Nowela

 1 Janko|          zwierzątko w zaroślach, a teraz był jak dzikie zwierzątko
 2   1  |           córkę wziął i oto płynął teraz do Ameryki.~Ale podróż nie
 3   1  |          dziwnego, że gdy siedział teraz oto na zwoju lin, głowa
 4   1  |          Ot, chciałaby tylko, żeby teraz był przy niej i słuchał
 5   1  |      wszędzie dać. Co on tam robił teraz w Lipińcach, kiedy już pierwsze
 6   1  |        stawie rąbał? Gdzie on jest teraz, serdeczny? Tu dziewczynie
 7   1  |  przytrząśnięty.~Hej! gdzie to ona teraz była, gdzie ją tatusiowa
 8   1  |       serca przedtem nie czuły, to teraz uczuły. Wawrzon zdjął czapkę,
 9   1  |      odejść od rzeczy. Siedzieli i teraz nie tylko oni, ale i wszyscy
10   1  |   skostniałej głowie nie mogło się teraz nic pomieścić. Niemiec,
11   1  |           skończy się ich niedola. Teraz oto przyjechali, byli wśród
12   1  |           kartofli zabrakło. Wcale teraz nie wiedzą, co robić będą
13   1  |           kobietę, póki mogła, ale teraz sama potrzebowała poratowania.~
14   1  |         dziedziczką i panią być, a teraz jakże zmieniło się wszystko!~
15   1  |         dziadowa córko!" Jakież to teraz jej wiano, Łachmany. Psy
16   1  |            zalewały jej twarz; ale teraz jak ognia w piecyku, tak
17   1  |            ten sposób spoglądała i teraz siedząc na słomie. Tymczasem
18   1  |         było drzewo i kartofle! Co teraz zrobią, gdzie je upieką,
19   1  |     ciągnący sznury od tarana, ale teraz nie było tam nikogo.~Gdy
20   1  |       spychają ją w wodę, chwytają teraz jej mdlejące dłonie i z
21   1  |         zawsze, że to dziecko - to teraz źrenica oczu jego i dusza
22   1  |         przybył, nie miałem nic, a teraz mam kawałek chleba. Ale
23   1  |           rzekł nagle. - Zakładają teraz nową osadę~Borowina w Arkansas.
24   1  |          Kartki nie zgub! Chodźcie teraz do mnie.~Po drodze kupił
25   1  |         szczęśliwie i obozował oto teraz wśród lasu.~Prawdę powiedziawszy,
26   1  |            On nam miłosierny, to i teraz nas nie opuści.~Tak mówiąc,
27   1  |     miejscowy klątwą nie zagroził. Teraz w Borowinie on tylko o nic
28   1  |          się do Marysi:~- Mojaś ty teraz, bom cię śmierci wydarł.~
29 Latar|           tej burzy przesuwały się teraz szybko w jego myśli w przeciwstawieniu
30 Latar|          na stracenie. Spoglądając teraz z wieżowego balkonu na oświecone
31 Latar| przecierpiał; toteż tym większą mu teraz sprawiało rozkosz patrzeć
32 Latar|           w rezygnację. Cały świat teraz zaczynał się dla starca
33 Latar|         dawnych czasów, cud jakiś. Teraz wydało mu się, jak owym
34 Latar|       kartę tytułową. Zdało mu się teraz, że na jego samotnej skale
35 Latar|     tęsknota poczynała zacierać. A teraz "wracał cudem" - więc się
36 Latar|          go. Wypłakawszy się, miał teraz w twarzy jakiś spokój i
37 Latar|            ciemności morskie - ale teraz on jest we wsi rodzinnej.
38 Latar|       wiosce stał nocą na widecie, teraz przeszłość ta podstawia
39 Latar|            wreszcie światła gasną; teraz, jak okiem sięgnąć, mgła
40 Sach |       doskonały humor, mógł bowiem teraz na pewno liczyć na great
41 Sach |         wycięli Chiavattę, doznają teraz jakiegoś nader niemiłego
42 Sach |          można wszystko widzieć, a teraz spoglądają z pewnym utęsknieniem
43 Sach |      wyjących wojowników, pocą się teraz przed jednym. Ale oto dyrektor
44 Sach |          wodza stał się chrapliwy. Teraz, kołysząc się na~tym drucie,
45 Ozyr |           nogi, przeto chcę zabrać teraz jego duszę i umieścić ją
46 Ozyr |           drugiego ducha:~- Mów ty teraz - rzekł biorąc w ręce wagi,
47 Ozyr |         jeden włos z mej brody. Co teraz robić?...~Co robić?...~Jastrzębiooki
48 Zpami|         Ten rodzaj ludzi ginie też teraz, i myślę, że jakiś dzisiejszy
49 Zpami|     Utrzymać te celujące stało się teraz zadaniem jego życia. Ale .
50 Zpami|            bardzo, uwidoczniła się teraz stale. Wypiękniał tak, że
51 Zpami|            resztę zaś nosiłem, bom teraz codziennie prowadził go
52 Zpami|           sylabie - że mama siedzi teraz z Lolą w zielonym gabinecie
53 Zpami|           było można.~- Cieplej ci teraz?~- O, tak! Głowa mnie trochę
54 Zpami|            było jeszcze.~Zmieniała teraz sama okłady chłopcu i podawała
55 Zpami|          sprawić niespodziankę - i teraz dreszcz mnie przejmował,
56 Zpami|         Umysł jego już odleciał, a teraz on sam już odchodził w jakąś
57 Zpami|            za włosy lub za ucho; a teraz leżał taki wyższy od nich,
58 Zpami|       łokciami, szeptali sobie, że teraz on już o nic nie dba, że