Nowela

 1 Janko|          natura. Dzieciaczyna chudł coraz bardziej, brzuch tylko zawsze
 2 Janko|          zawsze miał duży, czuprynę coraz gęstszą i oczy coraz szerzej
 3 Janko|       czuprynę coraz gęstszą i oczy coraz szerzej otwarte, choć najczęściej
 4 Janko|        policzki i piersi wpadały mu coraz głębiej i głębiej...~Wcale
 5 Janko|   czarodziejskie; Janek też patrzył coraz chciwiej. Przykucnięty w
 6 Janko|             słowik został i łopuchy coraz wyraźniej mruczały: "Tam
 7 Janko|              Biała koszula migotała coraz bliżej drzwi kredensowych.
 8 Janko|              Matulu! matulu!!", ale coraz ciszej, słabiej, aż za którymś
 9   1  |        miejscami zapienioną, w dali coraz ciemniejszą i zlewającą
10   1  |          żagle. Pogoda znaczyła się coraz lepsza. Miejscami pomiędzy
11   1  |      Tymczasem morze wygładzało się coraz więcej; po niejakim czasie
12   1  |            nawet gładką i błękitną. Coraz nowe postacie wydobywały
13   1  |              ale śruba burzyła wodę coraz gwałtowniej i komin oddychał
14   1  |        gwałtowniej i komin oddychał coraz szybciej, głośniej, niby
15   1  |           promienny krąg stawał się coraz większy i coraz niżej zapadał
16   1  |          stawał się coraz większy i coraz niżej zapadał w toń. Wkrótce
17   1  |            wiatry.~Jakoż zapowiedzi coraz były wyraźniejsze. Kapitan,
18   1  |             sali gasnąć. Robiło się coraz ciemniej, więc Wawrzynowi
19   1  |             dwie. Burza srożyła się coraz wścieklej. Statek skrzypiał,
20   1  |              ale jak okiem sięgnął, coraz więcej beczek kołysało się
21   1  |        śpiczaste wieże rysowały się coraz wyraźniej na błękicie, obok
22   1  |        głowy? Zimno przejmowało ich coraz dotkliwiej, począł dokuczać
23   1  |    podróżnik trafia na część miasta coraz biedniejszą, bardziej opuszczoną
24   1  |          posępną. Uliczki stają się coraz węższe. Domy, budowane może
25   1  |       dobrze, że każdy dzień będzie coraz sroższym dopustem i każdego
26   1  |     dopustem i każdego ranka słońce coraz większą nędzę jego i dziewczyniną
27   1  |           druga. W izbie robiło się coraz ciemniej, bo choć to było
28   1  |        Oddech dziewczyny stawał się coraz trudniejszy, cięższy; zachwiała
29   1  |           patrzało mu z oczu. Przez coraz błotnistsze uliczki zbliżali
30   1  |           ich dwoje nie miało domu.~Coraz większy głód żelazną ręką
31   1  |          Ona wypraszała się śmierci coraz rozpaczliwiej.~- Zlitujta
32   1  |          Krzyk o ratunek stawał się coraz cichszy, ręce wreszcie urwały
33   1  |         rusztowania, potem schodząc coraz niżej rzuciły swoje złote
34   1  |       wstawał z wody, słońce grzało coraz silniej, wiatr chuchał litośnie
35   1  |          Powoli okolica stawała się coraz mniej ludna. Farmy znikły,
36   1  |         Spory o działki stawały się coraz gwałtowniejsze. Przychodziło
37   1  |            rozprzęgało się wszystko coraz bardziej w osadzie. Bezład
38   1  |             jedna rzecz stawała się coraz widoczniejszą, to że nim
39   1  |        robotę. Febra rzucała się na coraz nowe ofiary, ludzie na puszczy
40   1  |          pierwszą i pożar huczał na coraz większych przestrzeniach.
41   1  |            słuszność. Stary chorzał coraz bardziej, chwilami dostawał
42   1  |          spaść na osadę.~Deszcz lał coraz większy. Pewnej głuchej
43   1  |            każda minuta stawała się coraz straszliwszą. Daleki szum
44   1  |     płócienne dachy. Deszcz szumiał coraz większy, coraz większa ciemność
45   1  |       Deszcz szumiał coraz większy, coraz większa ciemność padała
46   1  |            zapadła w nią na zawsze.~Coraz wścieklejszy huk wód zgłuszył
47   1  |      płaszczyźnie. Tymczasem dniało coraz więcej. Orlik widząc, że
48   1  |              więc Wawrzon czuje, że coraz bliżej jest domu, jakaś
49   1  |            wiosła. Prąd odnosił ich coraz dalej, światło zmniejszało
50   1  |            uniosła w górę, oddychał coraz trudniej, czuł, że kolana
51   1  |       rozpaczliwych wysileń... łódź coraz bliżej... "Pomocy! ratunku!..."
52 Latar|      Cierpliwość jego poczynała być coraz podobniejsza do rezygnacji.
53 Latar|       latarni. Przypływ wzmagał się coraz bardziej i zalewał piaszczyste
54 Latar|           oceanu dochodziła z pełni coraz potężniej i głośniej, podobna
55 Latar|             Z zachodu poczynało dąć coraz mocniej. Bałwany skakały
56 Latar|          jakoby osoba, a zlewał się coraz więcej z tym, co go otaczało.
57 Latar|     Hiszpanii, słyszał od rodaków o coraz wzrastającej sławie wielkiego
58 Latar|           niego. Potem przybyło ich coraz więcej i zaczęły go dziobać
59 Sach |      milknie. Twarz wodza staje się coraz groźniejsza. W jego wzroku
60 Zpami|             bo utwierdzam się w nim coraz bardziej, gdy sobie wspominam
61 Zpami|         miarę jak dziecko czuło się coraz więcej zmęczone umysłowo
62 Zpami|         nocne siedzenia stawały się coraz częstsze. Bojąc się, że
63 Zpami|              żółkło i zasępiało się coraz bardziej. Czasem trafiło
64 Zpami|        podwajał wysilenia, a skutek coraz był mniejszy, coraz bardziej
65 Zpami|          skutek coraz był mniejszy, coraz bardziej opłakany. Listy
66 Zpami|              a przede wszystkim, że coraz mniej czasu będzie potrzebował
67 Zpami| przebaczenie.~Ale na jawie dostawał coraz gorsze stopnie. Tymczasem
68 Zpami|    przedzielały, a które Michasiowi coraz nowe przynosiły zgryzoty.
69 Zpami|          piły jego dziecinne wargi.~Coraz więcej także niepokoiłem
70 Zpami|       chłodnej powagi. Oddech tylko coraz był szybszy, a w końcu stał
71 Zpami|         słabo.~W ciągu dwóch godzin coraz mu było lepiej. Nad ranem,
72 Zpami|    bezsennie i że kaszel dusił mnie coraz mocniej, wyszedłem do przedpokoju
73 Zpami|             dawny nauczyciel kaszle coraz więcej, że mu coraz ciężej,
74 Zpami|          kaszle coraz więcej, że mu coraz ciężej, samotniej, i wkrótce