Nowela

 1 Janko|          jest na granie. Wszędzie też je słyszał, a jak tylko
 2 Janko|           cały bór, i basta!~Echo też... W polu grała mu bylica,
 3 Janko|      prawie czarodziejskie; Janek też patrzył coraz chciwiej.
 4   1  |          tak się i zostanie.~- On też kolonię ma...~- Ma, to w
 5   1  |      Opóźnił się ze zwózką, potem też zaczęły padać deszcze; zboże
 6   1  | przyznawał, ściskały mu serce; bo też ten polski chłop, oderwany
 7   1  |        Lipińce! Lipińce!", czasem też poświstywał jakby lipinieckie
 8   1  |         Jaśka jakby żywego. Miała też w tym rozmyślaniu ulgę i
 9   1  |          Wawrzon i Marysia uczuli też oboje, że choć ich tam wiatr
10   1  |         nie poznał. Stary Wawrzon też zżółkł jak wosk, ile że
11   1  |         do Marysi przyjaźnie. Oni też radowali się bardzo, bo
12   1  |   kołysało się na wodzie. Ptactwa też białego z czarnymi skrzydłami
13   1  |      wskazywali je rękoma, statek też zaświstał przeraźliwie,
14   1  |     Niemiec nie zdurzył...~Marysi też jakoś się państwo uśmiechało
15   1  |           nie da go oszukać, więc też Wawrzon to uczynił. Za to,
16   1  |          części z zamiłowania. Tu też nocami dość często rozlegają
17   1  |         ani rady w głowie.~Pomocy też nie doznali od nikogo. Polaków
18   1  |         ulicach znaleźli. Później też wzięto ich do szpitali i
19   1  |           się raźniej. Dziewczyna też półtora dnia nie jadła,
20   1  |    Chudzątko moje serdeczne?" Czy też: "Idź precz, dziadowa córko!"
21   1  |         wypłakała. Czasem jej się też zdało, że spływają do piersi
22   1  |       wrzał życiem i ruchem. Mgła też opadła, a pogodne promienie
23   1  |         więc uspokojenie. Myślała też sobie dziewczyna, czym mogli
24   1  |           Boska!"~Chwila jeszcze, też same ręce, które spychają
25   1  |      twarz po prostu anielska: bo też Marysia była już prawie
26   1  |     zaszły mu jakby szkłem.~Zaraz też począł się gniewać:~- Rozumie
27   1  |      Ludzie sypiali na wozach lub też za ich obrębem naokoło ognisk.~
28   1  |           doskonałe interesa. Ale też tego samego dnia osadnicy
29   1  |         po jego stronie. Niejeden też mu w ścinaniu drzewa i obrabianiu
30   1  |          miłosierdzie. Nie ludzie też znęcali się nad nią, ale
31   1  | lipiniecki? Jak sobie radzić? Wóz też tamtejszy musiał przejechać
32 Latar|   klasztorne, bo pustelnicze. Nic też dziwnego, że Mr Izaak Falconbridge
33 Latar|        wszystkich na świecie. Nic też dziwnego, że gdy wieczorem
34 Latar|       opuszczają służbę. Latarnik też bywa zazwyczaj człekiem
35 Latar|       wszelkim złem. Opuszczał ją też tylko czasami w niedzielę
36 Latar|           polskich. Z tym większą też skwapliwością i z tym żywiej
37 Sach |     emigracja do wideł, w których też w mgnieniu oka, na miejscu
38 Sach |           i małego Fryca. W całym też mieście powtarzano bez ustanku:
39 Ozyr |        tym zapominać. Nie dorzucę też nic na żadną szalę, póki
40 Bajka|           sokół. - Ale powiedz mi też, mój kochany, kto cię nauczył
41 Zpami|         że patrzę na nią. Były to też same delikatne rysy, toż
42 Zpami|            Ten rodzaj ludzi ginie też teraz, i myślę, że jakiś
43 Zpami|           przyszłość zależała. Bo też obaj z moim drogim chłopcem
44 Zpami|           nie poznają.~Odbierałem też często listy od pani Marii
45 Zpami|      gorączkowego zarazem. Czasem też szedł w kąt, ściskał głowę
46 Zpami|    obowiązkiem dziecka, ale które też właśnie dlatego winny być
47 Zpami|      światła - ciemność. Giął się też jak kłos pod wiatrem. W
48 Zpami|      kościelny i uroczysty. Nigdy też, od czasu jak dostał ostatnie