Rozdzial

 1 I   |    całej wiosce panowała cisza, bo ludzie wyszli na robotę;
 2 I   |       pan napisze ten "rapurt", bo mię jakoś nieskładne. Przecie
 3 I   |       bez araku?~- A nieprawda, bo z barakiem.~- To niech będzie
 4 I   |    byłby czort, nie podrewizor, bo ty wiesz, jak trawa rośnie."
 5 I   |      się drapać w głowę.~- Kiej bo pan to zara na zadnie nogi.~-
 6 I   | rozpuszczajcie gęby...~- Juści, bo juści.~I znowu nastała cisza,
 7 I   |        skończone ośmnaście lat, bo jak tego nie uczyniła, to
 8 I   |    lepiej.~- Pewno, że napiszę, bo mi wstyd za całą Baranią
 9 I   |        wieki" nie odpowiedział, bo sądził, że człowiekowi z
10 I   |         może na-wet i pojechał, bo zresztą był teraz zdania,
11 I   |       ale bał się go jak ognia, bo to był drwiarz, frant wielki,
12 II  |       teraz codziennie do lasu, bo pan wszystek las, na którym
13 II  |       Rzepa zarobek miał dobry, bo l do roboty był dobry. Jak,
14 II  |    bałamuctwie pisarza zataiła, bo się bała, żeby Rzepa głupstwa
15 II  |   podrapał się w głowę.~- Jużci bo wie. Po chwili zaś dodał:~-
16 II  |     pali się na stole i pryska, bo właśnie zaczęła się palić
17 III |       dotychczas same głupstwa. Bo tylko proszę posłuchać:
18 III |    Rzepową i nie dziwić się mu, bo też to była kobieta, jakiej
19 III |       wspiera się na szczytnym, bo Zołzikiewicz powiedział
20 IV  |         Co go miałem wyrywać? A bo to ludzie nie gadali, że
21 IV  |        Warsiawie nie spodobało, bo zwyczajny doma lepszego,
22 IV  |    Jeszcze każdy na tym zarobi, bo wypada po pięćdziesiąt rubli
23 IV  |  Rzepowa nie przyszła po niego, bo wiedziała, że jeśli się
24 IV  |         aż się sama przeraziła, bo ledwo go poznała!~- A tobie
25 IV  |     jeszcze bardziej niż Rzepa, bo miłowała ona jego, nieboga,
26 V   |    lubił go i pan Zołzikiewicz, bo pan Floss nie starał się
27 V   |      nie ma potrzeby naprawiać, bo można jeździć przez łąkę
28 V   |     przeskrobie, to mu folgują, bo powiadają: nie wiedział,
29 V   |     człeka upoić i zaprzedać.~- Bo i nieładne! - odpowiedzieli
30 VI  |        siebie, i za męża robić, bo mąż siedział w chlewku,
31 VI  |        jakby inny duch wstąpił, bo choć i nie rozumiała tego,
32 VII |       Ale nie dokończyła myśli, bo doszli do wielkiej kałuży,
33 VIII|       już ze sto razy słyszeli, bo zawsze na nie wyciągali
34 VIII|      dziwnie brały ją za serce, bo nie do śmiechu jej było
35 VIII|    usnęło, ale niezdrowym snem, bo już od rana było jakieś
36 VIII|       państwo nie przychodzili, bo panna grała na fortepianie.
37 VIII|      ostawi." I nie myliła się, bo pan Skorabiewski istotnie
38 VIII|        wkrótce innemu wrażeniu, bo oto na ganek " jeden z drugim"
39 VIII|        Rzepowa, że jest głodna, bo obiadu nie mogła wziąć w
40 VIII|         prędzej, czego chcecie, bo późno.~Rzepowa powtórzyła
41 VIII|       za wami nie będę jeździł, bo on już i tak powiada, że
42 IX  |    poszła piechotą i świtaniem, bo do Osłowic było trzy opętane
43 IX  |         niego trochę śmiałości, bo człowiek wyglądał prosty
44 IX  |      płakała, tylko tarła oczy, bo ją swędziły, i czuła, że
45 IX  |      Ale nie chodźcie do niego, bo zajęty, co? Zaczekajcie
46 IX  |        poznać, że to naczelnik, bo za nim w dyrdy leciało kilku
47 IX  |     Rzepowej:~- Prędzej! czego? bo nie mam czasu.~Ale Rzepowa
48 IX  |         istotnie bardzo zajęty, bo to i spisy się już zaczęły,
49 IX  |        aż nagle zatrzymała się, bo naprzeciw niej szedł pijany
50 IX  |      zaraz porwała ją gorączka, bo zaczęła mruczeć jakby pijana.~-
51 X   |       drugiego dnia już wstała, bo dzieciak był chory. Przyszły
52 X   |        odpuść ty mi moje słowa, bo widzę, żem cię ukrzywdził."
53 X   |        z pisarzem dobrze robią, bo taki zbereźnik ściągnie
54 XI  |    Wszedłszy stanęła jak wryta, bo spodziewała się, że Rzepa
55 XI  |         pożegnaj z tym światem, bo go nie będziesz widzieć.