Nowela

 1 Janko|        mówiąc zapaliła gromnicę, a potem wziąwszy dziecko pokropiła
 2 Janko|        było wielkie święto. Właził potem za piec i nic nie mówił
 3 Janko|   błyszczącymi oczyma z ciemności. Potem zrobił sobie sam skrzypki
 4 Janko|           gdyby przestraszone, ale potem ucichły. Słowik przestał
 5 Janko|      ścianie, zrobiło się widno, a potem... Eh! Boże! Słychać klątwy,
 6   1  |  Dziewczynie oczy nabrały łzami, a potem oboje zaczęli rozmyślać
 7   1  |             Opóźnił się ze zwózką, potem też zaczęły padać deszcze;
 8   1  |     odlotem świergocze żałośnie... Potem spod boru, spod ciemnego
 9   1  |        tarczy widać było nad falą, potem tylko promienie, a potem
10   1  |           potem tylko promienie, a potem na całym zachodzie rozlała
11   1  |            ktoś wołał z ciemności, potem ozwały się całe chorowody
12   1  |   umieszczeni, wzlatywał w górę, a potem spadał jak szalony. Mimo
13   1  |       dostała się tylko wypadkiem, potem dodał, że ponieważ statek
14   1  |         czterdzieści osiem godzin, potem jakoś się przetarło. Ośmielili
15   1  |     mosiężny gwóźdź łączący burty; potem spojrzał na dziewczynę,
16   1  |     otworzył i patrzał, patrzał, a potem do dziewczyny:~- Maryś!~-
17   1  |       ludzi stojących na bulwarku, potem mijał co chwila różne statki
18   1  |       różnobarwna: pierwsza klasa, potem druga, a podpokładowi, obładowani
19   1  |            poszczypał ich pakunki, potem krzyknął: "All right", i
20   1  |           wody, zjadła, co było, a potem całymi godzinami wpatrywała
21   1  |           ją wypędzili we dwa dni. Potem niczego już nie szukała
22   1  |     rzuciwszy jej pod nogi rzeczy, potem z równą flegmą uchylił drzwi
23   1  |          jeszcze raz:~- Wygnał?...~Potem niby chciał gdzieś iść,
24   1  |          nóg, podniesione głosy, a potem na ulicę wyleciał Wawrzon,
25   1  |          silną ręką.~Chwilkę stał, potem rzekł do dziewczyny krótko:~-
26   1  |            to niech tak będzie!" - potem umilkł, ale coś niedobrego
27   1  |      budziła się i otwierała oczy, potem przymykała je znowu. Śniło
28   1  |            ciepły, pełen słodyczy.~Potem wzeszło słońce. Promienie
29   1  |     naprzód na szczyt rusztowania, potem schodząc coraz niżej rzuciły
30   1  |         plackiem do nóg jegomości, potem począł całować połę jego
31   1  |            go to widocznie bardzo. Potem kazał sobie opowiadać, jak
32   1  |            bym cię ze skóry odarł!~Potem do Marysi:~- Pójdź tu, dziewczyno!~
33   1  |            i pocałował ją w czoło.~Potem myślał przez chwilę i rzekł:~-
34   1  |        trudno.~Milczał czas jakiś, potem dodał, jakby do siebie:~-
35   1  |      zamyślił się i milczał długo; potem zaczął mówić, jakby do siebie:~-
36   1  |         miły Bóg! Nie macież ginąć potem!? W Chicago jest takich
37   1  | Pojedziecie do miasta Little-Rock, potem trzeba będzie wozem. Tam
38   1  |           na krzyże z wysilenia, a potem rzuciła się na nich febra.
39   1  |          niemocy. "Rąb dwa lata, a potem z głodu zamrzyj" mówił chłop
40   1  |       popatrzył nań dziwnie jakoś, potem rzekł głośno:~- Ano, to
41   1  |          czas jakiś jasność złota, potem sczerwieniała i gasła. Wiatr
42   1  |            druga czerwona gwiazda, potem trzecia. Obie wkrótce zlały
43   1  |     Zrobiło się widno jak w dzień. Potem wszystkie płomienie zlały
44   1  |      strony pola, ile kto strzyma.~Potem zbliżywszy się do Marysi
45   1  |         obrobił ją w mgnieniu oka, potem wypchnął tratwę z gałęzi
46   1  |           w wodę, bom nie pies"; a potem widocznie przypomniało mu
47   1  |      Polski, od tamtej ziemi", ale potem w obłędzie gorączki zdało
48   1  |           noc, majtkowie śpiewają. Potem widzi ten port w Hamburgu,
49   1  |        jeszcze zaczerniał na fali, potem jedna tylko jego ręka wzniosła
50   1  |        ręka wzniosła się nad wodę, potem druga, a potem zniknął w
51   1  |           nad wodę, potem druga, a potem zniknął w topieli...~Tymczasem
52   1  |           nie było.~W dwa miesiące potem Marysia wyszła ze szpitala
53 Latar|            otrzymałem na Węgrzech. Potem biłem się w Stanach przeciw
54 Latar|           między Bahią i Bordeaux, potem jako harpunnik na wielorybniku:
55 Latar|         ludzkich. Chwilami cichło. Potem o uszy starca odbijało się
56 Latar|         kilka wielkich westchnień, potem jakieś łkania - i znów groźne
57 Latar|         czyścił soczewki latami, a potem siadłszy na balkonie, wpatrywał
58 Latar|          wkrótce, że gdy to czynił potem, to otaczała go prawdziwa
59 Latar|            ze strażnikiem Johnsem. Potem jednak widocznie zdziczał.
60 Latar|        trzydziestym roku w Paryżu. Potem, wojując w Algerze i w Hiszpanii,
61 Latar|      wierzchu latarni aż do niego. Potem przybyło ich coraz więcej
62 Sach |         ciżby: "To on! to on!" - i potem cisza. Syczy tylko bengalski
63 Ozyr |         mnie, panie, dalej. Został potem Psunabudes gubernatorem
64 Legen|          wbiły go aż na dno morza, potem rzuciły ku chmurom, potem
65 Legen|          potem rzuciły ku chmurom, potem zwaliły znów na dno. Pękły
66 Legen|       wichrów i fal spienionych, a potem chwyciwszy, co kto miał
67 Zpami|            od czwartej do ósmej, a potem od dziewiątej do dwunastej,
68 Zpami|       łajał - prosił się i płakał. Potem tak już przyzwyczaiłem się
69 Zpami|             pierwej jako guwerner, potem gdy wszedł do drugiej klasy,
70 Zpami|           uściska mnie, ucałuje, a potem spyta o cenzurę. Ja zrobię
71 Zpami|            oczy cierpiącego ptaka; potem opanowało go dziwne zamyślenie
72 Zpami|       pakować jego i swoje rzeczy; potem, że także czułem się niezdrów,
73 Zpami|            potrzymał puls dziecka, potem rękę położył na czole: Michaś
74 Zpami|        któremu usta zalewa woda, a potem zamilkł nagle. Ale lusterko,
75 Zpami|             i zamknąłem mu oczy, a potem musiałem długo cucić panią
76 Zpami|     przyszli brać miarę na trumnę, potem gdy zaczęto ubierać ciało,