Rozdzial

 1 I   |         pisarz. ~Ale pan Zołzikiewicz był w złym humorze, a jak tylko
 2 I   |             złym humorze, a jak tylko był w złym humorze, wójt musiał
 3 I   |         na-wet i pojechał, bo zresztą był teraz zdania, że "w tym
 4 I   |             płotem, z drugiej strony, był gęsty wiśniowy sad, w sadzie
 5 I   |              pan pisarz nie cierpiał. Był to kuzyn państwa Skorabiewskich;
 6 I   |               się go jak ognia, bo to był drwiarz, frant wielki, a
 7 I   |               Przyjazd tego akademika był mu nie na rękę, dla-tego
 8 I   |         silniej, ale pan Zołzikiewicz był także mocny i nie puszczał.~
 9 I   |            ponieważ pan pisarz ubrany był w krótką marynarkę, Kruczek
10 II  |       dworskim wozie. Rzepa chłopisko był rosły jak topola, tęgi:
11 II  |            miał dobry, bo l do roboty był dobry. Jak, bywało, plunie
12 II  |        ładowaniu drzewa na fury także był pierwszy. Żydy, co chodziły
13 II  |         śpiewali, ale i do tego Rzepa był pierwszy. Trzeba było słyszeć,
14 II  |           karczmie też Rzepa pierwszy był do wszystkiego, tylko że
15 II  |             że siwuchę lubił, a skory był do bitki, jak podpił. Raz
16 II  |     Skorabiewski, który wtedy jeszcze był wójtem, sprowadził go do
17 II  |             zatarł sprawę. On dawniej był dziwnie łaskaw na Rzepę.
18 II  |     gospodarować na swoim, a że chłop był gospodarny, więc szło mu
19 II  |              się pisarza bał.~Taki to był Rzepa.~Gdy wrócił tego dnia
20 II  |           giez ukąsił, jeno pisarz tu był i mówił, że tobie już nijak
21 II  |               do pana pisarza.~Pisarz był kawaler, nie miał więc osobnego
22 III |             jest potęgą: Zołzikiewicz był potęgą między pisarzami,
23 III |               że w sprawie poboru nie był ostatnią instancją. Tu przychodziło
24 IV  |             zawodzić:~- Oj! co cielak był, to cielak; jak ta krowę
25 IV  |            bardzo; gdyby jednak Rzepa był trzeźwiejszy, dojrzałby,
26 V   |          miała go zbytecznie cieszyć.~Był to człowiek pełen taktu,
27 V   |             który właśnie także kupił był jakoś w owym czasie Kruchą
28 V   |               Baraniej Głowy powinien był wystarczać, na mocy tejże
29 V   |                Gdyby pan Skorabiewski był obecny na posiedzeniu, byłby
30 V   |               to, że pan Zołzikiewicz był poprzedniego dnia na obiedzie,
31 V   |              powiedział na to Gomuła.~Był to argument, na który -
32 V   |              wołów w każdym razie nie był Środa, ale pan Floss; zatem
33 V   |         gminie Barania Głowa przyjęty był najnowszy i najbardziej
34 V   |              pięćdziesiąt rubli, a on był pijany i nie wiedział, że
35 V   |             moją, i dzieciaka. Pijany był, wielmlożny sądzie, pijany,
36 V   |       zasromał się, niemniej markotny był i ławnik Gomuła; obaj zaś
37 VI  |           znakomitą rolę. Wójt, który był gotów syna za ośmset rubli,
38 VI  |           wyznać, że pan Zołzikiewicz był w ciągłych długach u Srula,
39 VI  |            estetycznego poczucia, ale był i inny powód. Oto pan Zołzikiewicz
40 VI  |               pan Zołzikiewicz zdolny był i do uczuć wyżej sięgających
41 VI  |               się myli. Nadto trzeźwy był umysł tego wielkiego człowieka,
42 VI  |                księdza Czyżyka, który był człowiek bardzo świątobliwy
43 VI  |               chce się z nim widzieć. Był to młody jeszcze ksiądz,
44 VII |          powabu. To mówiąc pan Wiktor był bardzo tragiczny.~- O! pan
45 VIII|               VIII ~IMOGENA~We dworze był ganek obrośnięty winem,
46 VIII|           herbatę, rewizor zaś, który był sceptyk, podrwiwał ze starego
47 VIII|            wikariuszem, a proboszczem był ksiądz Gładysz... dobrze
48 VIII| sprawiedliwość: "Panosko zawdyk dobry był i dla ludzi miłosierny,
49 VIII|             pan Skorabiewski istotnie był człowiek ludzki. Dalej przypomniała
50 VIII|           sobie, że i na Rzepę zawsze był łaskaw; dalej, że jej nieboszczka
51 IX  |              wie, co gada. Otóż Rzepa był natarczywy, a gdy usłyszał
52 IX  |        dziecko wyszła do Osłowic.~Koń był przy gospodarstwie potrzebny,
53 IX  |             wniebogłosy. Teraz, że to był dzień powszedni, siedział
54 IX  |         Przenoświętsy nacel...~Ale on był istotnie bardzo zajęty,
55 IX  |           jednak, gdy dzieciak, który był chory, otwierał usta i poczynał
56 IX  |             bok; chłop za nią, ale że był pijany, więc się przewrócił.
57 IX  |             się spostrzegła, że chłop był już z jakie pół wiorsty
58 IX  |            Ale na ziemi, na ziemi.~O! był to figlarz znany w całej
59 X   |               już wstała, bo dzieciak był chory. Przyszły kumy i okadzały
60 X   |           prosto spod serca, w którym był ból niepojęty, chciała mu
61 X   |          siedział. Przez chwilę cicho był, a potem powiada innym już