Nowela

 1 Janko|        dnia na dzień niby jaskółka pod cudzą strzechą, może go
 2 Janko|           grała mu bylica, w sadku pod chałupą ćwirkotały wróble,
 3 Janko|          do karczmy chodził, tylko pod karczmę. Tam przyczaiwszy
 4 Janko|      karczmę. Tam przyczaiwszy się pod murem, słuchał. Ludzie tańcowali
 5 Janko|           się między łopuchami, aż pod otwarte drzwi kredensu,
 6 Janko|       zwierzęcą głową, wziął Janka pod pachę, jakby jakiego kociaka,
 7 Janko|       sobie spokojnie na tapczanie pod zgrzebnym kilimkiem.~Jaskółki
 8 Janko|    świegotały w czereśni, co rosła pod przyzbą; promień słońca
 9   1  |        gawiedź emigrantów jadących pod pokładem. Niektórzy z nich
10   1  |         rękę kij z jeżem i śpiewać pod kościołem "Święta niebieska,
11   1  |           jechali we wspólnej sali pod pokładem. Kołysanie się
12   1  |          lin, głowa ta chyliła się pod brzemieniem ciężkiej niepewności
13   1  |         lip; ona, co czapką rogatą pod nogi ima, słowami: "Pochwalony!"
14   1  |         fala osłabła i rozlała się pod ciężarem mgły.~Noc zapadała
15   1  |      zeszli także do wspólnej sali pod pokładem. Panowała w niej
16   1  |           i podjąwszy nią pokornie pod nogi przechodzącego majtka
17   1  |            nas pytał.~Stanęli więc pod ścianą czekając na komisarza,
18   1  |        godzina i druga; oni stojąc pod ścianą czekali na komisarza.~
19   1  |         uczuł, że nogi chwieją się pod nim, że jakiś olbrzymi ciężar
20   1  |         można dwie postacie śpiące pod ścianą, o wybladłych, zsiniałych
21   1  |            ściany, nie wyciągnięte pod sznur, kupią się i piętrzą
22   1  |        tylko wziąć do ręki, stanąć pod krzyżem na rozdrożu albo
23   1  |           orze. Przy tym jakby tak pod krzyżem stał, miałby nad
24   1  |         wiedział. Oto już gnie się pod tym nieznanym brzemieniem,
25   1  |           sypiało wraz z rodzicami pod arkadą mostu, wszyscy zaś
26   1  |          ku niemu podjęła go cicho pod nogi i pocałowała w rękę.~-
27   1  |           na ulicę i rzuciwszy jej pod nogi rzeczy, potem z równą
28   1  |          westchnęła:~- Prosiłam.~- Pod nogi go podjęłaś?~- Podjęłam.~
29   1  |             że aż oczy mrużyły się pod ich nadmiarem. Toń morska
30   1  |           odbijał, jakby drugi był pod spodem, i ślicznie było
31   1  |          mrzeć. Nie pójdzieszże ty pod ludzkie progi o chleb prosić,
32   1  |            w górę. Już znowu czuje pod nogą deski rusztowania,
33   1  |           rozstępowała się z wolna pod tchnieniem zachodniego wiatru;
34   1  |       budynku celniczego, skręcili pod górę na Water-street ku
35   1  | przywieziesz mi z domu garść ziemi pod głowę do trumny.~- Yes,
36   1  |          indyjskich; że zaś ziemia pod Borowiną nabyta została
37   1  |        nadto wśród leśnego szumu i pod otwartym niebem, inni pomagali
38   1  |     wielkimi literami: "Saloon", a pod spodem mniejszymi: "Brandy,
39   1  |       każdy słyszał dawno, jeszcze pod słomianymi strzechami. Rozmowy
40   1  |         bajora i jakaś śpiąca woda pod drzewami, że jakieś dziwotwory
41   1  |           za nic! Lepiej tu umrzeć pod pierwszym lepszym drzewem.
42   1  |            płaszczyznę, pluskającą pod deszczem i kołysaną wiatrem.
43   1  |            fal. Wozy zaczęły drżeć pod ich uderzeniem. Znać było,
44   1  |           której stary chłop leżał pod Orlikowym namiotem, uratowała
45   1  |          ogarnęła i począł mówić: "Pod Twoją obronę uciekamy się,
46   1  |       niemieckich doków podejmować pod nogi kapitanów i prosić,
47 Latar|           Ale myśl jego była nadto pod naciskiem, by mogła snuć
48 Latar|           się i nieszczęściu. Lazł pod górę tak pracowicie jak
49 Latar|         wyżyny - i patrzył. W dole pod jego stopami grało morze.
50 Latar|             że aż oczy mrużyły się pod nadmiarem blasku; czasem
51 Latar|          las, nad którym co rano i pod noc zwieszał się czerwonawy
52 Latar|            gąszczów. Wiedział, ile pod cudną, śmiejącą się powierzchnią
53 Latar|           od krokodylów. Wiedział, pod jakim jarzmem żyje człowiek
54 Latar|           wielkimi literami tytuł, pod spodem zaś imię autora.
55 Latar|             Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę~Ofiarowany,
56 Latar|      utonął; inaczej, poszlibyście pod sąd. Siadajcie ze mną, resztę
57 Sach |      wieczory spędzali w piwiarni "Pod Złotym Słońcem" przy ulicy
58 Sach |            Hon. M. Dean opowiadał "Pod Złotym Słońcem", iż przed
59 Sach |      Zresztą Hon. M. Dean dopiero "Pod Złotym Słońcem" dowiedział
60 Sach |           w powietrzu. Idzie jakby pod górę; jeszcze postępuje
61 Sach |          drewniany kozieł, stojący pod żyrandolem, i wzniósł drąg.
62 Sach |            pił piwo i jadł knedle "Pod Złotym Słońcem". Otoczenie
63 Ozyr |  studenckich czasów wygłaszał, jak pod hasłem: "Egipt dla Egipcjan",
64 Ozyr |          nad zjednoczeniem państwa pod władzą memfickiej biurokracji,
65 Legen|            chwyciwszy, co kto miał pod ręką, poczęli chłostać morze,
66 Zpami|       chude jego ramiona gięły się pod ciężarem tych bizantyjskich
67 Zpami|       ulicach lub grywał w pliszki pod ratuszem, miałem swoje czasy
68 Zpami|            niej chmurne" zgarbione pod ciężarem książek, wysilone,
69 Zpami|     wyobrażał sobie, że kopie grób pod nogami ukochanej matki,
70 Zpami|    ciemność. Giął się też jak kłos pod wiatrem. W końcu twarz tego
71 Zpami|    zobojętnienie, alem widział, że pod jego pozorem kryła się wyegzaltowana,
72 Zpami|        nauczyciele myśleli inaczej pod każdym względem, więc cenzura
73 Zpami|          drzwi, ujrzałem ją bladą, pod czarnym kwefem, jak płótno;
74 Zpami|          meus, quare me repulisti? Pod bramą zatrzymali się chłopcy
75 Zpami|       układała heblowiny w trumnie pod atłasem, bredząc jak w gorączce,
76 Zpami|         nimi, zginał się jak i oni pod ciężarem tornistra przeładowanego
77 Zpami|           aniołków ze skrzydełkami pod szyją.~Tak szepcąc zbliżali