Nowela

 1 Janko|            cudzą strzechą, może go tam i kochała po swojemu, ale
 2 Janko|            bedłkami do boru. Że go tam kiedy wilk nie zjadł, zmiłowanie
 3 Janko|          będzie, a taki myślał, że tam coś w boru grało... Co?
 4 Janko|        chodził, tylko pod karczmę. Tam przyczaiwszy się pod murem,
 5 Janko|        wziąć coś takiego!... Gdzie tam! Wolno mu tylko było słuchać,
 6 Janko|      ścianie naprzeciw drzwi. Więc tam chłopak duszę swoją całą
 7 Janko|         coraz wyraźniej mruczały: "Tam nie ma nikogo!" Skrzypce
 8 Janko|           spytał gniewliwie:~- Kto tam?~Janek zataił dech w piersiach,
 9 Janko|            spytał powtórnie:~- Kto tam?~Zapałka zaczęła migotać
10 Janko|           sądem u wójta.~Mieliż go tam sądzić jako złodzieja?...
11 Janko| miłosierdzia nad dziećmi. Niech go tam weźmie stójka, niech mu
12   1  |             Albo to nie mówili, że tam naszego narodu chmara jest?~-
13   1  |     pachciarz wtórował i mówił, że tam rząd daje ziemi każdemu, "
14   1  |         mówił - gdzie ty będziesz, tam i ja żurawiem w powietrzu
15   1  |             Gdzie ty się obrócisz, tam i ja się obrócę; co się
16   1  |          umiał wszędzie dać. Co on tam robił teraz w Lipińcach,
17   1  |           fal, i poświst wiatru, a tam, przed dziobem statku chyba
18   1  |      świata. Jaśku niebożę! czy ty tam trafisz za nią, czy sokołem
19   1  |      uczuli też oboje, że choć ich tam wiatr niesie jako liście
20   1  |            tak mi się widzi, jakby tam coś zostało za morzem.~-
21   1  |   niedaleko dzioba. Kołysanie było tam bardzo dokuczliwe, więc
22   1  |            bardzo dokuczliwe, więc tam wepchnęli ich towarzysze
23   1  |        nawoływań ludzkich. Wszyscy tam biegli tak prędko, jakby
24   1  |             to czerwonawe. Właśnie tam, gdzie stali, koło portu
25   1  |        nich nawet nie spojrzawszy. Tam nie dziwią się żadnym twarzom
26   1  |    ubranego przechodnia, jeśli się tam zabłąka.~W takiej gehennie
27   1  |          co węgla kupić. Często go tam poszturchali przy tym połowie,
28   1  |       bojąc się wyjść na ulicę, bo tam ją zaczepiali Irlandczycy
29   1  |            szczekały, a jednak tak tam coś ciągnie, że ot! dusza
30   1  |       wodami i choćby umrzeć, byle tam. Tam on, Jaśko, pamiętny
31   1  |           choćby umrzeć, byle tam. Tam on, Jaśko, pamiętny czy
32   1  |            że spływają do piersi i tam ją duszą. Czuła zmęczenie
33   1  |     Lipiniec i Jaśka koniuchy. Czy tam myśli o niej, czy o niej
34   1  |         tarana, ale teraz nie było tam nikogo.~Gdy doszli na sam
35   1  |            niej. Na Boga! To Jaśko tam stoi, Jaśko wyciąga ręce,
36   1  |      wznosi oczy ku ojcu: "Tatulu! tam Matka Boska! tam Matka Boska!"~
37   1  |           Tatulu! tam Matka Boska! tam Matka Boska!"~Chwila jeszcze,
38   1  |       córuchno, nad wodę, może się tam co znajdzie - rzekł stary.~
39   1  |            najbliższego bar-roomu; tam wszedłszy do osobnego pokoju
40   1  |           Jak wy wyjedziecie, któż tam zostanie? Wyście tu na nic,
41   1  |          czasem bierze, co? Wiliam tam musi jechać, niech pozna,
42   1  |           by was, do Illinois, hm! tam już o grunt trudno. Zakładają
43   1  |             a ziemia prawie pusta. Tam gruntu z lasem weźmiesz
44   1  |         potem trzeba będzie wozem. Tam znajdziecie i innych, którzy
45   1  |     naprzód, jakby chciał dolecieć tam, gdzie te stepowe przestrzenie
46   1  |           że gdzie istnieje nazwa, tam musi istnieć i rzecz. Poprzednio
47   1  | telegraficzne w kształcie krzyżów, tam owe krzyże stają się wkrótce
48   1  |         mnie goddam, czego tykasz? Tam byłem syr, to i tu będę
49   1  |        bruk nowojorski, a przy tym tam nie mieli nic, tu posiadali
50   1  |          trochę porządków do roli. Tam gryzła ich straszna tęsknota,
51   1  |         przyszłość przed sobą. Ale tam rzeczy psowaly się z dnia
52   1  |     drzewami, że jakieś dziwotwory tam mieszkają, jakieś opary
53   1  |            z niej nocami, i co się tam z nimi działo, to już trudno
54   1  |            poniosła w stronę lasu, tam uderzyła nią o jedno drzewo,
55   1  |           zmienić rozmowę.~- Co mi tam! Byle z tobą... umiłowana...~-
56   1  |          duszy mojej jakby ptakowi tam polecieć i choćby zobaczyć!~
57   1  |          chałupy szare i kościoły. Tam chłop w baraniej czapce
58   1  |            nie może. Jadą dalej. A tam co? Miasto Przyręble, a
59   1  |          Jeszcze przez tę górkę, a tam już krzyż i drogowskaz,
60   1  |         tratwie, a dusza poleciała tam, gdzie jej szczęście i spokój.~
61   1  |     krzyknął:~- Na rany Chrystusa! Tam światło!~Marysia spojrzała
62   1  |      pieniędzy, na woli Bożej.~Czy tam zostanie? Nigdy! Pójdzie
63   1  |        Niemcy i wróci do Lipiniec. Tam jej Jaśko. Ona prócz niego
64 Latar|          przeciw południowcom, ale tam nie dają krzyżów - więc
65 Latar|    sumiennym latarnikiem.~- Trzeba tam co dzień wchodzić po kilka
66 Latar|           izby. Burza poczęła wyć. Tam, na dworze, ludzie na owych
67 Latar|           ognia podkówkami, a jemu tam nudno samemu na koniu! Godziny
68 Ozyr |           wielki minister któregoś tam Tutmesa 1, z którejś dynastii
69 Ozyr |        wielkiej twórczej polityki, tam szachrajstwo nie może wystarczyć,
70 Legen|            majtkowie. - Ostrożnie! tam wiry i skały!~W odpowiedzi
71 Legen|            robił, co chciał.~Życie tam było ustawicznym świętem.
72 Legen|        naprawiać! Zstąpcie na dno. Tam pracujcie. "Purpura" jeszcze
73 Zpami|          będę szczęśliwy i - niech tam diabli wezmą! nawet już
74 Zpami|           szlachetną istotę, która tam była panią, i szczęście,
75 Zpami|      wynosił lampę do przedpokoju, tam ją zapalał i zasiadał do
76 Zpami|           patrzeć na stan dziecka. Tam czekało na niego serce matki
77 Zpami|            i cisza, i uspokojenie. Tam nauka miała dla niego twarz
78 Zpami|            nie obcą i odpychającą; tam cała atmosfera była swojska
79 Zpami|           nimi, zapowiadał, iż nas tam wszyscy wyglądają z niecierpliwością. "
80 Zpami|            tych płatków musiały mu tam kręcić się po głowie, ale
81 Zpami|             rzekłem wreszcie:~- Co tam robisz, Michasiu?~- Prawda -
82 Zpami|             Trzy dni temu może ich tam nie było jeszcze.~Zmieniała
83 Zpami|          tak samo spokojnie; że on tam zupełnie, zupełnie może