Rozdzial

1001 IV  |            rzekł wójt.~- Zdrowie wasze, kumie!~- Zdrowie wasze!~- Haim!~-
1002 X   |                  A i na Rzepową poczęły kumoszki niestworzone rzeczy wygadywać.~
1003 X   |            dzieciak był chory. Przyszły kumy i okadzały go święconymi
1004 II  |        dziwowały się jego. sile. Bogaty kupiec z Osłowic, Dryśla, mawiał
1005 V   |              Floss, który właśnie także kupił był jakoś w owym czasie
1006 I   |                  czy lnu pod pachą, czy kurę, to wszystko weźmie nie
1007 XI  |               zaszedł już Wóz, a weszły Kurki, gdy drzwi skrzypnęły w
1008 IV  |            bluźnilibyśicie po próżnicy, Kużden śwab to je Żyd.~- Przecie
1009 VII |              zawracała dla wprawy głowę kuzynkowi. W tych warunkach najczęściej
1010 I   |               skończy, ale wy będziecie kwacza w maźnicy maczać i kwaczem
1011 I   |               kwacza w maźnicy maczać i kwaczem w księgach pisać. Będzie
1012 VII |     przeskakiwali jak motyl z kwiatu na kwiat. Ale nie wtedy taka rozmowa
1013 VII |               Niech cię Bóg błogosławi, kwiateczku najpiękniejszy! - zawołała
1014 VII |               przeskakiwali jak motyl z kwiatu na kwiat. Ale nie wtedy
1015 VII |                 której ona duszka złote kwiaty własnych uczuć i myśli dzierzga,
1016 V   |                 kręcić się pod nogami i kwiczeć wniebogłosy. Oczywiście,
1017 IX  |                panom oddawał. Kto wziął kwitek, ten wychodził. Dopiero
1018 IX  |                 palił papierosa i pisał kwitki, które panom oddawał. Kto
1019 V   |               ksiąg zawsze tylko połowę kwot przeznaczonych na kancelarię,
1020 V   |      przegrywająca wnosiły zawsze pewne kwoty, stosunkowo dość znaczne, "
1021 IX  |                 ale za to wyciągał spod łachmanów gołą nogę bez palców i trzymając
1022 I   |                  żeby się pozbyć ze wsi ladaców~- Bogać ich się tam pozbędzie!~-
1023 VII |             było wyraźnie kłopot na jej ładnej, poważnej twarzyczce, i
1024 VII |              staw.~- Widzi pan, jaki to ładny domek: to jest jedyne poetyczne
1025 VII |              potem zatrzymali się przed ładnym domkiem, pokrytym dzikim
1026 II  |           łokcia się od niej oderwie. W ładowaniu drzewa na fury także był
1027 X   |               można było dojść z nim do ładu. Dziwna rzecz, kiedy Rzepową
1028 VI  |             moja kobieto - odpowiedział łagodnie ksiądz Czyżyk. - Ale ja
1029 VI  |             czoło miał białe, wysokie i łagodny uśmiech na twarzy.~- A czego
1030 V   |                gminę pozostawił gminie, lak jak w swoim czasie miasto
1031 IX  |                 się coraz goręcej i pot lał się strumieniem z Rzepowej,
1032 VIII|                Ja swojego słowa dla was łamać nie mogę, a do naczelnika
1033 V   |                o niego potknęła, a ręce łamała nad głową, a zawodziła:~-
1034 IV  |          Wówczas ona z kolei uderzyła w lament wielki; on za nią; dzieciak
1035 IV  |                 co?~A tymczasem Rzepowa lamentowała jeszcze bardziej niż Rzepa,
1036 VI  |                 nowe korty z bajecznymi lampasami, myślał sobie: "No, teraz
1037 VIII|          zastawione; w ganku paliły się lampy, ale państwo nie przychodzili,
1038 I   |                w stanie, gibka, słowem: łania.~Ale rysy miała drobne,
1039 I   |               albo kury brał. Cóż to ja łapownik jestem czy co? A idź z twoją
1040 IX  |                myślała sobie - a tam za lasem zara młyn i chałupa Jagodzińskiego
1041 VI  |          pozornie przynajmniej, na jego łaskę i niełaskę tak samo Rzepę,
1042 VIII|                tym ganku państwo pijali latem kawę po obiedzie. Siedzieli
1043 I   |           przyjeżdżał zawsze do nich na lato. Zołzikiewicz nie tylko
1044 IX  |          zabłądzić w Osłowicach jeszcze łatwiej. A toć to miasto nie żarty!
1045 VI  |              Zołzikiewicz, dowodzi tego łatwość, z jaką obok idealnego uczucia
1046 V   |            wtedy obgadywała się rzecz z łatwością. Potem następował obiad,
1047 IX  |           patrzy: izba pusta, pod oknem ławka, na ławce siedzi jakiś i
1048 V   |                 pewną zazdrość w innych ławnikach, a nawet wywołało jeden
1049 I   |               po jakim zwyczajnym sobie ławniku, ale szczególniej nęciła
1050 II  |                 łojem mucha; inne muchy łażą po ścianach... A? Więc to
1051 I   |                księgi wójtowskie.~Muchy łaziły i po wójcie, tak jakby po
1052 VII |                Dłoń złożywszy w dłoni, ~Lecę... płynę...~- Ach! - przerwała
1053 I   |                znacznej sumy poczęła go łechtać i uśmiechać mu się przyjemnie.~-
1054 II  |                 tu mucha poćciwa~Buuuu!~Leci ledwie co żywa~Buuuu! I
1055 II  |                 lesie:~- Hop! hop!~Głos leciał między pnie, a potem wracał
1056 IX  |            naczelnik, bo za nim w dyrdy leciało kilku interesantów, zabiegając
1057 IX  |                z kościoła; myślała więc lecieć do kabrioletu i prosić na
1058 IX  |                zaraz, toteż przyklękła. Lecz pomyślała sobie tylko jedno
1059 VIII|                mnie się zdaje, że górą. Ledwiem domówił, ci w nogi! tamci
1060 VI  |            świtania ~Do późnej nocy łzy leję;~W nocy oddycham, przez
1061 I   |                  żem pisarz? - odparł z lekceważeniem. - Pisarz jest od tego,
1062 VIII|                nagle przerwał ją cichy, lękliwy głos z zewnątrz ganku, który
1063 IX  |          Rzepowa znów weszła w pierwsze lepsze drzwi, nie wiedziała biedaczka,
1064 II  |               się, dostał żonę taką, że lepszej i ze świecą szukać; więc
1065 I   |               rękami nie można. Wójt je lepszy, przyniesiesz mu. czy białych
1066 IX  |            cisza. Czasem znów z głębiny leśnej rozlegał się jakiś głos.
1067 VI  |             wśród poetycznej ciszy nocy letnich, a pan Zołzikiewicz dodawał
1068 IX  |         zabiegając mu to z prawej, to z lewej strony, a do uszu Rzepowej
1069 V   |                ranem opuściły ten padół łez i nędzy, przeniósłszy się
1070 XI  |     odpowiedzieć, ona padła na ziemię i leżąc przy jego nogach ze szlochaniem
1071 I   |                pisarz się zbliżył, pies leżący koło mędlicy wstał, schował
1072 VII |               wielkiej kałuży, w której leżało kilka świń "słusznie tak
1073 VIII|                naprzykrzać i w oczy nie leźć przy gościach, za co by
1074 VII |            siebie ów wiersz Ujejskiego:~Leżę na obłoku, ~Roztopiony w
1075 VII |             zdawało się nawet, że widzi łezkę w jej oku: więc żeby odgonić
1076 I   |                 podarł książki, połamał li-nie, pióra i porzuciwszy Minerwę
1077 X   |             miastach latać, a dzieciaka licho weźmie. Dałbym ja ci, żebyś
1078 II  |             wreszcie świeca w blaszanym lichtarzu, z rudym knotem i muchami
1079 I   |             wójtostwo to tak bardzo nie liczcie. Jeszcze na was wszystkiego
1080 Epi |            który trochę wiedział o tym, liczył, że w każdym razie sprawa
1081 VII |                  Pan Wiktor przeszedł w lirykę.~- Pani jesteś aniołem...~-
1082 VI  |                 podjęli ją z ziemi jako liść marny aż do nieba, w wiekuistą
1083 IX  |             niemocy i przemocy, ta rola liścia wśród burzy, głuche poznanie,
1084 VIII|                  Rzepowa widziała przez liście winne, jak panienka nalewała
1085 VII |            innych mniejszych już rybach literackiego morza; jakoż w rozmowie,
1086 I   |               ku większej chwale naszej literatury, przez pana Breslauera,
1087 VII |           siebie i rozmawiali o poezji, literaturze, jako zwyczajnie dworny
1088 IX  |              drzwi, a na każdych jakieś litery. Przeżegnała się Rzepowa
1089 IX  |         Miłosierne osoby! Biedna kaleka litości błaga! Niech wam Pan Bóg
1090 VI  |               Hioba, któremu psy własne lizały rany bolące, lub jako Azariasza,
1091 V   |            zapłaci wam za biedaków!"~Tu łkanie przerwało jej dalsze słowa.
1092 I   |           białych raków, czy masła, czy lnu pod pachą, czy kurę, to
1093 V   |                przechodząc drogą równie logiczną, jak ściśle prawną, do mniejszej,
1094 II  |           zaczęła się palić nasiąknięta łojem mucha; inne muchy łażą po
1095 II  |                 i muchami potopionymi w łoju koło knota.~Przy oknie wisiało
1096 VIII|             zachodowi. Na ganek wyszedł lokajczuk Jasiek, którego pan Skorabiewski
1097 II  |             sosna zadrży, a wiór na pół łokcia się od niej oderwie. W ładowaniu
1098 IX  |               we fraku, i z dziurami na łokciach. Ten nie chciał nawet jej
1099 VII |          siedziała na pieńku Rzepowa, z łokciami opartymi na kolanach i z
1100 V   |             żegnać zacznie, klepał go w łopatkę i mówił: "No to bywaj zdrów,
1101 I   |                listę, niechby pociągnął los, i basta.~- Toczę on żeniaty
1102 I   |             mnie.~W tym miejscu krowa z łoskotem uderzyła o ścianę, że aż
1103 I   |      dziewiętnaście lat i że takoż musi losować.~- Wiem ci ja o tym, ale
1104 IV  |                że za jego syna będziesz losował, i pieniądze wziąłeś, i
1105 V   |                wpływu "inteligencji" na losy gminne. Jeśli bowiem ktoś
1106 I   |         przystawić."~Wójt chciwym uchem łowił te dźwięki, a twarz jego
1107 II  |            dzbanku z wodą, stojącym pod łóżkiem, l zmienia okład.~Po czym
1108 II  |          salonem i sypialnią. Stało tam łóżko niezaścielane prawie nigdy,
1109 VII |         pospolitą, kiedy się rozmawia z lubą duszy duszyczką, kiedy rozmowa
1110 VII |                czym innym. Więc pan nie lubi Elego?~- Zacząłem go nienawidzieć
1111 I   |               się, że w Baraniej Głowie lud niedobry. Wciąż, powiada,
1112 VIII|      Skorabiewski istotnie był człowiek ludzki. Dalej przypomniała sobie,
1113 IX  |             widzi, że między rozmaitymi ludźmi, którzy chodzą to w tę,
1114 II  |        przyjechał Rzepa z lasu z cieślą Łukaszem, na dworskim wozie. Rzepa
1115 XI  |            Wkrótce potem szeroka krwawa łuna rozdarła ciemności: paliły
1116 I   |                 włosy i znów spojrzał w lusterko. Wójt jednak czuł się dotknięty
1117 II  |                Przy oknie wisiało spore lustro, naprzeciw zaś okna mieściła
1118 VIII|              wpuszczać w nie z brzękiem łyżeczki. Rzepowa czekała i czekała.
1119 IV  |              chałup powylatywały baby z łyżkami w ręku, pytając jedna drugiej:~-
1120 VI  |               bierze w cienkie paluszki łyżkę i ani spojrzy.~"Czy ona
1121 VII |            rękawiczkach, które przy tym łzami plamiła; panienka zmieszała
1122 VII |            obłoku, ~Roztopiony w ciszę;~Łzę mam senną w oku, ~Oddechu
1123 VI  |                 też czuła, że jej coraz lżej na sercu.~Aż wreszcie nadeszła
1124 IV  |            dalej.~Więc Rzepa zaczął się macać, jak robi każdy chłop przespawszy
1125 II  |                na wódkę...~A Rzepa nic. Machał tylko toporem, aż grzmiało,
1126 II  |           garście, s chwyci za topór, a machnie, a stęknie, a uderzy: to
1127 IX  |              serdeczny!", i przyciskała macierzyńskie usta do rozpalonego czoła
1128 II  |     przytomności, podnosi się na łóżku, macza chustkę w dzbanku z wodą,
1129 I   |              będziecie kwacza w maźnicy maczać i kwaczem w księgach pisać.
1130 V   |                z przysłów, stanowiących mądrość narodów, które miało dowodzić,
1131 V   |                generałów hiszpańskich w Madrycie, wyczytaną w Izabeli hiszpańskiej
1132 I   |       hiszpańska, czyli tajemnice dworu madryckiego. Znakomity ten pod każdym
1133 IV  |                 mądrzy!~- Wyśta też nie mądrzejsi.~- A kiejśta tacy mądrzy,
1134 VI  |           spokojne. Padła Rzepową przed majestatem bożym twarzą na podłogę,
1135 I   |             sami piszcie.~Potem dodał z majestatyczną pogardą:~- Albo to dla mnie
1136 II  |              pisarza: różnych odcieniów majtki, kamizelki bajecznych kolorów,
1137 VII |             białej spódniczki i śliczne małe nóżki obute w buciki węgierskie.~
1138 V   |             wczoraj lub onegdaj machnął maleńką pulkę po kopiejce punkt.
1139 VI  |             zobaczywszy dworska dziewka Małgośka poleciała zaraz do dworu
1140 V   |          olśnęło! Rozpuśniku! powiadam, małoś ty razy "gadoł" do mnie,
1141 VII |           puszczała, wyglądał także jak malowanie.~Biło od tej pary zdrowiem,
1142 V   |             tylko pan Floss, dzierżawca Małych Postępowic, bywał początkowo,
1143 VI  |               kancelaryjnym z Burakiem. Mamże wyznać, że pan Zołzikiewicz
1144 V   |             starał się zachowywać dobre maniery, jeść rozmaite zagadkowe
1145 VI  |               Izabelę on za Serrana lub Marforego. Ze jednak rzeczywistość
1146 I   |                do Hiszpanii: "Udało się Marforemu, myślał sobie, dlaczegóż
1147 I   |                 łbem i targać.~- Jezus! Maria! - krzyczał pan pisarz,
1148 V   |             Wójt zasromał się, niemniej markotny był i ławnik Gomuła; obaj
1149 I   |                kraju tylko się człowiek marnuje", ale wstrzymywały go, na
1150 VI  |            podjęli ją z ziemi jako liść marny aż do nieba, w wiekuistą
1151 I   |                schwycił za nieosłoniony marynarką kort, przejął kort, chwycił
1152 I   |              pisarz ubrany był w krótką marynarkę, Kruczek więc schwycił za
1153 I   |                Moja śliczna, Rzepowa... Marysiu!~- Paanie! toć to obraza
1154 VII |                złote i promienne szlaki marzeń.~Wśród tych chałup, obok
1155 II  |           Czasem nawiedzały go straszne marzenia. Czytał właśnie, jak młody
1156 VI  |               aby być sentymentalnym; w marzeniach też jego zwykle panna Jadwiga
1157 II  |               aj! aj! ~Tu ból rozprasza marzenie. Serrano rozgląda się; świeca
1158 VI  |           rzeczywistość nie odpowiadała marzeniom, więc ten żelazny człowiek
1159 I   |                 jak to już słyszeliśmy, marzył nawet o podrewizorstwie.~
1160 V   |                stanu, o jakim na próżno marzyli filozofowie XVIII stulecia.
1161 II  |                 dziedzicu! nożyska mają masierunkiem zerwane, to tylko com się
1162 I   |                  czy białych raków, czy masła, czy lnu pod pachą, czy
1163 I   |               ręką i zawołał:~- Jak się masz, panie Zołzikiewicz? Co
1164 VII |               jak mówi piosnka Gounoda:~Maszty z kości słoniowej,~Flagą
1165 VI  |      Zołzikiewicz, co się nazywa, szach mat Rzepowej i Rzepie. Zapisać
1166 I   |            spisy wojskowe były dycht po Matce Bozkiej, a tu u waju mentryki
1167 II  |                to nie była prawda, choć matkę Rzepy znali wszyscy, a ojca
1168 V   |       pozwolicie. Jezusie Nazareński, o Matko Boska Częstochowska! przyczyń-że
1169 VIII|             imbryka "arbatę", czyli jak mawiała nieboszczka matka Rzepowej, "
1170 I   |               ale wy będziecie kwacza w maźnicy maczać i kwaczem w księgach
1171 I   |            Panie Zołzikiewicz - rzekł z mazurska - niech ino pan napisze
1172 V   |             Który, kpie jeden z drugim, me wiesz, co jest morski sąd,
1173 IX  |            tylko tak, jak spogląda ptak męczony przez złośliwe dziecko.
1174 III |               co za cudowne skutki tego medicamentum! - prawie jednocześnie wykrzyknął: "
1175 VI  |          słuchali rozmaitych fałszywych mędrców i w ogóle ludzi, zaślepionych
1176 VI  |        spoglądając w stronę dworu, przy melancholicznych, a czasem i sapiących dźwiękach,
1177 I   |              Matce Bozkiej, a tu u waju mentryki w parafii u dobrodzieja
1178 V   |                 rozciętym czole pełnego męskiej dumy oblicza Romea. Sądowi
1179 VII |                oczy czerwone, wejrzenie mętne i utkwione w dal bez myśli.~
1180 VI  |             czyniąc zresztą między tymi mężami różnicy, a w końcu przeszedł
1181 VI  |                 przytrafiło się waszemu mężowi, uważajcie jako karę bożą
1182 V   |               mrygał?" A ja ta nigdy na mią nie mrygałem, ino co mnie
1183 X   |                tam było iść?~- A gdzież miałam iść? - rzecze kobieta.~-
1184 I   |             sobie, dlaczegóż i mnie nie miałoby się udać?" Byłby może na-wet
1185 III |           powiedział: własnych piersi), miałżeby porzucić plan, gdy uświęcił
1186 V   |                 w nich brać udział. Ale miano mu to powszechnie za złe.
1187 X   |             zalewał się teraz wódką bez miary i już nie można było dojść
1188 X   |                chmurno: "Będziesz ty po miastach latać, a dzieciaka licho
1189 V   |              czasie miasto pozostawiono miastu. Szlachta zaś mówiła: "doigrał
1190 V   |                z wagą w jednym, a gołym mieczem w drugim ręku wylazła zza
1191 IX  |                 opiekę." Jakiś złowrogi miedziany odblask padał z chmur na
1192 V   |             Byłem wczoraj na obiedzie u Miedziszewskich, Skorabiewskich lub Ościerzyńskich.
1193 V   |                 conscripti, jeden zaś z miejscowych senatorów wyraził światły
1194 I   |                w Osłowicach, stołecznym mieście powiatu osłowickiego, w
1195 II  |              lustro, naprzeciw zaś okna mieściła się komoda, obejmująca nader
1196 VI  |          usposobieniom tego młodzieńca, mieściło się w nim równoznacznie
1197 IX  |                wypytywać się, gdzie kto mieszka, a cóż dopiero w takich
1198 II  |                 więc osobnego domu, ale mieszkał w czworakach stojących nad
1199 I   |          wiedział coś o każdym prawie z mieszkańców powiatu osłowickiego, wszyscy
1200 V   |     obcożywiołowej inteligencji, że zaś mieszkańcy kraju z urodzenia już ów "
1201 I   |             Zołzikiewicz, ale gdy bryka mignęła dalej, za-wołał w ślad za
1202 VII |              czworaków, w oknie których mignęły im: kozia, bródka, zadarty
1203 V   |            spoglądali na pisarza, który milczał, ale gdy Rzepowa skończyła,
1204 X   |                jak i dawniej, ale także milczała. Później, gdy jedno i chciało
1205 V   |              Wreszcie po długiej chwili milczenia, jeden z jego reprezentantów
1206 I   |         pisarzem spoglądali na siebie w milczeniu.~- Oj dola moja! Coże se
1207 IX  |               Osłowic było trzy opętane mile. Myślała, że może i spotka
1208 VI  |             ptakowie niebiescy, a zatem mili Bogu, nie słuchali rozmaitych
1209 IV  |                 mruknąwszy: "Boże! bądź miłościw mnie grzesznemu!", i usnął.~
1210 IX  |               kto ze skóry obdzierał.~- Miłosierne osoby! Biedna kaleka litości
1211 V   |             wynagrodzenia, tak za zawód miłosny, jak i za skutki wybuchu,
1212 IV  |          jeszcze bardziej niż Rzepa, bo miłowała ona jego, nieboga, nad wszystko
1213 II  |            ekstrapocztą do Eskurialu.~- Miły Serrano! kochanku mój! sama
1214 VI  |                 mąż siedział w chlewku, mim więc posprzątnęła chałupę,
1215 V   |             pochwycone za zadnie nogi i mimo najusilin.iejszych protestarcyj
1216 VII |                że słyszę jakąś muzykę i mimowolnie stosuję do siebie ów wiersz
1217 IX  |             rozpalonego czoła dzieciny. Minęła wreszcie poreformacki kościół
1218 I   |             li-nie, pióra i porzuciwszy Minerwę wstąpił na nową drogę. Idąc
1219 V   |                na mnie zła. Huknęła .mi misą o stół, mało mi strawa nie
1220 VIII|                 a rano tylko się trochę mleka napiła.~"Oj! żeby mi też
1221 IV  |             Gwiazdo morza, któraś ~Pana Mlekiem swojem wykarmiła! ~Tyś śmierci
1222 VII |               oczy niebieskie, płeć jak mleko, a przy tym ubranie dziwnie
1223 I   |      siedmnastym roku życia doszedł już młodociany Zołzikiewicz do klasy drugiej,
1224 I   |              karierę. Uniesiony zwykłym młodości zapałem, pan Zołzikiewicz,
1225 VII |              Biło od tej pary zdrowiem, młodością, wesołością, szczęściem;
1226 V   |               pewna Zoologia dla użytku młodzieży mówi: "Świnia, zwierzę słusznie
1227 IX  |             sobie - a tam za lasem zara młyn i chałupa Jagodzińskiego
1228 IX  |                i chałupa Jagodzińskiego młynarza!" Biegła więc ostatkiem
1229 II  |             trzaskiem l staje w nich ni mniej, ni więcej jak tylko Don
1230 VI  |              nogę pod stołem?..."~- Hm! mniejsza by i o lakierki - dodawał
1231 V   |         logiczną, jak ściśle prawną, do mniejszej, sąd wniósł, że przyczyną
1232 VII |                o Kraszewskim i o innych mniejszych już rybach literackiego
1233 IX  |               interesów w powiecie było mnóstwo, zresztą z kobietą dogadać
1234 IV  |                po Wiśle ze statkami i z mocą wielgą? Ino mu się piwo
1235 VIII|              tylko głowa trzęsła mu się mocniej jak zwykle, a oczy bardziej
1236 V   |                  ale sądził, że to taka moda. Po obiedzie dziwiło go
1237 IV  |              stoi w oknie i kiwa się, i modli się głośno.~- Szmul! psiawiaro! -
1238 IV  |            Tymczasem Szmul przestał się modlić i zdjąwszy śmiertelną koszulę
1239 IV  |                 naprzód, kiwnął w tył i modlił się dalej.~Więc Rzepa zaczął
1240 V   |               ukrywać, kochali się, nie mogąc żyć bez siebie, tak jak
1241 V   |        nieinterwencji, wszystkie sprawy mogły być rozstrzygane w ten sposób,
1242 VIII|             cały czas, a potem rzekł:~- Moi kochani! ja pomógłbym wam
1243 III |                 poczynają łzy ronić nad moim bohaterem, a zatem, nim
1244 X   |            podrzeć papier, i basta!~- O moiście wy! - rzecze Rzepową - żeby
1245 V   |                 niego, bez nieboracyska mojego! Oj, Bóg wam za to da "szczęście
1246 I   |            pańską głową się zrobi, a na mojej się skrupi.~- Jak sobie
1247 IX  |             jakimś niemniej natchnionym monologiem, który potrzebowałbym tylko
1248 VI  |            wówczas ów biały staruszek z monstrancją jak jakieś zjawisko niebieskie,
1249 VI  |             trzymając w drżących rękach monstrancję jak słońce tuż koło twarzy,
1250 V   |             ludzi pieniactwa i podnieść moralność gminy Barania Głowa do stanu,
1251 V   |           zapytania:~- Nie stuliszże ty mordy, utrapiona? Nastała chwilowa
1252 II  |              bał, przed jednym pisarzem mores znał. Gdy zobaczył z daleka
1253 II  |                 na chałupie i na trzech morgach, na których go też i uwłaszczenie
1254 V   |          paraliżu, przegniciu wątroby i morowej -zarazie, wypowiadanymi
1255 V   |               kontraktu, będzie sądzony morskim sądem, a czy wiecie, durnie,
1256 VII |             Fiołkowej woni ~Otacza mnie morze;~Dłoń złożywszy w dłoni, ~
1257 II  |               apteki~Buuuu! Jeno rydla, motyki~Buuuu!~W karczmie też Rzepa
1258 VII |               książkę przeskakiwali jak motyl z kwiatu na kwiat. Ale nie
1259 V   |                 Ale "sufraganie" mu nie mówiłam, tak mi Panie Boże dopomóż.
1260 X   |                 jak dziadowskie bicze i mówili, że wójt z pisarzem dobrze
1261 I   |              przyjemności usłyszał, jak mówiły jedna do drugiej: "A juże
1262 VII |                   No... to dobrze... to mówmy o czym innym. Więc pan nie
1263 V   |                do. wojska, to se do dom możesz parobka nająć: on cię ta
1264 VI  |            Breslauera dawało mu wiarę w możliwość rozmaitych przydeptywań.
1265 V   |             Rzepowa skończyła, rzekł do mruczących ławników:~- Jesteście durnie!~
1266 IX  |                 ją gorączka, bo zaczęła mruczeć jakby pijana.~- W chałupinie
1267 IV  |       trzeźwiejszy, dojrzałby, jak wójt mrugał na ławnika.~Potem, o dziwo!
1268 IV  |              koniec zwalił się z zydla, mruknąwszy: "Boże! bądź miłościw mnie
1269 VI  |               taka, że trzeba było oczy mrużyć, i całe chmary aniołków
1270 V   |           układziesz i będziesz na mnie mrygał?" A ja ta nigdy na mią nie
1271 V   |                A ja ta nigdy na mią nie mrygałem, ino co mnie widziała z
1272 VI  |              się podniosła, już było po mszy; kościół opustoszał; dymy
1273 IX  |         chodzących panów we frakach i w mundurach.~Rzepowa zbliżyła się do
1274 X   |               za ucho i poszła w stronę murowańca, a tymczasem ściemniło się
1275 II  |                 Eskurial staje się znów murowańcem; świeca się pali, mucha
1276 II  |              stawem, czyli w tak zwanym murowanym. Tam w osobnej sieni miał
1277 VI  |           Czyżykiem rozmówić, ale że to musiała i za siebie, i za męża robić,
1278 IV  |              wedle tego boru?~- Prawda. Musicie tylko podpisać prośbę całą
1279 VIII|         rewizora, choć tego opowiadania musieli słuchać, jak zapisał, co
1280 IV  |                Harubanda (Garibaldi)!~- Musiśta wstali do góry... plecami.
1281 IX  |           jakiej nieznajomej wsi, a już musisz wypytywać się, gdzie kto
1282 II  |         przyjmuje go wzruszona i blada. Muślin faluje żywo na jej piersiach.~-
1283 III |            Spisy sprawdzą, a że metryki muszą być załączone i że Rzepie
1284 I   |       pochwalony!". Tu widzę jednak, że muszę jaśniej czytelnikowi wytłumaczyć,
1285 V   |               będzieta płacić?~- A cóże my to będziem darmo pieniądze
1286 V   |     Zołzikiewicz zmywał ją glicerynowym mydłem i tarł własną szczoteczką
1287 VI  |               temu wręcz powiem, że się myli. Nadto trzeźwy był umysł
1288 VIII|             mnie tak nie ostawi." I nie myliła się, bo pan Skorabiewski
1289 II  |               przez głowę przelatuje mu myśl: Rzepa przyszedł połamać
1290 IX  |            karczmy, powodowany taż samą myślą co i Rzepowa, poszedł do
1291 IX  |              zatem bardzo dramatycznych myślach i słowach. Owo koło błędne,
1292 I   |           ludzie złośliwi i w ogóle źle myślący, którym każda osobistość,
1293 II  |                 ledwo mógł zebrać się z myślami. Czasem nawiedzały go straszne
1294 VI  |            Zołzikiewicz się koohał. Nie myślcie jednak, żeby w Rzepowej.
1295 III |             humory z głowy, więc zaczął myśleć jaśniej i zaraz po-znał,
1296 V   |                 się w szlachetne organa myślenia, co u tego ciała było niezawodną
1297 I   |              nie było żal...~- A! skoro myślicie, że się wam wróci, to czegóż
1298 VI  |              zdąży.~Jakoż gdy przyszła, nabożeństwo już się zaczęło. Kobiety,
1299 I   |                 nim kilka kół jakby dla nabrania rozpędu i począł szybko
1300 IX  |              jej z rąk. - Przenoświętsy nacel...~Ale on był istotnie bardzo
1301 IX  |                 spytał.~- Przenoświętsy nacelni...~I nie mogła dalej: zalękła
1302 I   |              włościan baraniogłowskich, nachodzące się w kancelarii parafialnej,
1303 VIII|                on już i tak powiada, że nachodzę go ciągle własnymi sprawami...
1304 VIII|             dobrą wiarą, jakoby Rzepowa nachodziła go w każdy dzień powszedni. -
1305 II  |         mieściła się komoda, obejmująca nader wykwintną tualetę pana pisarza:
1306 I   |             Głowa w samym skorym czasie nadesłał. Włościan zaś gminy Barania
1307 V   |          kosztów naprawy gościńca wedle nadesłanego kosztorysu. Sprawiedliwość
1308 III |               mówi sobie: jestem osłem! nadeszłaś wówczas i dla Baraniej Głowy,
1309 IX  |                iść.~Tymczasem młody pan nadjechał i ujrzawszy nieznajomą kobietę
1310 IX  |               plecami o krzyż. Z daleka nadjeżdżał kabriolet z Ościeszyna,
1311 V   |            byłby zapewne znalazł coś do nadmienienia przeciwko temu pro publico
1312 I   |          znaleźć.~Wójt pomyślał chwilę. Nadzieja zaoszczędzenia tak znacznej
1313 V   |            Osłowic. Projekt ten w ogóle nadzwyczaj nie podobał się zgromadzonym
1314 V   |           wypowiedzenia pochwalnego lub nagannego zdania, że pan Zołzikiewicz
1315 I   |                  Przeczytajcież, coście nagwazdali.~- Co miałem ta gwazdać.
1316 V   |                se do dom możesz parobka nająć: on cię ta zastąpi i przy
1317 II  |             kobieto - rzeknie - blekotu najadła, czy cię ta giez ukąsił?~-
1318 II  |             ukąsił?~- Ni ja się blekotu najadłam, ni mnie giez ukąsił, jeno
1319 V   |            Zdarzyło się, że woły Środy, najadłszy się w nocy koniczyny pana
1320 V   |                przyjęty był najnowszy i najbardziej zgodny z wymaganiami cywilizacji
1321 VII |             kuzynkowi. W tych warunkach najczęściej mówi się o poezji.~- Czytała
1322 V   |               gminne szłyby zapewne jak najlepiej, gdyby nie jedno nieszczęście,
1323 II  |                  które było dlań zawsze najmilszą pociechą i rozrywką, teraz
1324 V   |              Barania Głowa przyjęty był najnowszy i najbardziej zgodny z wymaganiami
1325 VII |              Bóg błogosławi, kwiateczku najpiękniejszy! - zawołała za nią Rzepowa.~
1326 VII |               Rzepowa. - A toć mnie tam najpierwej trzeba było iść. Oj! głupia
1327 V   |                 dotychczas najlepszym i najpożądańszym zdrowiem i z pewnością nie
1328 V   |                 ażeby wszystko szło jak najprędzej.~Należy jednak wyznać, że
1329 V   |         parlamentarnej wymowy, choćby w najtreściwszej zawarta formie, tak jest
1330 VI  |             niedaleko! człowiek by miał najtyczankę, parę koni, a to choćby
1331 V   |        pochwycone za zadnie nogi i mimo najusilin.iejszych protestarcyj wyrzucone
1332 III |             pisarstwa, i skończyło się.~Najwięksi ludzie pod wpływem namiętności
1333 I   |             zostać wójtem, to przy Jego najwyższej pomocy, może mi się to ta
1334 IX  |                 podjąłbym się przekonać najzaciętszych pozytywistów, że są jeszcze
1335 V   |               posiedzeniu, jako ławnik, nakazał mu nawet milczenie, niechęć
1336 VIII|               jeden z drugim", i zaczął nakrywać do herbaty. Zmienił obrus,
1337 IV  |               jeszcze? - rzekł Burak.~- Nalej ta!~Rzepa stawał się coraz
1338 VI  |           koroną przy rąbku, poznał, że należą do panny Jadwigi. Wówczas,
1339 IX  |                 stał napis:~"Osobom nie należącym do składu urzędu wchodzić
1340 I   |           pisarz, zapominając o tym, że należał do esprits forts.~Ale Kruczek
1341 IX  |                Ona do składu urzędu nie należała; napisu, jak się rzekło,
1342 VIII|                dziekana.~- Ot! niech no nam ksiądz dobrodziej opowie
1343 IV  |             przespawszy noc w karczmie. Namacał pieniądze.~- Jezus Maryja!
1344 VI  |         podobnego. Co on się biedak nie namęczył, żeby zwrócić jej uwagę
1345 III |            Najwięksi ludzie pod wpływem namiętności robili głupstwa, ale w tym
1346 V   |         chwilowa cisza; sąd począł silę namyślać nad wyrokiem i - co za delikatne
1347 VI  |                  aż wreszcie, podnosząc nań pokornie swoje czarne oczy,
1348 III |                 jeszcze Srulowi, i parą nankinowych, którą sam nie wiedział,
1349 III |                poszedłszy do Rzepowej i napadłszy ją przy mędlicy, uczynił
1350 V   |                nagle drzwi zamknięte po napadzie prosiąt rozwarły się na
1351 I   |               jenszy się też potrzebuje napić, jak się napracuje w polu.~-
1352 VIII|             rano tylko się trochę mleka napiła.~"Oj! żeby mi też choć kosteczki
1353 IV  |         Skruszyła?~- No juści prawda.~- Napilibyśta się lepiej - rzekł wójt.~-
1354 V   |               już taki obyczaj.~- Toćwa napiliśmy się i wtedy ino wedle obyczaju -
1355 IX  |                że na tych drzwiach stał napis:~"Osobom nie należącym do
1356 IX  |                 położeniu, dopieroż bym napisał sensacyjny romans, którym
1357 IX  |             składu urzędu nie należała; napisu, jak się rzekło, nie widziała.~
1358 I   |               potrzebuje napić, jak się napracuje w polu.~- A ja wam mówię
1359 V   |                gościńca nie ma potrzeby naprawiać, bo można jeździć przez
1360 V   |              przestrzeni swych gruntów, naprawić gościńca wiodącego do Osłowic.
1361 V   |              zaczął się rozkład kosztów naprawy gościńca wedle nadesłanego
1362 VIII|               śmiała prosić, by się nie naprzykrzać i w oczy nie leźć przy gościach,
1363 VI  |       potępieńcy będą na tamtym świecie narażeni. A w Rzepową od razu jakby
1364 I   |           niepospolitej osobistości nie narazić. Kłaniały mu się więc i
1365 IX  |        reputację. A Rzepowa? Ten prosty naród, gdy cierpi, to tylko cierpi,
1366 V   |          przysłów, stanowiących mądrość narodów, które miało dowodzić, że
1367 II  |               właśnie zaczęła się palić nasiąknięta łojem mucha; inne muchy
1368 VIII|                 dziecku piersi. Dziecko nassało się i usnęło, ale niezdrowym
1369 I   |                  gdyby nie to, że nagle nastały burzliwe czasy, które raz
1370 I   |               SPODZIEWAĆ, ŻE COS WIĘCEJ NASTĄPI~We wsi Barania Głowa w kancelarii
1371 IX  |                O! dla Boga!" Potem znów nastawała cisza. Czasem znów z głębiny
1372 VIII|              coś przypominając; rewizor nastawił już minę do śmiechu, wszyscy
1373 X   |                Kobieta przeleżała noc i następny dzień, ale drugiego dnia
1374 V   |                rzecz z łatwością. Potem następował obiad, na który zapraszano
1375 IV  |                Rzepa, który czapkę miał nasuniętą na tył głowy, zrzucił ją
1376 I   |             juże to piękny kawalir, ten nasz pisarz!" "I czerwony kiej
1377 I   |             parafii u dobrodzieja i też nasze chłopaki chodzą do waju
1378 I   |        periodycznie, ku większej chwale naszej literatury, przez pana Breslauera,
1379 I   |            należy, biografie wszystkich naszych znakomitych ludzi, w biografii
1380 V   |             wcześnie przyszedł z pola i natarczywie domagał się jeść, przyszło
1381 IX  |                 co gada. Otóż Rzepa był natarczywy, a gdy usłyszał toż samo
1382 IX  |               ani z ziemi, ani z nieba, natchnęłoby zapewne pannę Jadwigę jakimś
1383 IX  |                 Jadwigę jakimś niemniej natchnionym monologiem, który potrzebowałbym
1384 I   |                 siedział przy stole i z natężoną uwagą gryzmolił coś na papierze;
1385 V   |                i ławnika Gomuły, którzy natomiast wzięli na siebie ciężar
1386 VIII|              godzin, wydało jej się tak naturalne, że nawet nie zastanawiała
1387 IX  |               ciągle postać Rzepowej.~- Nau! - rozległ się jakiś głos
1388 II  |          drwalami pieśń, której ich sam nauczył:~Coś tam w boru hukneno!~
1389 VI  |             postanowił przy tym dać jej naukę, na jaką zasługiwała. Zajście
1390 I   |               czytalibyśmy, że pierwsze nauki pobierał w Osłowicach, stołecznym
1391 I   |            zawsze przerwały jego ściśle naukową karierę. Uniesiony zwykłym
1392 VII |               rodzice byli w polu. Papa naumyślnie kazał wybudować ten dom.~-
1393 V   |                   Cóż, kiejś sobie piwa nawarzył, to go pij.~- Albo to tobie
1394 II  |            zebrać się z myślami. Czasem nawiedzały go straszne marzenia. Czytał
1395 V   |                 nie pozwolicie. Jezusie Nazareński, o Matko Boska Częstochowska!
1396 V   |            Świnia, zwierzę słusznie tak nazwane dla swojej niechlujności"
1397 VII |                kilka świń "słusznie tak nazwanych dla swego; niechlujstwa".
1398 IV  |           chłopom do podpisywania swego nazwiska.~- Ciebie się też nikt nie
1399 I   |                 niemłody już włościanin nazwiskiem Franciszek Burak, siedział
1400 V   |         czerwony", czego zresztą i samo nazwisko jego: Floss, dowodziło;
1401 VIII|                którego pan Skorabiewski nazywał zawsze: "jeden z drugim",
1402 I   |               ławniku, ale szczególniej nęciła je wy-pomadowana, woniejąca
1403 V   |                opuściły ten padół łez i nędzy, przeniósłszy się do lepszego -
1404 Epi |             znają, inteligencja, dzięki neutralności, także niewiele, więc...
1405 V   |                 żyć bez siebie, tak jak Newazendech bez Bezewendecha. Wkrótce
1406 VI  |            Zapisać Rzepę na listę to do niczego nie wiodło. Ale upoić go,
1407 I   |                u mnie trochę koprowiny, nie-wiela tego jest, ale może i wstrzyma.~-
1408 IX  |             szuwaksu, śpiewał: ~Święta, niebieska ~Pani anielska.~Ujrzawszy
1409 VIII|                 nie do śmiechu jej było niebodze. Potem wrócili pan Wiktor
1410 VI  |          kobieta - nie opuszczajże mnie niebogę!" I z oczu płynęły jej łzy,
1411 V   |               na świecie bez niego, bez nieboracyska mojego! Oj, Bóg wam za to
1412 V   |          wielmlożny sądzie, pijany, jak nieboskie stworzenie! - mówiła dalej
1413 II  |            dalejże wołać:~- Już ciebie, niebożę, niedługo moje oczy będą
1414 V   |             nakazał mu nawet milczenie, niechęć więc ku niemu była powszechna;
1415 V   |         słusznie tak nazwane dla swojej niechlujności" etc., a którym natura bezwarunkowo
1416 VII |                tak nazwanych dla swego; niechlujstwa". Żeby tę kałużę obejść,
1417 I   |                 sąd. A mnie do tego co? Niechta sobie i wszystkie zlegną.
1418 V   |             Rzepowa przyszła na skargę, niechże od sądu bez sprawiedliwości
1419 IX  |           Proszę! proszę cicho!~A potem niecierpliwie do Rzepowej:~- Prędzej!
1420 IX  |            chcecie? - powtórzył jeszcze niecierpliwiej naczelnik. - Pijaniście
1421 I   |              pieńku sterczała siekiera. Nieco dalej widać było stodołę
1422 VI  |                O ludzie, ludzie, ludzie nieczuli, ~Coście młodzieńca życie
1423 I   |                ludzi zawsze znaczy coiś niedobrego. Rzepowa przestała mędlić
1424 I   |                że w Baraniej Głowie lud niedobry. Wciąż, powiada, piją. Burak,
1425 I   |                 rozwiąż i zara rubla.~- Niedoczekanie wasze! - mruknął do siebie
1426 XI  |                  Rozdział XI ~SKOŃCZONA NIEDOLA~Na niebie zaszedł już Wóz,
1427 IX  |                  Rzepowa w twardym ręku niedoli spoglądała tylko tak, jak
1428 VIII|           Rzepowa, dajcie mi też choć w niedzielę pokój! - przerwał pan Skorabiewski
1429 V   |           głuche milczenie i dopiero po niejakim czasie ozwał się Gomuła
1430 II  |                            Rozdział II ~NIEKTÓRE INNE OSOBY I PRZYKRE WIDZENIA~
1431 V   |       mianowicie, że pan Zołzikiewicz w niektórych tylko sprawach zabierał
1432 VI  |           przynajmniej, na jego łaskę i niełaskę tak samo Rzepę, jak i całą
1433 I   |                wyrażała przejęcie się i niemal religijne skupienie ducha.
1434 VII |         zapomnieli wkrótce oboje o tej "niemiłej sprawie".~- Do dworu? -
1435 IX  |            niebo, które było wzburzone, niemiłosierne, wściekłe, i zaczęła drżącym
1436 IX  |       przebolesne poczucie bezradności, niemocy i przemocy, ta rola liścia
1437 V   |              milczenie, niechęć więc ku niemu była powszechna; skutkiem
1438 VII |               lubi Elego?~- Zacząłem go nienawidzieć przed chwilą.~- Brzydki
1439 V   |            Sądzę, że również dzięki tej nieocenionej zasadzie nieinterwencji,
1440 I   |                Kruczek więc schwycił za nieosłoniony marynarką kort, przejął
1441 X   |                 serca, w którym był ból niepojęty, chciała mu to wymówić,
1442 VI  |           wchodzi panna Jadwiga, dumna, niepokalana i czysta, jakby jaka królowa;
1443 V   |            poczęło spoglądać po sobie z niepokojem i drapać się w szlachetne
1444 I   |                 ludzi, w biografii tego niepospolitego człowieka czytalibyśmy,
1445 I   |     ostrożnością, ażeby się w czymś tak niepospolitej osobistości nie narazić.
1446 V   |             dobrodzieju! między nami to niepotrzebne! a co do sprawy, może pan
1447 V   |            połowa przeznaczona była na "nieprzewidziane wypadki", w jakich znaleźć
1448 I   |               rzekł w końcu - zawdyk to nieprzezpieczna rzecz.~- Już to nie na waszej
1449 VI  |     szczegółowego opisywania rozmaitych nieprzyjemności, na jakie potępieńcy będą
1450 IX  |                  Pod brzozą bieliła się nieruchoma ciągle postać Rzepowej.~-
1451 XI  |           wyprężył się nagle i pozostał nieruchomy.~Wkrótce potem szeroka krwawa
1452 I   |              ten "rapurt", bo mię jakoś nieskładne. Przecie pan je pisarz. ~
1453 VI  |              siebie. Nieraz, zawiązując niesłychanego koloru krawat lub kładąc
1454 VI  |                tak zuchwałym, a zarazem niesłychanym, że mię tylko Rzepowa nabrała
1455 V   |               innych, gdyby nie nagłe a niespodziewane w targnięcie do izby prawodawczej
1456 I   |           spojrzawszy trwożnie, spytała niespokojnie:~- No? cóże to takiego?~
1457 X   |           drugiego, już im było jakoś i niesporo. Żyli więc niby w wielkiej
1458 I   |                poprzednio prześladowała niesprawiedliwość profesorów, stanął na czele
1459 X   |                Rzepową poczęły kumoszki niestworzone rzeczy wygadywać.~Zdarzyło
1460 IX  |           zaczęła mu pośpiewywać jakimś nieswoim głosem:~- Aa! aa! aa!~Potem
1461 IX  |               hardo się stawisz i tylko nieszczęścia przymnożysz.~Rzepa z początku
1462 II  |                ze drżeniem w głosie.~Tu nieszczęśliwemu Zołzikiewiczowi zdaje się,
1463 IX  |               głupstwo zrobił.~Człowiek nietrzeźwy nie wie, co gada. Otóż Rzepa
1464 X   |                 dopiero kobieta na taką niewdzięczność uczuła gorycz wielką i głosem
1465 Epi |              dzięki neutralności, także niewiele, więc... więc pan Zołzikiewicz,
1466 I   |                rysy miała drobne, głowę niewielką i płeć może nawet i bladawą,
1467 V   |                nad nim, i nad dzieckiem niewinnym! W co ja się obrócę nieszczęśliwa
1468 VIII|              ich topić, zabijać, brać w niewolę i myślę, skończy się...
1469 V   |                 w instytucjach gminnych niezależność wójta i pisarza, a wprost
1470 II  |              sypialnią. Stało tam łóżko niezaścielane prawie nigdy, na łóżku dwie
1471 V   |          myślenia, co u tego ciała było niezawodną oznaką głębszego w rzecz
1472 V   |            Projekt więc byłby przeszedł niezawodnie unanimitate, gdyby nie to,
1473 VIII|               nassało się i usnęło, ale niezdrowym snem, bo już od rana było
1474 I   |                pisarstwie wiodło mu się nieźle.~Gruntowna wiedza zawsze
1475 VI  |                zapuszczał się jeszcze w niezmiernie dalekie konsekwencje tego
1476 IX  |               pan nadjechał i ujrzawszy nieznajomą kobietę stojącą pod krzyżem,
1477 IX  |            żarty! Przyjdziesz do jakiej nieznajomej wsi, a już musisz wypytywać
1478 II  |               był i mówił, że tobie już nijak od wojska się nie wykręcić...
1479 IX  |                 turkot wozu i chlapanie nóg końskich po kałużach.~To
1480 VI  |                myślał - człowiek by ani nogą ze dworu. Z podrewizora
1481 III |            zakneblować usta, dadzą więc nosa, zrzucą może jeszcze z pisarstwa,
1482 I   |            jakby napisane, mały, cienki nosek i usta jak wiśnia. Śliczne
1483 I   |          porzuciwszy Minerwę wstąpił na nową drogę. Idąc po tej nowej
1484 I   |                 nową drogę. Idąc po tej nowej drodze doszedł aż do pisarstwa
1485 III |          porzucić plan, gdy uświęcił go nowiutką parą kortowych, za którą
1486 VI  |             Niech ustąpią z testamentem~Nowym prawom już starzy;~Wiara
1487 I   |            ukazywała przez okno sapiące nozdrza, ze śliną wiszącą u pyska.~
1488 VII |               spódniczki i śliczne małe nóżki obute w buciki węgierskie.~
1489 II  |                A cóż, jaśnie dziedzicu! nożyska mają masierunkiem zerwane,
1490 V   |         jednakże gdyby na tym polu rósł np. owies alba pszenica, nie
1491 VI  |           czasem i sapiących dźwiękach, nucił:~A od samego prawie świtania ~
1492 II  |                 pękały.~Kobieta poczęła obcierać oczy fartuchem i rzekła:~-
1493 V   |              więcej jest wart od każdej obcożywiołowej inteligencji, że zaś mieszkańcy
1494 III |        Interesowne, żeby zamiast Buraka obdarzyć armię i państwo Rzepą. "
1495 IX  |         krzyczeć, jakby go kto ze skóry obdzierał.~- Miłosierne osoby! Biedna
1496 V   |             porządku tym znajdowała się obecnie sprawa włościanina imieniem
1497 V   |              Gdyby pan Skorabiewski był obecny na posiedzeniu, byłby zapewne
1498 II  |               okna mieściła się komoda, obejmująca nader wykwintną tualetę
1499 IX  |              się dopiero pod krzyżem, a obejrzawszy się spostrzegła, że chłop
1500 V   |                 cichym głosem, na który obejrzeli się wszyscy, jakby zdziwieni