Rozdzial

2003 VII |                 biała, w błękitne paski pończoszka, potem zaś panna Jadwiga
2004 IV  |             urzędu przyszło pisanie, że pono dworski las pójdzie na gospodarzy.~
2005 VI  |          odpuści mu po śmierci!~Rzepowa popatrzyła na księdza swymi czarnymi
2006 V   |        refleksji, rozmyślaniom nad złem popełnionym i przedsiębraniu poprawy
2007 V   |                się ochotnik znajdzie za popisowego, to tobie jednemu z drugim
2008 III |                zaciągnąć Rzepę na listę popisowych, uczynił pierwsze głupstwo;
2009 VI  |                opowiadać całą sprawę, i popłakiwać przy tym, i całować go po
2010 VIII|              wiedziała, czemu łzy znowu popłynęły jej po twarzy. Ale te łzy
2011 V   |            oznaczającym protest przeciw poprawce i w ogóle przeciw administracyjnej
2012 I   |                wiszącym tuż koło okna i poprawiał włosy.~Na koniec przerwał
2013 V   |         zakończył trzeci.~Skutkiem tego poprawka, zalecająca łąkę pana Skorabiewskiego,
2014 V   |            pisarz tedy, zamiast zapisać poprawkę, położył pióro, co oznaczało
2015 V   |              pięć, czyli, wyrażając się poprawniej, kop. sr. siedemdziesiąt
2016 V   |            popełnionym i przedsiębraniu poprawy życia.~Stójka tedy udał
2017 X   |               powiada, przyjdzie i mnie poprosi, a ja, powiada, papier podrę,
2018 V   |                 że pan Zołzikiewicz był poprzedniego dnia na obiedzie, podczas
2019 I   |                 którego zresztą jeszcze poprzednio prześladowała niesprawiedliwość
2020 V   |                zaś spraw, zwłaszcza nie poprzedzonych niczym szeleszczącym, pozostawiał
2021 VI  |                  Ale ja mam tylko jedną poradę. Oto ofiarujcie Bogu wszystkie
2022 VII |                z wahaniem:~- Cóż ja wam poradzę, moja Rzepowo! Mnie was
2023 VIII|              gminę, a jak gmina wam nie poradzi, to do naczelnika znacie
2024 II  |              się Boga! jakżeś ty z nimi poradził, przecie ich było siedmiu?
2025 V   |               usłyszał pewnego pięknego poranku, wobec całej gminy, z ust
2026 V   |                 sprawę sądowi prosząc o poratowanie i sprawiedliwość.~Sąd, wniknąwszy
2027 VIII|               rozmyślała, jak też to ją poratuje pan Skorabiewski.~Dobrze
2028 X   |           Rzepową, wydobył zaraz z gęby porcelanową fajkę, co mu na brodzie
2029 IX  |               dzieciny. Minęła wreszcie poreformacki kościół i wyszła daleko
2030 II  |             Boże broń! na niego się nie porwał i tym sprawy swojej nie
2031 IX  |              Jaśka.~A potem widać zaraz porwała ją gorączka, bo zaczęła
2032 IX  |                 gonił jej jednak, tylko porwawszy kamień rzucił za nią, że
2033 I   |                od innych, ale wyglądała porządnie. Umieciono było przed nią
2034 I   |                 połamał li-nie, pióra i porzuciwszy Minerwę wstąpił na nową
2035 VI  |           zatruli.~Kto by jednak chciał posądzać pana Zołzikiewicza o sentymentalizm,
2036 V   |      posiedzenie sądu gminnego. Ławnicy poschodzili się z całej gminy, z wyjątkiem
2037 II  |              sam zaś pan pisarz leżał w pościeli i czytał zeszyt Izabeli
2038 V   |               sprawę, wówczas w wigilię posiedzenia zapraszał pana Zołzikiewicza
2039 IV  |             dostali.~- Nie wierzyła, to posłuchaj ta:~Gwiazdo morza, któraś ~
2040 VII |              nią Rzepowa.~Panna Jadwiga posmutniała jednak, a panu Wiktorowi
2041 V   |             chwila nos w palce. Ławnicy posowieli i spoglądali jeden na drugiego,
2042 III |              nim która z nich zemdleje, pośpieszam dodać, że jednak bohater
2043 IX  |          podniosła dziecko i zaczęła mu pośpiewywać jakimś nieswoim głosem:~-
2044 VII |              rozmowa wydaje się czczą i pospolitą, kiedy się rozmawia z lubą
2045 V   |             cnota wychodząca poza obręb pospolitości, obudziło pewną zazdrość
2046 VI  |            siedział w chlewku, mim więc posprzątnęła chałupę, nim dała jeść koniowi,
2047 V   |            powyższego pierwiastku, a za pośrednictwem tylko baraniogłowskiego
2048 V   |                 Nie wyłączało to jednak pośredniego wpływu "inteligencji" na
2049 I   |                 zatem i na wszystko, co pośrednio lub bezpośrednio z duchowieństwem
2050 IX  |           bieliła się nieruchoma ciągle postać Rzepowej.~- Nau! - rozległ
2051 V   |               przychodziły mu do głowy, postanowionym było przy tym, żeby ma kancelarię
2052 VIII|                 herbaty. Zmienił obrus, postawił filiżanki i począł wpuszczać
2053 V   |                Floss, dzierżawca Małych Postępowic, bywał początkowo, jako
2054 VI  |              Don Juan tyle jej zachodów poświęcał, gdyby nie dziwna i zasługująca
2055 I   |                na skargę nie poszedł, a poszedłby, to by go i nie chcieli
2056 II  |                 łóżku dwie poduszki bez poszewek, z których sypały się pierze;
2057 VI  |                kościół opustoszał; dymy poszły pod sufit; ostatni ludzie
2058 VI  |               tak krzyczy, że aż cały w potach stanął, a ludziska to tak
2059 VI  |               nieprzyjemności, na jakie potępieńcy będą na tamtym świecie narażeni.
2060 IX  |                 we Wrzeciądzy widywała; potknął się o nią i pyta:~- Wy tu
2061 V   |               co kamień, to się o niego potknęła, a ręce łamała nad głową,
2062 II  |                z rudym knotem i muchami potopionymi w łoju koło knota.~Przy
2063 V   |                 jeść rozmaite zagadkowe potrawy, tak jak uważał, że inni
2064 V   |               grzecznie: ty złodziejski potrecie, to gospodarz jeszcze w
2065 V   |                podobał się zgromadzonym potres conscripti, jeden zaś z
2066 I   |         poczuwszy pełno w pysku, począł potrząsać wściekle łbem i targać.~-
2067 IX  |              Koń był przy gospodarstwie potrzebny, więc poszła piechotą i
2068 IX  |           natchnionym monologiem, który potrzebowałbym tylko spisać, aby sobie
2069 II  |              wsadza łeb i kark Kruczek.~Potwór trzyma oczy utkwione w pana
2070 VI  |               już się zaczęło. Kobiety, poubierane w zielone przyjaciółki,
2071 V   |            okazywać przy tym, jakoby ta poufałość z dworem miała go zbytecznie
2072 VII |               nie miało wówczas żadnego powabu. To mówiąc pan Wiktor był
2073 IV  |         kieliszkiem araku. Zołzikiewicz powąchał, skrzywił się i siadł przy
2074 V   |                za pan brat z pierwszymi powagami w osłowickim powiecie. Uważał
2075 V   |                 tak dla zachowania swej powagi, jak i dla przestrogi wszystkim
2076 VII |          wyraźnie kłopot na jej ładnej, poważnej twarzyczce, i sama nie wiedziała,
2077 IV  |            potem wrócił wolnym, krokiem poważny i spokojny.~- Szmul!~- Ny,
2078 V   |          przeskrobie, to mu folgują, bo powiadają: nie wiedział, co robił.
2079 II  |                gdy wypadło mu jechać do powiatowego miasta Osłowic.~Oprócz tego,
2080 IV  |                 kiejśta tacy mądrzy, to powidzta, jak ta było na przezwisko
2081 I   |                 na posiedzenie gminne i powie-dział wyraźnie Zołzikiewiczowi,
2082 VI  |                 panny Jadwigi. Wówczas, powiedz pan dobrodziej, któż by
2083 I   |               wiesz, jak trawa rośnie." Powiedzcie głupiemu. Mnie plunąć na
2084 V   |            sufraganie!" Dopiero, jak mi powiedziała: "sufraganie", tak ja ją
2085 IX  |                do guberni. O naczelniku powiedzieli jej, że go trzeba szukać
2086 II  |              pociechą i rozrywką, teraz powiększało jeszcze nie tylko ból, ale
2087 III |              złamałbym pióro i skończył powieść, ale że nie umarł, ciągnę
2088 V   |               jeszcze owionąć przegniły powiew Zachodu; dlatego brzydząc
2089 V   |              twierdził, że inteligencja powinna w nich brać udział. Ale
2090 VI  |                poczucia, ale był i inny powód. Oto pan Zołzikiewicz się
2091 IX  |             utrapieniu pije. Z karczmy, powodowany taż samą myślą co i Rzepowa,
2092 VI  |              wiem już zresztą z jakiego powodu, ksiądz Czyżyk mówił o średniowiecznej
2093 I   |                  z papierosem w zębach, powoził zaś ów Franek, o którym
2094 I   |              się to ta w jakie dwa roki powrócić.~- Powróci się albo i nie
2095 VIII|              pan Skorabiewski wsunął na powrót swe obszary w ganek, a Rzepowa
2096 IX  |              poreformackiego kościoła z powrotem do Baraniej Głowy, nie podejmuję
2097 II  |               Serranowi włosy na głowie powstają. Czuje całą okropność swej.
2098 IV  |             zrzucił ją zaraz na ziemię, powstał i wybełkotał:~- Pochwalony.~-
2099 V   |                 udział. Ale miano mu to powszechnie za złe. Szlachta twierdziła
2100 II  |                 Oj! oj! jestem ranny! - powtarza przygnębionym głosem. -
2101 IX  |             dalej, a interesanci za nim powtarzając: "Panie naczelniku dobrodzieju!", "
2102 IX  |            rybeńka złota, Panie Boże! - powtarzała tuląc do piersi chorego
2103 V   |                z rzadką jednomyślnością powtarzali: "a syk! a ciu! ażeby was
2104 VIII|              chcecie, bo późno.~Rzepowa powtórzyła mu znowu wszystko; pan słuchał
2105 IV  |         żałośnie, że aż z innych chałup powylatywały baby z łyżkami w ręku, pytając
2106 V   |               na kancelarię rs. 5. Suma powyższa, na wypadek gdyby obwiniony
2107 V   |            własnych sprawach bez pomocy powyższego pierwiastku, a za pośrednictwem
2108 V   |                  tak jest wielka, że po powyższym orędziu, oznaczającym protest
2109 V   |              jak każda cnota wychodząca poza obręb pospolitości, obudziło
2110 V   |              Zapewniało to ubocznie tak pożądaną w instytucjach gminnych
2111 IX  |                  że tu trzeba płacić, i pożałowała swojego czeskiego. Toteż
2112 IX  |           Żałujeta czeskiego Panu Bogu, pożałuje i wam Pan Bóg wspomożenia.
2113 VII |              prostu boję. Ironia, krew, pożar... dzikie wybuchy!~- Takie
2114 I   |             ladaców~- Bogać ich się tam pozbędzie!~- A ja wam mówię, że naczelnik
2115 XI  |             koniec, niebogo! Już ty się pożegnaj z tym światem, bo go nie
2116 V   |         przyjęte. Przy tym ściskając na pożegnanie rękę gospodarza domu, uczuwał
2117 I   |            wyrastająca głową nad zwykły poziom, zaraz solą w oku siedzi
2118 IX  |            bardzo. Oj! zaraz można było poznać, że to naczelnik, bo za
2119 V   |                     Rozdział V~W KTÓRYM POZNAJEMY CIAŁO PRAWODAWCZE BARANIEJ
2120 VI  |               wraz z koroną przy rąbku, poznał, że należą do panny Jadwigi.
2121 IV  |                 przeraziła, bo ledwo go poznała!~- A tobie co jest?~Rzepa
2122 IX  |              liścia wśród burzy, głuche poznanie, że znikąd ratunku, ani
2123 V   |              tylko nos w taką sprawę, a poznasz, co jest morski sąd, aż
2124 III |                właśnie ich wielkość, że poznawali się na tym dość wcześnie.
2125 VI  |              samego prawie świtania ~Do późnej nocy łzy leję;~W nocy oddycham,
2126 VI  |                 wójtem, która oddawała, pozornie przynajmniej, na jego łaskę
2127 II  |              drugi w łeb, ale tylko dla pozoru, a potem, udobruchawszy
2128 XI  |                jej wyprężył się nagle i pozostał nieruchomy.~Wkrótce potem
2129 VI  |                tak uczucie pana pisarza pozostało nie znanym nikomu.~Czy jednak
2130 V   |              dumy oblicza Romea. Sądowi pozostawało te-raz zawyrokować, po czyjej
2131 V   |     poprzedzonych niczym szeleszczącym, pozostawiał samodzielnemu uznaniu sądu
2132 V   |              plunął na wszystko i gminę pozostawił gminie, lak jak w swoim
2133 V   |               jak w swoim czasie miasto pozostawiono miastu. Szlachta zaś mówiła: "
2134 V   |                nie wyleciała, a potem i pożreć nie dalia, tylko tak mi
2135 VIII|                o ile jej na to dzieciak pozwalał, podjęła go pod nogi.~-
2136 IX  |          dobrych ludzi jadących, którzy pozwolą się jej przysiąść bodaj
2137 V   |            sercu i na naszą krzywdę nie pozwolicie. Jezusie Nazareński, o Matko
2138 I   |          zapłacę, a potem, byle Pan Bóg pozwolił zostać wójtem, to przy Jego
2139 II  |              Czuje całą okropność swej. pozycji. Jak tu nie posłuchać królowej,
2140 IX  |                przekonać najzaciętszych pozytywistów, że są jeszcze idealne istoty
2141 X   |          Kobieta kręciła się po. izbie, pracowała jak i dawniej, ale także
2142 V   |                 co oznaczało zawsze, że pragnie głos zabrać.~- Pan pisarz
2143 VII |                w świat myśli, szerszych pragnień, równie szerokich idei,
2144 V   |           Zresztą pewną jest rzeczą, że praktyczny rozsądek albo inaczej tak
2145 II  |               ja ci nie będę ni chustów prała, ni jeść gotowała. Pójdziesz
2146 V   |               flegmą pan pisarz.~Potęga prawdziwej parlamentarnej wymowy, choćby
2147 IX  |        interesantów, zabiegając mu to z prawej, to z lewej strony, a do
2148 VII |       prostackich słowach o prostackich prawili rzeczach, owa para płynęła
2149 V   |             równie logiczną, jak ściśle prawną, do mniejszej, sąd wniósł,
2150 V   |                jak należy ze stanowiska prawnego na rzecz się zapatrywać;
2151 V   |              wkorzeniona w umysły ciała prawodawczego baraniogłowskiego, że nie
2152 V   |     niespodziewane w targnięcie do izby prawodawczej dwóch prosiąt, które, wpadłszy
2153 VI  |             ustąpią z testamentem~Nowym prawom już starzy;~Wiara będzie
2154 V   |             Cichaj! Cichaj! - przerwała prędko kobieta i - dajże mnie mówić,
2155 V   |                 ofiarą. Wychodząc z tej premisy większej i przechodząc drogą
2156 V   |             nadmienienia przeciwko temu pro publico bono, ale pana Skorabiewskiego
2157 VIII|              wtedy byłem wikariuszem, a proboszczem był ksiądz Gładysz... dobrze
2158 V   |       przestraszyła jak ten morski sąd, procedury i zsyłki. Przez chwilę panowało
2159 V   |                nie wierzysz, to patrz w procedurze i w zsyłkach. A jeśli i
2160 IX  |                  Spojrzał, stanął; cała procesja zatrzymała się przed nią.~-
2161 II  |             znowu nie było nic słychać, prócz huku Rzepowego toporu; a
2162 I   |         prześladowała niesprawiedliwość profesorów, stanął na czele żywiej
2163 V   |        błogosławi - zawołała klękając w progu Rzepowa.~Wójt zasromał się,
2164 III |                Przeciwnie, teraz gdy do projektów na Rzepową przyłączyła się
2165 VI  |                 Wśród tego gwaru dymów, promieni, głosów, błyskał tylko czasem
2166 I   |          bladawą, tylko trochę ozłoconą promienia-mi słońca; oczy duże, czarne,
2167 VII |             schludne i wykwintne, że aż promienie biły od niego, dodawało
2168 IV  |                  Musicie tylko podpisać prośbę całą gromadą.~- Ja tam nie
2169 VII |             wiejskich, chłopów i całego prostackiego otoczenia, wyglądali oboje
2170 VI  |                swoje owieczki, aby jako prostaczkowie, ubodzy niby owi ptakowie
2171 VI  |                 tej kobiety. Oporność w prostej kobiecie - i komu? - jemu,
2172 I   |                  Interes z gminy to dla prostych ludzi zawsze znaczy coiś
2173 V   |                 tę smutną sprawę sądowi prosząc o poratowanie i sprawiedliwość.~
2174 V   |         powyższym orędziu, oznaczającym protest przeciw poprawce i w ogóle
2175 V   |               nawet wywołało jeden głos protestacji, który ozwał się gniewliwie:~-
2176 V   |                 mimo najusilin.iejszych protestarcyj wyrzucone za drzwi, po czym
2177 V   |        znalazłby odpowiedzi; głos zatem protestującego umilkł na chwilę, a po chwili
2178 V   |         urzędowym tak dalej swoją rzecz prowadził:~- Który, kpie jeden z drugim,
2179 VII |          rozwiniętą i poetyczną parą, a prozaicznym, pełnym szarej rzeczywistości
2180 V   |              Głowa do stanu, o jakim na próżno marzyli filozofowie XVIII
2181 IV  |             uderzając pięścią o stół.~- Prusak, psia j ucha, chytry! -
2182 IV  |         powiadam, że Francuz nie da się Prusakowi - mówi Gomuła uderzając
2183 II  |        przygnębionym głosem. - Królowo, przebacz! A żeby to najjaśniejsze!...~-
2184 VIII|                  że to gorąco, to zimno przebiega ją od stóp do głowy. Czasem
2185 V   |    samodzielnemu uznaniu sądu i podczas przebiegu ich spokojnie siedział,
2186 IX  |                 koło błędne, głębokie a przebolesne poczucie bezradności, niemocy
2187 VIII|            Gładysz. To on, co zakrystię przebudował... A światłość wiekuista!...
2188 V   |                z tej premisy większej i przechodząc drogą równie logiczną, jak
2189 IX  |                anielska.~Ujrzawszy kogo przechodzącego przestawał śpiewać, ale
2190 VII |              Rzepowa nie słyszała nawet przechodzących, ale panienka spostrzegła
2191 I   |          steczce, a co która dziewczyna przechodzi, to on ją wpół i całusa,
2192 IX  |            Zaczekajcie tu, on musi tędy przechodzić.~I szlachcic poszedł dalej,
2193 IX  |            działo w duszy Rzepowej, gdy przechodziła znowu koło poreformackiego
2194 V   |              wiesz, co robisz?~- Łba ci przecięć nie urwą.~- A jak pójdziesz
2195 V   |             znalazł coś do nadmienienia przeciwko temu pro publico bono, ale
2196 V   |              kobiet, jako rzeczą wprost przeciwną więcej sielankowym usposobieniom
2197 III |             miał na sobie.~Nie i nigdy!~Przeciwnie, teraz gdy do projektów
2198 I   |                 wszyćko, co potrzeba.~- Przeczytajcie, mówię.~Wójt wziął papier
2199 I   |               pomocą bożą skończyłem.~- Przeczytajcież, coście nagwazdali.~- Co
2200 II  |               opisać, jak było okropne.~Przede wszystkim w ranie czuł wściekły
2201 VI  |           domyślają się już zapewne, że przedmiotem tychh ostatnich uczuć nie
2202 I   |              niej leżał z wyciągniętymi przednimi nogami pies, kłapiąc pyskiem
2203 V   |     rozmyślaniom nad złem popełnionym i przedsiębraniu poprawy życia.~Stójka tedy
2204 VI  |         Kruczkiem ustaliło go jeszcze w przedsięwzięciu. Wiedział jednak, że ofiara
2205 IX  |       przedstawić gminie, a gmina niech przedstawi mnie.~Poszedł spiesznie
2206 IX  |               wytrzeźwiejesz, to sprawę przedstawić gminie, a gmina niech przedstawi
2207 V   |         przynoszono następnie do pokoju przedstawiciela inteligencji wódeczkę, podawano
2208 V   |                tym wypadku nie opuściła przedstawicieli gminy baraniogłowskiej,
2209 V   |               świata. Zrozpaczony Środa przedstawił całą tę smutną sprawę sądowi
2210 IX  |                 jakiejś wielkiej izbie, przedzielonej stallami jak kościół.~Za
2211 I   |             siadł na stole, począł znów przeglądać się w lusterku.~- Dobrze
2212 I   |                hej! A żeby cię...~Potem przeglądał się w lusterku wiszącym
2213 V   |        ubocznymi wzmiankami o paraliżu, przegniciu wątroby i morowej -zarazie,
2214 V   |              nie zdołał jeszcze owionąć przegniły powiew Zachodu; dlatego
2215 V   |           Głowie znajdują się aż cztery przegrody. Więźniowie siedzieli w
2216 V   |               strona wygrywająca, jak i przegrywająca wnosiły zawsze pewne kwoty,
2217 V   |            wiosnę, to nawet bez nią nie przejechać - zakończył trzeci.~Skutkiem
2218 I   |          dźwięki, a twarz jego wyrażała przejęcie się i niemal religijne skupienie
2219 VI  |             bardzo wymownie i z wielkim przejęciem się ostrzegał swoje owieczki,
2220 IX  |                Głowy do Osłowic, trzeba przejeżdżać koło kościoła poreformackiego,
2221 I   |             romans tak mu się podobał i przejmował go tak dalece, że w swoim
2222 II  |                Oj! Wybacz, królowo. Ten przeklęty Kruczek!... chciałem powiedzieć:
2223 IX  |        rozpuścił na wiatr poły sukmany, przekrzywił czapkę na ucho i taczając
2224 II  |            Zołzikiewicza, a przez głowę przelatuje mu myśl: Rzepa przyszedł
2225 X   |              spotkanie kobiety. Kobieta przeleżała noc i następny dzień, ale
2226 Epi |           kobietę w jego ramiona.~I nie przeliczył się ten wielki człowiek.~
2227 IX  |                  Dziej się wola boża!", przemknęło jej w głowie, więc wypadła
2228 IX  |         poczucie bezradności, niemocy i przemocy, ta rola liścia wśród burzy,
2229 IV  |             początku ani słowa nie mógł przemowie, tylko siadł na ławie i
2230 V   |                 inni.~- Niech was Bóg i Przenajświętsza Jego Rodzicielka błogosławi -
2231 VI  |              duszę Rzepowej: "Jezusie w Przenajświętszym Sakramencie utajony! Jezusie! -
2232 V   |         opuściły ten padół łez i nędzy, przeniósłszy się do lepszego - wołowego
2233 VII |          odrzekła panna Jadwiga - że ja przepadam za Elim. Gdy go czytam,
2234 VII |           zaczęła opowiadać rzecz całą, przeplatając opowiadanie całowaniem panienki
2235 IV  |            bywało. Na drugi dzień Rzepa przepraszał żonę, całował ją po rękach.
2236 XI  |                ona spojrzała na niego z przerażeniem.~- Cóże ty chcesz mnie zamordować?
2237 IV  |       spojrzawszy na niego, aż się sama przeraziła, bo ledwo go poznała!~-
2238 V   |                pod nos Romea, krzyknęła przeraźliwym głosem:~- A nieprawda! nieprawda!
2239 IX  |            zrywał się nagle szum, jakby przerażone chojary szeptały do siebie
2240 VII |              ogon pod brzuch cofnął się przerażony.~Tymczasem doszli do czworaków,
2241 V   |                 za biedaków!"~Tu łkanie przerwało jej dalsze słowa. Rzepa
2242 I   |              czasy, które raz na zawsze przerwały jego ściśle naukową karierę.
2243 V   |              Oczywiście, obrady zostały przerwane, ciało prawodawcze zaś rzuciło
2244 IX  |           zrobiło się już ciemno; przez przerwy chmur poczęły połyskiwać-gwiazdy.
2245 IX  |             tyka, a ona stoi. Na koniec przerzedziło się jakoś, a wreszcie i
2246 VII |              razy. Z książki na książkę przeskakiwali jak motyl z kwiatu na kwiat.
2247 V   |             sądzie, jak kto po pijanemu przeskrobie, to mu folgują, bo powiadają:
2248 I   |              zresztą jeszcze poprzednio prześladowała niesprawiedliwość profesorów,
2249 I   |              wyprawił kocią muzykę swym prześladowcom, podarł książki, połamał
2250 VI  |          niebieskie, na wpół mgłą dymów przesłonione a promienne, od którego
2251 IV  |             czasem jej się co obrywało.~Przespał więc Rzepa w karczmie całą
2252 IV  |             macać, jak robi każdy chłop przespawszy noc w karczmie. Namacał
2253 I   |                    odrzekła kobieta nie przestając mędlić.~- Wasz w domu?~-
2254 IV  |                a to co?~Tymczasem Szmul przestał się modlić i zdjąwszy śmiertelną
2255 I   |                coiś niedobrego. Rzepowa przestała mędlić i spojrzawszy trwożnie,
2256 IV  |               Wójt wziął za szklankę.~- Przestalibyśta się o to swarzyć, kiedy
2257 IX  |           Ujrzawszy kogo przechodzącego przestawał śpiewać, ale wysuwając jeszcze
2258 V   |               dwóch, ale wyraźnie dwoje przestępców, z czego czytelnik może
2259 I   |              którym koń szczypał trawę, przestępując z nogi na nogę. Przed chlewem
2260 VII |             wybuchy!~- Takie rzeczy nie przestraszają mnie wcale. To rzekłszy
2261 I   |             zawołała na koniec Rzepowa, przestraszona tak krwawym obrotem sprawy.~-
2262 V   |        ławnikami, nie byłaby ich więcej przestraszyła jak ten morski sąd, procedury
2263 III |                uczynił drugie głupstwo; przestraszywszy ją i męża poborem, uczynił
2264 V   |              zechce własnym kosztem, na przestrzeni swych gruntów, naprawić
2265 IX  |                bajorach albo może gomon przesunie strasznym korowodem lada
2266 V   |                jak wiadomo nie mogło im przeszkadzać w oddawaniu się refleksji,
2267 XI  |              kominie przygasły. Drganie przeszło Rzepową od stóp do głowy,
2268 I   |               widać. A potem, kiedy już przeszły, pan pisarz nie bez pewnej
2269 Epi |                 każdym razie sprawa się przewlecze, a strach rzuci kobietę
2270 VIII|         krzyknął na drogę furmanowi:~"A przewróć tam na grobli, to ja ci
2271 VIII|                 tam na grobli, to ja ci przewrócę!", potem spojrzał na niebo
2272 IX  |                 że był pijany, więc się przewrócił. Zerwał się wprawdzie zaraz,
2273 VI  |               ostatni ludzie wychodzili przeze drzwi, a na ołtarzu dziad
2274 XI  |                 trać po próżnicy czasu; przeżegnaj się, a potem będzie koniec:
2275 IX  |               na każdych jakieś litery. Przeżegnała się Rzepowa i otworzywszy
2276 X   |            dalej, ale widziała, jak się przeżegnali. Nabrała wody w konewkę
2277 V   |            kancelarię, druga zaś połowa przeznaczona była na "nieprzewidziane
2278 V   |                zawsze tylko połowę kwot przeznaczonych na kancelarię, druga zaś
2279 III |           bohater nie umarł z tej rany. Przeznaczonym, mu było żyć jeszcze długo.
2280 V   |             jeszcze w polu, a ty, pada, przy-chodzisz już do domu? Za piecem,
2281 II  |              właśnie, jak młody Serrano przybywa do Eskurialu, pokryty ranami
2282 II  |                 ma? Tu pan Zołzikiewicz przychodzi całkowicie do przytomności,
2283 X   |                 chłopu złe jakieś myśli przychodzić do głowy. Poszedł było do
2284 X   |             przeciw drugiemu. Gdy Rzepa przychodził do chałupy, czy to pijany,
2285 VIII|              się lampy, ale państwo nie przychodzili, bo panna grała na fortepianie.
2286 V   |            przyszłość podobne myśli nie przychodziły mu do głowy, postanowionym
2287 IX  |             Jasieńku mój serdeczny!", i przyciskała macierzyńskie usta do rozpalonego
2288 IX  |                pobliżu brzozę płaczącą, przyczołgała się do niej prawie na czworakach
2289 V   |      Częstochowska! przyczyń-że Ty się, przyczyń za nami.~Przez chwilę słychać
2290 V   |              Matko Boska Częstochowska! przyczyń-że Ty się, przyczyń za nami.~
2291 V   |               mniejszej, sąd wniósł, że przyczyną śmierci wołów w każdym razie
2292 VII |              Może mi Bóg ciebie zesłał! Przyczyńże ty się za mną, pociecho
2293 VI  |                 Jadwiga w czasie obiadu przydepnie ci nogę pod stołem?..."~-
2294 VI  |            Jadwiga nie tylko mu nic nie przydeptywała, ale - któż zrozumie kobietę?! -
2295 VI  |            wiarę w możliwość rozmaitych przydeptywań. Ale panna Jadwiga nie tylko
2296 V   |                Romea, zabawiającego się przydługo z Jagną ze dworu. Odtąd
2297 I   |              już zdołał ją objąć wpół i przygarnąć do siebie.~- Panie! będę
2298 XI  |         strumień krwi, węgle na kominie przygasły. Drganie przeszło Rzepową
2299 IX  |                taką siłą, że aż chojary przygięły się do ziemi; las zasnuło
2300 II  |                 poduszki, wydając tylko przygłuszone jęki:~- Oj, jej!~
2301 II  |                jestem ranny! - powtarza przygnębionym głosem. - Królowo, przebacz!
2302 IX  |                 z siebie chustę, zdjęła przyjaciółkę, fartuch, rozebrała się
2303 VI  |           Kobiety, poubierane w zielone przyjaciółki, siedziały na cmentarzu
2304 I   |              Wielga znajomość, a jak tu przyjadzie, to pan ani pary z gęby...~-
2305 I   |                 nawet nic nie wiedział.~Przyjazd tego akademika był mu nie
2306 V   |          szeleszczącym zasłużyć na jego przyjaźń, a raz na posiedzeniu, jako
2307 X   |                 niech Rzepową, powiada, przyjdzie i mnie poprosi, a ja, powiada,
2308 I   |         Chciałem bronić... ale teraz... Przyjdziecie wy jeszcze do mnie... Pomsta
2309 IX  |                toć to miasto nie żarty! Przyjdziesz do jakiej nieznajomej wsi,
2310 II  |           WIDZENIA~W godzinę potem może przyjechał Rzepa z lasu z cieślą Łukaszem,
2311 I   |              łechtać i uśmiechać mu się przyjemnie.~- Ba! - rzekł w końcu -
2312 I   |               pan pisarz nie bez pewnej przyjemności usłyszał, jak mówiły jedna
2313 V   |                 w dobrych towarzystwach przyjęte. Przy tym ściskając na pożegnanie
2314 V   |                Skorabiewskiego, upadła, przyjęto projekt urzędowy i zaczął
2315 V   |               że w gminie Barania Głowa przyjęty był najnowszy i najbardziej
2316 I   |           państwa Skorabiewskich; który przyjeżdżał zawsze do nich na lato.
2317 IX  |              upadła obok niego.~- Boże! przyjm duszę moją! - wyszeptała
2318 II  |               Karlistami. Młoda Izabela przyjmuje go wzruszona i blada. Muślin
2319 I   |               wskroś urzędowym. Oto, na przykład, choćby ten początek: "Tak
2320 IX  |              zamroczyło ją zaraz, toteż przyklękła. Lecz pomyślała sobie tylko
2321 II  |               II ~NIEKTÓRE INNE OSOBY I PRZYKRE WIDZENIA~W godzinę potem
2322 III |                 do projektów na Rzepową przyłączyła się jeszcze chęć zemsty
2323 VI  |             stał tak przez czas jakiś z przymknięty mi oczyma i schyloną głową,
2324 IX  |            stawisz i tylko nieszczęścia przymnożysz.~Rzepa z początku było nie
2325 I   |              nie można. Wójt je lepszy, przyniesiesz mu. czy białych raków, czy
2326 IV  |                no jeszcze haraku!~Szmul przyniósł: wypili raz i drugi. Następnie
2327 VI  |                  które ze sobą w rękach przyniosły. Uczyniła tak i Rzepowa
2328 V   |                  zdrowy rozum" na świat przynoszą, to - zdaje mi się - nie
2329 V   |                Zołzikiewicza do siebie; przynoszono następnie do pokoju przedstawiciela
2330 V   |                 doznałyby tych smutnych przypadłości rozdęcia. których padły
2331 IX  |                 dalej. Słonce zaczynało przypiekać, więc spotkawszy pachciarza
2332 V   |                 wzięli na siebie ciężar przypilnowania, ażeby wszystko szło jak
2333 VII |          tragiczny.~- O! pan za dużo mi przypisuje. Pan Wiktor przeszedł w
2334 VIII|          patrzeć w górę, niby sobie coś przypominając; rewizor nastawił już minę
2335 V   |              czego wydano rozkaz stójce przyprowadzenia więźniów i stawienia ich
2336 V   |                więzienia i z celek jego przyprowadził przed oblicze sądu nie dwóch,
2337 IX  |             siarki i aż przysiadła. Ale przyprowadziło ją to do przytomności; krzyknęła: "
2338 IX  |    nieinterwencji, nie tylko że wskutek przyrodzonej prostakom tępości umysłowej,
2339 V   |          sytuacji! - pięciu złotych nie przysądził żadnej Stronie, ale tylko
2340 III |                nimi razem, Zołzikiewicz przysiągł sobie, że kpem będzie, jeżeli
2341 IX  |                  którzy pozwolą się jej przysiąść bodaj na brzeżku fury, ale
2342 I   |               wypisane i bandośniki też przysłać przed Matką Bożka, jak skończone
2343 V   |      nieinterwencji przytaczano jedno z przysłów, stanowiących mądrość narodów,
2344 IX  |            Toteż z nieśmiałością wielką przystąpiła do kratki.~Ale tam nikt
2345 I   |              Wrzeciądzy, na tenże dzień przystawić."~Wójt chciwym uchem łowił
2346 II  |                  Do niego bez rubla nie przystępuj.~Rzepa wydobył ze skrzyni
2347 IV  |               do wójta i ławnika - rząd przysyła pieniądze. Jeszcze każdy
2348 VI  |             porady, dobrodzieju, porady przyszłam od was szukać.~- I nie omyliliście
2349 X   |                  bo dzieciak był chory. Przyszły kumy i okadzały go święconymi
2350 V   |            obronę zasady nieinterwencji przytaczano jedno z przysłów, stanowiących
2351 VI  |        wynagrodzić. Nieszczęście, jakie przytrafiło się waszemu mężowi, uważajcie
2352 I   |            przed nią czysto, a podwórko przytrząśnięte tatarakiem. Pod płotem leżały
2353 III |              wymyślił!~Na czwarty dzień przywiózł mu stójka z osłowickiej
2354 V   |          BARANIEJ GŁOWY I GŁÓWNYCH JEGO PRZYWÓDCÓW~Nazajutrz było posiedzenie
2355 V   |              jego...~W tym miejscu wójt przywołał do porządku obwinioną, uczyniwszy
2356 VII |               języka. Aż miło pomyśleć! Przyznajcież mi to, acaństwo dobrodziejstwo!~
2357 I   |      odpowiadającym wszelkim wymaganiom przyzwoitego stylu, a tymczasem Zołzikiewicz
2358 IV  |               pięścią o stół.~- Prusak, psia j ucha, chytry! - odparł
2359 IV  |              modli się głośno.~- Szmul! psiawiaro! - zawołał Rzepa. Ale Szmul
2360 V   |         podwieczerz, a ona do mnie: "Ty psie, kasztanie, powiada, to
2361 VI  |            takich spodniach to choćby z psiepriosieniem do hrabianki można iść."
2362 IX  |                stół.~- Podpalić by ich, psiowiary.~- Cichajże, zbereźniku.
2363 VI  |              srodze, jak Hioba, któremu psy własne lizały rany bolące,
2364 V   |         delikatnej natury i jak głęboko psychologicznie zawikłane sprawy przychodziło
2365 V   |                polu rósł np. owies alba pszenica, nie ta zaś "gadzina" koniczyna,
2366 VI  |              którzy kąkol sieją zamiast pszenicy, a łzy i grzech, zbierać
2367 VI  |          prostaczkowie, ubodzy niby owi ptakowie niebiescy, a zatem mili
2368 VI  |               całe chmary aniołków niby ptaszków z białymi skrzydełkami.~
2369 V   |         nadmienienia przeciwko temu pro publico bono, ale pana Skorabiewskiego
2370 IX  |                trzymając w ręku wierzch pudełka od szuwaksu, śpiewał: ~Święta,
2371 V   |                 onegdaj machnął maleńką pulkę po kopiejce punkt. Słowem,
2372 V   |               maleńką pulkę po kopiejce punkt. Słowem, starał się okazać,
2373 V   |              przekonania, że choć Środa puścił umyślnie woły na pole Flossa,
2374 V   |            kancelarię."~Rzepowa szła do pustej chałupy prawie bez przytomności.
2375 VIII|                  tamci do rzeki, ci nie puszczają; ten tego, ten owego!...
2376 VII |                 i broda tylko co mu się puszczała, wyglądał także jak malowanie.~
2377 VI  |               ogóle ludzi, zaślepionych pychą szatańską, którzy kąkol
2378 VIII|           wszystko; pan słuchał i tylko pykał z fajki przez cały czas,
2379 IV  |                  Skruszyła"~- Chybaście pypcia dostali.~- Nie wierzyła,
2380 V   |                sufraganie", tak ja ją w pysk, ale ino tak, przez złości,
2381 I   |             nozdrza, ze śliną wiszącą u pyska.~Czasem zarzucała ciężki
2382 I   |          przednimi nogami pies, kłapiąc pyskiem za muchami, które mu siadały
2383 I   |               dopiero poczuwszy pełno w pysku, począł potrząsać wściekle
2384 VII |                 żaden związek między tą pyszną, rozwiniętą i poetyczną
2385 VII |          dobrodziejstwo!~W rozmowie tej pysznej pary nie było nic, czego
2386 IV  |             ziemię. Ale kobieta zaczęła pytać i dopytała wreszcie wszystkiego. "
2387 I   |               to pan i książki pisze?~- Pytacie, jakbyście nie wiedzili,
2388 VI  |                  S., wraz z koroną przy rąbku, poznał, że należą do panny
2389 VI  |                rozumny, mógł więc dobrą radę dać i pocieszyć. Chciała
2390 VI  |               zgodził się ma ten plan z radością, tym bardziej że Zołzikiewicz,
2391 IV  |            wprawdzie nie rozumieli, ale radowali się bardzo; gdyby jednak
2392 I   |      samodzielne bywają zwykle śmiałe i radykalne. Otóż p. Zołzikiewicz doszedł
2393 V   |                udziałem "inteligencji", radziła o własnych sprawach bez
2394 II  |           ciebie, głupia, mam, a i tego raka utrapionego także.~To mówiąc
2395 I   |            przyniesiesz mu. czy białych raków, czy masła, czy lnu pod
2396 IX  |           nogach dziurawe.~Trąciła go w ramię.~On się zerwał, spojrzał
2397 Epi |             strach rzuci kobietę w jego ramiona.~I nie przeliczył się ten
2398 I   |                 i dziewki z sierpami na ramionach, wracające od żniwa. Przechodziły
2399 II  |          przybywa do Eskurialu, pokryty ranami po świetnym zwycięstwie
2400 V   |              koniczyny pana Flossa, nad ranem opuściły ten padół łez i
2401 I   |                 z arakiem, a ja dlatego raportu nie będę pisał.~Wójt ozwał
2402 I   |              niech ino pan napisze ten "rapurt", bo mię jakoś nieskładne.
2403 XI  |              dla Boga! ratunku! ludzie! ratun... Rozległo się głuche uderzenie,
2404 VIII|               podjęła go pod nogi.~- Po ratunek, jaśnie dziedzicu, i po
2405 V   |               tylko nie tracił w takich razach śmiałości, ale wtrącał się
2406 VI  |                narażeni. A w Rzepową od razu jakby inny duch wstąpił,
2407 V   |                srebrem jeden.~"Od Wacha Rechnia i Baśki Żabianki na kancelarię
2408 V   |               Romeo, inaczej zwany Wach Rechnio, i pewna Julia, inaczej
2409 V   |            przeszkadzać w oddawaniu się refleksji, rozmyślaniom nad złem popełnionym
2410 I   |                pójdę. Do niego z gołymi rękami nie można. Wójt je lepszy,
2411 VII |           panienki po ręku, a raczej po rękawiczkach, które przy tym łzami plamiła;
2412 II  |            bajecznych kolorów, krawaty, rękawiczki, lakierki, a nawet i cylinder,
2413 IX  |              klęknąwszy z podniesionymi rękoma, zagrodziła mu drogę.~Spojrzał,
2414 I   |         wyrażała przejęcie się i niemal religijne skupienie ducha. Jakże to
2415 V   |                 milczenia, jeden z jego reprezentantów ozwał się tonem zapytania:~-
2416 IX  |                spisać, aby sobie zrobić reputację. A Rzepowa? Ten prosty naród,
2417 V   |                na rzecz się zapatrywać; resztę zaś spraw, zwłaszcza nie
2418 IX  |               mam czasu.~Ale Rzepowa do reszty straciła głowę od śmiechu
2419 V   |       nieszczęśliwa sierota, o dla Boga rety! Nie przy studni ja jego
2420 V   |              zagaił i bezpośrednim jego rezultatem było, że Rzepowie nie tylko
2421 IX  |                poszedł do karczmy zalać robaka, nazajutrz dzień toż samo;
2422 III |                 pod wpływem namiętności robili głupstwa, ale w tym właśnie
2423 V   |              lat? Albo ty nie wiesz, co robisz?~- Łba ci przecięć nie urwą.~-
2424 I   |             mędlić.~- Wasz w domu?~- Na robocie w lesie.~- A to szkoda.
2425 I   |              Głowa, znajdujących się na robociźnie we Wrzeciądzy, na tenże
2426 I   |             będziesz ty leżał! żeby cię robole!...~- Dobry wieczór, Rzepowa! -
2427 I   |              cisza, bo ludzie wyszli na robotę; za oknem tylko, kancelarii
2428 II  |             zarobek miał dobry, bo l do roboty był dobry. Jak, bywało,
2429 I   |               żeniaty i chłopaka ma już rocznego.~- A kto by tam wiedział.
2430 II  |                 rak utrapiony, tj. tęgi roczny chłopak, wierzgał nogami
2431 IV  |               który wszczepił ~Pierwszy rodzic, skruszyła.~- A co, czy
2432 VII |         wiejskie uczyły się czytać, gdy rodzice byli w polu. Papa naumyślnie
2433 V   |              Bóg i Przenajświętsza Jego Rodzicielka błogosławi - zawołała klękając
2434 IV  |                na przezwisko pierwszemu rodzicowi?~- Jak? juści: - Jadam.~-
2435 VI  |             samo Rzepę, jak i całą jego rodzinę.~Ale Rzepowa po owym zajściu
2436 I   |                także od much, przy czym rogiem zawadzała o ścianę. Wówczas
2437 V   |            natura bezwarunkowo odmówiła rogów, co może także służyć za
2438 I   |                mi się to ta w jakie dwa roki powrócić.~- Powróci się
2439 IX  |                  niemocy i przemocy, ta rola liścia wśród burzy, głuche
2440 VI  |                mógłby odegrać znakomitą rolę. Wójt, który był gotów syna
2441 V   |      słowiańskim, sąd dał pierwszy głos Romeowi, który, trzymając się za
2442 III |              czytelniczki poczynają łzy ronić nad moim bohaterem, a zatem,
2443 IX  |                 darmo to mówią: "Baby i ropuchy nawet siekierą nie zabijesz!"
2444 V   |              jednakże gdyby na tym polu rósł np. owies alba pszenica,
2445 VII |                w górę jakoby wijąca się roślinka po tyczce. Tam w karczmie
2446 II  |              wozie. Rzepa chłopisko był rosły jak topola, tęgi: prawdziwie
2447 I   |                  bo ty wiesz, jak trawa rośnie." Powiedzcie głupiemu. Mnie
2448 VI  |                o Condillacu, Voltairze, Rousseau i Ochoriwiczu, nie czyniąc
2449 VI  |          młodzieńca, mieściło się w nim równoznacznie z "apetycikiem" uczucie
2450 I   |            ostrzegam, że wy jakoś nadto roz-puszczacie język. Mnie już wasze chłopy
2451 I   |                 mu się tak puszy, kieby róża; jak cię złapi wpół, to
2452 I   |              wszywko na mnie krupi. Jak Rozalka Kowalicha zległa, sąd kazał
2453 IV  |            karczmie całą noc. Nazajutrz rozbudził się o wschodzie słońca.
2454 IX  |                 począł wrzeszczeć. Więc rozbudziła się jakoby ze snu, wstała,
2455 VII |            grymaśnik z pana. Proszę się rozchmurzyć i wymówić mi swego ulubionego
2456 VII |               kiedy, od czasu do czasu, rozchyla swe wnętrze, jakoby spłonione
2457 V   |                 który, trzymając się za rozcięty łeb, tak mówić począł:~-
2458 V   |                 Julii, również jak i na rozciętym czole pełnego męskiej dumy
2459 XI  |               potem szeroka krwawa łuna rozdarła ciemności: paliły się zabudowania
2460 I   |           polanem, a drugą podtrzymując rozdarte szpetnie korty i nankiny.~
2461 V   |              tych smutnych przypadłości rozdęcia. których padły ofiarą. Wychodząc
2462 I   |                ich cały rój; siadały na rozdziale włosów, tworząc żywe, ruchome,
2463 IX  |           zdjęła przyjaciółkę, fartuch, rozebrała się prawie do koszuli i
2464 V   |                dół. Ławnicy, w zamiarze rozejścia się, już brali za czapki
2465 I   |            muchami, które mu siadały na rozerwanym uchu.~Kobieta była młoda,
2466 VIII|                się przecie na dwoje nie rozerwę...~To rzekłszy pan Skorabiewski
2467 V   |           bierze, kto chce!" Zaczął się rozgardiasz straszny. Stójka wpadł i
2468 II  |             rozprasza marzenie. Serrano rozgląda się; świeca pali się na
2469 VIII|                 za co by się może pan i rozgniewał.~Nareszcie skończyła się
2470 I   |              wami ordynarnieje. Jak się rozgniewam, tak rzucę pisarstwo i was
2471 I   |           szczap, między wiórami, kogut rozgrzebywał ziemię, a znalazłszy ziarno
2472 X   |              Czyżyka, ksiądz nie dał mu rozgrzeszenia i kazał przyjść nazajutrz,
2473 V   |     kryminalnych, skutkiem czego wydano rozkaz stójce przyprowadzenia więźniów
2474 V   |           projekt urzędowy i zaczął się rozkład kosztów naprawy gościńca
2475 IV  |                 pacierze tą pięścią, to rozlecielibyście się jak stara beczka.~-
2476 IX  |            Czasem znów z głębiny leśnej rozlegał się jakiś głos. Rzepowa
2477 XI  |               ratunku! ludzie! ratun... Rozległo się głuche uderzenie, potem,
2478 V   |                 chce cosik powiedzieć - rozległy się głosy w zgromadzeniu.~-
2479 IX  |              Ujrzawszy Rzepowa, stanął, rozłożył ręce i wykrzyknął:~Oj, pójdziewa
2480 I   |                obuchem w głowę uderzył, rozłożyła ręce, otwarła usta, jakby
2481 V   |          zachowywać dobre maniery, jeść rozmaite zagadkowe potrawy, tak jak
2482 IX  |              Nareszcie widzi, że między rozmaitymi ludźmi, którzy chodzą to
2483 II  |               ściany, zasypia, a raczej rozmarza się w półśnie, w półjawie,
2484 VII |            czczą i pospolitą, kiedy się rozmawia z lubą duszy duszyczką,
2485 IX  |              drzwiami trzask! trzask! a rozmawiają ze sobą, słychać ha-ru!
2486 I   |          niedaleko ułów stały dwie baby rozmawiając. Jedna miała kartofle w
2487 I   |                ów Franek, o którym baby rozmawiały przed chwilą.~Akademik wychylił
2488 I   |                  koło chałupy, usłyszał rozmowę o sobie i zatrzymał się
2489 V   |           śmiałości, ale wtrącał się do rozmowy, wspominając przy tym "tego
2490 VIII|       sztachetami Anioł pański, a potem rozmyślała, jak też to ją poratuje
2491 III |                           Rozdział III ~ROZMYŚLANIA I EUREKA~Rana ogniła się.~
2492 V   |                oddawaniu się refleksji, rozmyślaniom nad złem popełnionym i przedsiębraniu
2493 V   |               ale tych kilku, nie chcąc różnić się od ogółu, trzymało się
2494 VI  |              zresztą między tymi mężami różnicy, a w końcu przeszedł do
2495 VII |                 słoniowej,~Flagą jedwab różowy ~I szczerozłoty ster.~Obok
2496 I   |            krzyczał pan pisarz machając rozpaczliwie polanem.~Kobieta zawołała
2497 IX  |         doszłoby do świadomości siebie; rozpaczne rzuty duszy wyraziłyby się
2498 IX  |               wyraziłyby się w niemniej rozpacznych, a zatem bardzo dramatycznych
2499 IX  |       przyciskała macierzyńskie usta do rozpalonego czoła dzieciny. Minęła wreszcie
2500 I   |            kilka kół jakby dla nabrania rozpędu i począł szybko pisać.~Wkrótce
2501 IV  |                rzekł wójt.~Rzepa aż się rozpłakał przy uściskach i pocałunkach,
2502 II  |             Jose,.. Aj! aj! aj! ~Tu ból rozprasza marzenie. Serrano rozgląda