Nowela

 1 Janko|          na jasne, wytrzeszczone oczy, patrzące na świat, jakby
 2 Janko|       słodkim głosem, to dziecku oczy tak mgłą zachodzą, jakby
 3 Janko|         czuprynę coraz gęstszą i oczy coraz szerzej otwarte, choć
 4 Janko|        całą wysyłał ku nim przez oczy, bo mu się zdawało, że to
 5 Janko|      znowu spojrzała na dziecko, oczy małego grajka były otwarte
 6   1  |    Marysią, by nie leźć nikomu w oczy, usiedli na zwoju lin w
 7   1  |        Wola Boża!...~Dziewczynie oczy nabrały łzami, a potem oboje
 8   1  |          łąkami, a chłopu aż się oczy śmiały. Wierzył i nie wierzył,
 9   1  |     chłopskie, ale i dziedzicowe oczy jako żywo nie widziały.
10   1  |         granie jakie. Przymknęła oczy i zdawało się jej, że Smolak
11   1  |        cicho dziewczyna wznosząc oczy jakby do pacierza...~Tymczasem
12   1  |  podniósłszy nieśmiało na majtka oczy, rzekła cienkim głosikiem,
13   1  |         dziwny widok uderzył ich oczy. Oto ujrzeli z dala coś
14   1  |       drobniejsza niż dawniej, a oczy wielkie i zapatrzone. Znać
15   1  |     Irlandczycy podbili mu zaraz oczy; chciał się z siekierą do
16   1  |     przyczepić, podbito mu znowu oczy. Przy tym co to za robotnik,
17   1  |       prostu brał, ręce opadały, oczy nie mogły pomieścić wszystkiego,
18   1  |      niósł wielki, więc podnosił oczy z wdzięcznością ku niebu
19   1  |       ciągnął, a ona zasłoniwszy oczy rękoma szeptała: "Idźże
20   1  |      wargi za to miała zsiniałe, oczy wpadłe i podkute, kości
21   1  |         błękitu i światła, że aż oczy mrużyły się pod ich nadmiarem.
22   1  |          budziła się i otwierała oczy, potem przymykała je znowu.
23   1  |       nie mogła go dojrzeć, choć oczy jej szeroko rozwarły się
24   1  |    jeszcze... Ostatni raz wznosi oczy ku ojcu: "Tatulu! tam Matka
25   1  |         postać leżała bez ruchu; oczy miała zamknięte, twarz bladą
26   1  |    klęknął na pomoście, podniósł oczy do nieba i łzy dwoma strumieniami
27   1  |        siwym panem, wytrzeszczał oczy, ludzie poczęli się gromadzić,
28   1  |         palił, zaczął gryźć go w oczy, bo przetarł je kułakami
29   1  |         zaczął widocznie gryźć w oczy.~W tej samej chwili przynieśli
30   1  |    Wawrzon wytrzeszczył na niego oczy: ten zacny i mądry pan nazywał
31   1  |          okropnie zaczął gryźć w oczy, że źrenice zaszły mu jakby
32   1  |          dym z cygara gryzł go w oczy, bo je sobie często ukradkiem
33   1  |     tylko byli zgodni, że Marysi oczy tak patrzą spod jasnych
34   1  |        nim słońce wzejdzie, rosa oczy wyje; nim zasiewy na rubieżach
35   1  |  podnosiła niebieskie jak chaber oczy do góry ku gwiazdom i w
36   1  |      znał, utkwił weń czarne swe oczy, popatrzył nań dziwnie jakoś,
37   1  |          ludzie przetarli ze snu oczy, ujrzeli w ciemności, jak
38   1  |    rzucały mu częstokroć pianę w oczy, więc wznosił głowę, nabierał
39   1  |        się, usta wyrzucały wodę, oczy wychodziły na wierzch...
40 Latar|      tego tułactwa...~Niebieskie oczy starca wyrażały tak gorącą
41 Latar|     wpatrywał się w dal morską i oczy jego nie mogły się nigdy
42 Latar|          słońca tak mocno, że aż oczy mrużyły się pod nadmiarem
43 Latar|         Łagodne, niebieskie jego oczy poczęły być jak oczy dziecka,
44 Latar|        jego oczy poczęły być jak oczy dziecka, zapatrzone wiecznie
45 Latar|          drżeć mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; zdawało
46 Latar|      spokój i rozpromienienie, a oczy jego były jakby natchnione.
47 Latar|        głowę o skałę i przymknął oczy. A wówczas "Ta, co jasnej
48 Latar|         Co to wam? Stary otwiera oczy i patrzy ze zdziwieniem
49 Latar|   posunął się bardzo i pochylił; oczy miał tylko błyszczące. Na
50 Sach |    tłuszczem twarze, na te rybie oczy, możną by mniemać, iż się
51 Sach |         buzie dziecinne, których oczy niemal nie wychodzą na wierzch
52 Sach |    twarzy świecą zimnym blaskiem oczy prawdziwie indyjskie, spokojne,
53 Ozyr |         głowę dłońmi i przymknął oczy.~Po chwili jednak twarz
54 Zpami|      Nieraz gdy podnosił na mnie oczy, zdawało mi się, że patrzę
55 Zpami|        Wiele na świecie widziały oczy moje, i postanowiłem się
56 Zpami|  rozkurczał; jego chmurne zwykle oczy śmiały się wówczas tą szczerą,
57 Zpami| wstrzymywał szlochanie; chwilami oczy jego patrzyły jak oczy cierpiącego
58 Zpami|  chwilami oczy jego patrzyły jak oczy cierpiącego ptaka; potem
59 Zpami|      znane mruczenie. Otworzyłem oczy i serce mi zabiło niespokojnie.
60 Zpami|   koszuli; policzki jego pałały, oczy były przymknięte, jakby
61 Zpami|          poduszce, otwarte usta, oczy wbite nieruchomie w jeden
62 Zpami| wychudłych zwłok, i zamknąłem mu oczy, a potem musiałem długo
63 Zpami|    święta, poczęli się schodzić.~Oczy dzieci rozszerzały się ze