Nowela

 1 Janko|         kukułka na wiosnę chorobę, więc się poprawił i w jakim takim
 2 Janko|           ty do domu, utrapieńcze?~Więc wówczas zmykał na swoich
 3 Janko|           ścianie naprzeciw drzwi. Więc tam chłopak duszę swoją
 4 Janko|        granicą, dom stał pustkami, więc lokaj przesiadywał na drugiej
 5 Janko|      otwarte okno. Był to wieczór, więc dziewczęta wracające od
 6 Janko|       buchnęła wzbierająca żałość, więc jęknąwszy tylko: "O Jezu!
 7   1  |        tłok zapanował na pomoście, więc Wawrzon z Marysią, by nie
 8   1  |            żniwa właśnie nadeszły, więc i ręce, i sprzężaj potrzebne
 9   1  |        zboże porosło mu w snopach, więc pomyślał, że przez jedną
10   1  |            się w głowie pomieścić; więc nic dziwnego, że gdy siedział
11   1  |         Jasiek chłop był zawzięty, więc wierzyła, że co rzekł, to
12   1  |         wszystkie inne na świecie. Więc czego ich chłopskie serca
13   1  |        było tam bardzo dokuczliwe, więc tam wepchnęli ich towarzysze
14   1  |         Robiło się coraz ciemniej, więc Wawrzynowi i Marysi zdawało
15   1  |     obiecał, że nie da go oszukać, więc też Wawrzon to uczynił.
16   1  |           się o nas pytał.~Stanęli więc pod ścianą czekając na komisarza,
17   1  |        bruku i siedzą w tej jamie, więc pieniędzy zabrakło. Stary
18   1  |        odpychano, potrącano, bito; więc nic nie znalazł, znikąd
19   1  |            i dziewczyniną oświeci. Więc co? Ma-li ukręcić powróz,
20   1  |           zjeść.~Nie odrzekła nic, więc poszedł. Nauczył się już
21   1  |          że to była pora "lunchu", więc nad brzegiem kręciło się
22   1  |         nie przypływały do brzegu, więc ich nie mógł dostać. Chłopaki
23   1  |            on, że sznura nie miał, więc tylko patrzał chciwie, czekał,
24   1  | znalezionym szczęściem się wydaje; więc chłop wracając do domu mruczał
25   1  |      zanadrza. Skarb niósł wielki, więc podnosił oczy z wdzięcznością
26   1  |      polecenia nie rozumiejąc ich, więc ją wypędzili we dwa dni.
27   1  |       Mogła tylko pokorą nadrobić, więc zbliżywszy się ku niemu
28   1  |      stronę, gdzie leżały Lipińce, więc dla nich dwojga utracone
29   1  |         dwojga utracone szczęście, więc dola lepsza, więc uspokojenie.
30   1  |       szczęście, więc dola lepsza, więc uspokojenie. Myślała też
31   1  |       śmierć.~Ponieważ była chora, więc głód nie dokuczał jej bardzo,
32   1  |       dostali i przez co przeszli. Więc Wawrzon opowiedział mu wszystko
33   1  |            właśnie dla Polaków, że więc należy przewidywać stosunki
34   1  |         kolei żelaznej, zniknięcie więc Indian było tylko kwestią
35   1  |         było nic innego do roboty, więc zaraz drugiego dnia po przybyciu
36   1  |            żadnemu powsinodze.~Kto więc jemu pomagał, myślał, że
37   1  |           sobie pomaga.~Wawrzonowi więc było lepiej nawet niż innym,
38   1  |          pić, bór go odziewał. Gdy więc zaczęli ludzie uciekać i
39   1  |        drogę i na odkupno kolonii, więc oboje z Marysią jadą z powrotem.
40   1  |           ale pociąg leci naprzód, więc Wawrzon czuje, że coraz
41   1  |           częstokroć pianę w oczy, więc wznosił głowę, nabierał
42   1  |        zresztą zgorszenie... Niech więc im da pokój.~Dziewczyna
43 Latar|   sumiennym człowiekiem, nie można więc było przyjmować byle kogo;
44 Latar|         ale tam nie dają krzyżów - więc oto papier.~Falconbridge
45 Latar|           nieprzepartymi dowodami;~więc godziny jedna za drugą spływały
46 Latar|           A teraz "wracał cudem" - więc się w nim serce rwało. Chwile
47 Latar|           resztkami swej żywności, więc kilka z nich zleciało z
48 Latar|          powietrzu widno zupełnie, więc czytał dalej:~Tymczasem
49 Sach |           nie mógł trwać. Osadnicy więc z Berlina, Grundenau i Harmonii
50 Sach |           lada mieściny, przybycie więc trupy Hon. M. Deana stwierdzało
51 Sach |      Kamień spada z piersi widzów. Więc to wszystko było w programie,
52 Sach |         wszystko było w programie, więc to była sztuka dyrektora?
53 Ozyr |         obie macie do niego prawo, więc chętnie bym was wysłuchał
54 Ozyr |         mogę udzielić głosu. Jakaż więc na to jest rada? Oto zawołam
55 Ozyr |             odpowiedziała Mądrość.~Więc Sprawiedliwy położył równe
56 Ozyr |            Ekscelencji osiedleniu.~Więc Mądrość poczęła streszczać
57 Ozyr |       myślał zawsze tylko o sobie, więc można by mniemać, że był
58 Ozyr |          wypadłby o nim inaczej.~- Więc znów chcesz powiedzieć,
59 Legen|          swój statek ci marynarze.~Więc zerwali się wszyscy i poczęli
60 Bajka|        jest w rodzinnym gnieździe, więc chcę zabrać twoje, abym
61 Bajka|     każdego, kto mnie nie kocha.~- Więc gdybym cię kochał, nie zabijałbyś
62 Zpami|       piersi, samotny i zgryźliwy, więc te wymówki niejedną mi chwilę
63 Zpami|          uczył, to może ją dobić - więc chłopak drżał przed tą myślą
64 Zpami|     kowadło i biło młotem; tyle by więc wygrał, ile by jako malec
65 Zpami|           jako korepetytor, miałem więc czas przywiązać się do niego.
66 Zpami|          się muszla miotana falą - więc moje przywarło do niej.
67 Zpami|        prawie w swym wdowieństwie, więc... musiało do tego przyjść.
68 Zpami|          ale -i za dużo kochali... więc rozmaite burze rozwiały
69 Zpami|           zwyczajnie jak w zimie - więc pojedziemy sankami. Przyjedziemy
70 Zpami|            ale także o zdrowie, że więc nie powinien płakać, gdy
71 Zpami|    doskonale pojmował; nie o naukę więc chodziło, tylko o czas i
72 Zpami|            jakim zawołał:~- Panie, więc to naprawdę nie bajka? bo...~-
73 Zpami|           cnotą, druga występkiem. Więc w tym rozdwojeniu chłopiec
74 Zpami| zdolnościami - pisała matka - ufam więc, że nie zawiedziesz nadziei,
75 Zpami|         mogły oddychać.~Wyglądałem więc dla niego świąt jak zbawienia
76 Zpami|         już przed samymi świętami, więc tym więcej miało znaczenia.
77 Zpami|   wszystkich książek w tornistrze, więc wkładałem mu tylko niektóre,
78 Zpami|       inaczej pod każdym względem, więc cenzura zawiodła i to oczekiwanie.
79 Zpami|        samym domu, sprowadziłem go więc natychmiast. Nie potrzebował