Rozdzial

 1 I   |       kancelarii wójta gminy cicho było jak makiem siał. Wójt gminy,
 2 I   |          opędzał się od much.~Much było w kancelarii jak w oborze.
 3 I   |          kolor. Również popstrzone było szkło na obrazie wiszącym
 4 I   |          delikatny fizyk, to czemu było prosić się na pisarza?~-
 5 I   |       pisać.~Wkrótce zawiadomienie było gotowe; wówczas autor poprawił
 6 I   |           powiadam, żeby mi ta nie było żal...~- A! skoro myślicie,
 7 I   |           z kancelarii. Słońce już było bardzo nisko; ludzie wracali
 8 I   |           się, aż im zęby trzonowe było widać. A potem, kiedy już
 9 I   |    rozsunął gałęzie wiśniowe i już było chciał na kobiety zawołać,
10 I   |     wyglądała porządnie. Umieciono było przed nią czysto, a podwórko
11 I   |        siekiera. Nieco dalej widać było stodołę z otwartymi wierzejami,
12 II  |        wszystek las, na którym nie było serwitutów, sprzedał Żydom,
13 II  |          wracał echem.~I znowu nie było nic słychać, prócz huku
14 II  |         Rzepa był pierwszy. Trzeba było słyszeć, jak huczał z drwalami
15 II  |         zaklinała się, że mu duszę było przez nią widać. Innym razem,
16 II  |         nimi poradził, przecie ich było siedmiu? A Rzepa na to:~-
17 II  |      trochę zanadto lubił.~Ale cóż było na to poradzić. Jak ktoś
18 II  |      użytek.~W pierwszej izbie nie było nic, tylko trochę słomy,
19 II  |      Breslauera, ale pana pisarza, było okropne, tak nawet okropne,
20 II  |          Hugo, żeby je opisać, jak było okropne.~Przede wszystkim
21 II  |            czytanie Izabeli, które było dlań zawsze najmilszą pociechą
22 III |            rany. Przeznaczonym, mu było żyć jeszcze długo. Zresztą
23 III |       kontusza". Ale nie tak łatwo było zamiast wójtowego syna podsunąć
24 IV  |        mądrzy, to powidzta, jak ta było na przezwisko pierwszemu
25 IV  |           A ja wiem. Na przezwisko było mu: "Skruszyła"~- Chybaście
26 IV  |           wszyscy trzej, ale że to było w czasie francusko-pruskiej
27 IV  |        uściskach i pocałunkach, co było znakiem, że już podpił dobrze;
28 IV  |       swoją część płotem, żeby nie było sporów.~- To-ta płot będzie
29 V   |          JEGO PRZYWÓDCÓW~Nazajutrz było posiedzenie sądu gminnego.
30 V   |        jakkolwiek kilku w powiecie było ławnikami, ale tych kilku,
31 V   |           pana Skorabiewskiego nie było i on bowiem trzymał się
32 V   |          myślenia, co u tego ciała było niezawodną oznaką głębszego
33 V   |           drzwi, po czym już można było przejść do porządku dziennego.
34 V   | filozofowie XVIII stulecia. Godnym było uwagi także i to, o czym
35 V   |  Zołzikiewicz.~Po czym posiedzenie było skończone. Pan Zołziikiewicz
36 V   |           policzkach.~Rzepa wszedł było hardy, z głową zadartą,
37 V   |          Przez chwilę słychać znów było tylko szlochanie Rzepowej,
38 V   |       bezpośrednim jego rezultatem było, że Rzepowie nie tylko nic
39 V   |            do głowy, postanowionym było przy tym, żeby ma kancelarię
40 VI  |            trochę wikłało sprawę i było zręcznością dowodzącą, że
41 VI  |              Gdzie tam! Przyszedł, było, na obiad; wchodzi panna
42 VI  |       poradzić się księdza. Księży było dwóch: jeden proboszcz kanonik
43 VI  |           Rzepie do chlewa, słońce było już wysoko i wymiarkowała
44 VI  |     trzęsąc głową swoim zwyczajem. Było już po ewangelii, teraz
45 VI  |            szczęśliwość, gdzie nie było ani pana Zołzikiewicza,
46 VI  |          światłość taka, że trzeba było oczy mrużyć, i całe chmary
47 VI  |             Gdy się podniosła, już było po mszy; kościół opustoszał;
48 VII |          suknię, spod której widać było brzeżek karbowany białej
49 VII |        szczęściem; a przy tym znać było po obojgu owo życie wyższe,
50 VII |           z innej planety. Aż miło było pomyśleć, że nie istniał
51 VII |      rozmowie tej pysznej pary nie było nic, czego by się nie słyszało
52 VII |            kałużę obejść, potrzeba było przejść koło chałupy Rzepowej;
53 VII |        zmieszała się bardzo: widać było wyraźnie kłopot na jej ładnej,
54 VII |         mnie tam najpierwej trzeba było iść. Oj! głupia też ze mnie
55 VIII|       serce, bo nie do śmiechu jej było niebodze. Potem wrócili
56 VIII|    niezdrowym snem, bo już od rana było jakieś słabe. Rzepowa także
57 VIII|  sklepienie niebieskie. Do herbaty było już zastawione; w ganku
58 IX  |      przymnożysz.~Rzepa z początku było nie chciał, ale zaraz po
59 IX  |           świtaniem, bo do Osłowic było trzy opętane mile. Myślała,
60 IX  |       rynek, tak się zlękła. Łatwo było przyjść do Osłowic, ale
61 IX  |             pomyślała Rzepowa. Nie było innej rady, jak wypytywać
62 IX  |            bardzo. Oj! zaraz można było poznać, że to naczelnik,
63 IX  |             i interesów w powiecie było mnóstwo, zresztą z kobietą
64 IX  |   widnokręgu grzmiało.~W powietrzu było parno.~Co się działo w duszy
65 IX  |          Spojrzała na niebo, które było wzburzone, niemiłosierne,
66 IX  |        weszła do lasu, ale w lesie było jeszcze ciemniej i straszniej.
67 X   |        Herszek z Wrzeciądzy zabrał było Rzepową spod brzozy i wiózł
68 X   |          bez miary i już nie można było dojść z nim do ładu. Dziwna
69 X   |            się do drugiego, już im było jakoś i niesporo. Żyli więc
70 X   |      przychodzić do głowy. Poszedł było do spowiedzi do księdza
71 X   |            nie ma! A wam po co tam było iść?~- A gdzież miałam iść? -
72 Epi |      zabudowania dworskie, poszedł było szukać z kolei zemsty i