po godzinie jakiej zwlokła
75 IX  |            jej włosy rozsypały się po plecach i poczęły furkać
76 IX  |      dojrzeć, a tu drzewa wiją się po ziemi, a skrzypią i szumią:
77 IX  |         jakiś głos w ciemnościach.~Po chwili z daleka dał się
78 IX  |           i chlapanie nóg końskich po kałużach.~To Herszek, pachciarz
79 X   |            ją do Baraniej Głowy, a po drodze spotkał się z Rzepą,
80 X   |          się chmurno: "Będziesz ty po miastach latać, a dzieciaka
81 X   |           wielkim głosem, i nuż ją po nogach całować, a ona mu
82 X   |     wilkiem w ziemię. Tak siadywał po całych godzinach jak skamieniały.
83 X   |   skamieniały. Kobieta kręciła się po. izbie, pracowała jak i
84 X   |        dola ich już się skończyła. Po kilku dniach poczęły chłopu
85 X   |      karczmy. Ludzie słyszeli, jak po pijanemu mówił, że kiedy
86 X   |       studnia. Rzepową więc poszła po wodę przed karczmę, a po
87 X   |           po wodę przed karczmę, a po drodze słyszała, jak chłopaki-mówili
88 X   |            głupszego nie ma! A wam po co tam było iść?~- A gdzież
89 XI  |              No, Maryśko; nie trać po próżnicy czasu; przeżegnaj