Nowela

 1 Janko|             łzy...~- Matulu, Pan Bóg mi da w niebie prawdziwe skrzypki?~-
 2   1  |        nareszcie rzekł:~- Maryś, tak mi się widzi, jakby tam coś
 3   1  |       oddechu brakło - Maryś, odpuść mi, żem cię na zgubę podał.
 4   1  |         przymówię się zręcznie, żeby mi choć ze dwie włóki tego
 5   1  |            pójdziewa do księdza, boś mi miła!" Ona mu zaś odpowiadała: "
 6   1  |           przez łkanie głosem odpuść mi, dziecko...~Dziewczyna poszukała
 7   1  |       zawołała zaraz:~- Tatulu! Jeść mi się chce bardzo.~- Pójdź,
 8   1  |                 Wiliam! przywieziesz mi z domu garść ziemi pod głowę
 9   1  |       dziewczyny sto razy wiçcej żal mi niż ciebie. Rozumiesz! Bogu
10   1  |            je gospodarska córka. Kto mi się niżej pokłoni i lepiej
11   1  |       drugiej takiej nie znajdę. Tyś mi jedna na świecie i musisz
12   1  |            Tyś moja! tyś jedyna! Kto mi cię zaprzeczy? Kogo ja się
13   1  |            że cię nie opuszczę. Boga mi! Ja was i z tej toni wyprowadzę.~
14   1  |          chcąc zmienić rozmowę.~- Co mi tam! Byle z tobą... umiłowana...~-
15   1  |         Nacierpiałem się niemało, to mi odpuści grzechy moje. Mnie
16   1  |            zląkłem, i ot, Maryś, tyś mi chyba zadała co... Ale nie
17 Latar|      Wszelako na latarnika wydajecie mi się za starzy.~- Sir - ozwał
18 Latar|         Panamie... Błagam was... Jak mi Bóg miły, jestem jak statek,
19 Ozyr |         przenika, i rozkażę jej, aby mi przedstawiła w krótkich
20 Ozyr |        opatrznościowy palec.~- Wierz mi, Głupoto, że prawdziwa Mądrość
21 Ozyr |             do gubernatorów zabronił mi pobytu w Egipcie!...~- Dla
22 Ozyr |           sam zaś zapytał:~- Powiedz mi, Mądrości, czy ten zakaz
23 Bajka|           brak wykształcenia! Ciasno mi jest w rodzinnym gnieździe,
24 Bajka|              odzywam się takim, jaki mi Bóg dał, a co do mych uczuć,
25 Bajka|         gdybyś mnie kochał, oddałbyś mi dobrowolnie swoje gniazdo,
26 Bajka|           również dobrowolnie dałbyś mi się pożreć, aby moja osoba
27 Bajka|        wreszcie sokół. - Ale powiedz mi też, mój kochany, kto cię
28 Zpami|            spać, chłopiec odpowiadał mi: "Nie umiem jeszcze lekcji,
29 Zpami|       mruczenia koniugacyj, że kiedy mi ich brakło, sam spać nie
30 Zpami|           bizantyjskich tomów, serce mi się po prostu ściskało.
31 Zpami|             profesorowie odpowiadali mi tylko, że dziecko psuję
32 Zpami|             więc te wymówki niejedną mi chwilę zatruły. Ja najlepiej
33 Zpami|      charakteru, jakiej nie zdarzyło mi się spotkać w żadnym innym
34 Zpami|        ukrywać przed samym sobą: był mi drogim, bo był synem droższej
35 Zpami|       podnosił na mnie oczy, zdawało mi się, że patrzę na nią. Były
36 Zpami|             tym niezdrowego, i gdyby mi słowa mogły zapłacić za
37 Zpami| rozpromieniony i szczęśliwy. Zdawało mi się że w takich razach urósł
38 Zpami|           pyszną minką i zarzuciwszy mi ręce na szyję, mówił niby
39 Zpami|             od pani Marii polecające mi, bym czuwał nad zdrowiem
40 Zpami|          Michaś, i Owicki zapomnieli mi powiedzieć o jednym zadaniu
41 Zpami|         jeszcze niepokoju przyczynił mi widok Michasia. Wieczorem
42 Zpami|      skończył wszystko, odpowiedział mi swoim powolnym głosem i
43 Zpami|          drży? czyś nie chory?~- Nic mi nie jest, panie, tylko mi
44 Zpami|            mi nie jest, panie, tylko mi bardzo zimno. Rozebrałem
45 Zpami|        światło i jednostajne, dobrze mi znane mruczenie. Otworzyłem
46 Zpami|              Otworzyłem oczy i serce mi zabiło niespokojnie. Na
47 Zpami|              przedpokoju, zwiastował mi jej przybycie. Jakoż otworzywszy
48 Zpami|            go zdjęła, serce ścisnęło mi się dziwnym uczuciem: oto
49 Zpami|           Michasiu! Michasiu!" Włosy mi na głowie powstały, gdym
50 Zpami|          Pierwszy dzień świąt zszedł mi na przygotowaniach do pogrzebu,
51 Zpami|               ale pamiętam cię i żal mi ciebie, mój mały Michasiu,