Nowela

 1 Janko|     ciemności. Potem zrobił sobie sam skrzypki z gonta i włosienia
 2   1  |       Wawrzon dodał, jakby mówiąc sam do siebie:~- Wola Boża!...~
 3   1  |         żal mu było pieniędzy. Na sam proces wydał już niemało,
 4   1  |      wiedział od swojego synowca. Sam Niemiec pokazywał pieniądze,
 5   1  |          strawę, ich odpychano na sam koniec, tak że i głodem
 6   1  |         kazał się dziwić Marysi i sam się dziwił wszystkiemu,
 7   1  |            ba, choćby i cyrograf!~Sam ten statek, który szedł
 8   1  |  przesłaniając niebo, widnokrąg i sam okręt. Widać było tylko
 9   1  |        niby w obłąkaniu - kogo? - sam nie wiedział. Oto już gnie
10   1  |         tam nikogo.~Gdy doszli na sam jej kraniec, Wawrzon rzekł:~-
11   1  |         Utopię ja cię, niebogo, i sam się utopię - mówił dalej. -
12   1  |         znikąd nadejść, bo to był sam koniec portu, na którym
13   1  |        pociągnął ją gwałtownie na sam brzeg rusztowania, drugą
14   1  |     wyszła na dobre i Wawrzonowi. Sam sobie szmat najrzadszego
15   1  |      umiłował. Chodziłem jak wilk sam po świecie i ludziska się
16   1  | Dziewczyna chodziła sypiać na ten sam pomost, na którym raz już
17 Latar|  nieszczęśliwy musiał podejść nad sam brzeg skalistej wysepki,
18 Latar|          dziwnych kolei opowiadał sam Falconbridge'owi, nie wspomniał
19 Latar|       rozbiła się na Amazonce, on sam zaś bezbronny i prawie nagi
20 Latar|           wspólnika w chwili, gdy sam leżał chory na "vomito".
21 Latar|           objaśniali wszystko. On sam wreszcie stał się trochę
22 Latar|          jakby odurzony, że pytał sam siebie, czy to prawda, i
23 Latar|      jadowite pająki. Wszystkiego sam doznał, sam doświadczył,
24 Latar|           Wszystkiego sam doznał, sam doświadczył, wszystko sam
25 Latar|         sam doświadczył, wszystko sam przecierpiał; toteż tym
26 Latar|          tajemnicza dusza; on zaś sam pogrąża się w tej tajemnicy
27 Latar|         się na nią z wrzaskiem, a sam wziął znowu książkę. Słońce
28 Sach |          Wchodzi nie sachem, jeno sam dyrektor trupy, Hon. M.
29 Sach |           głowami ciżby ludzkiej. Sam dyrektor widocznie był zaniepokojony.
30 Sach |        jak dokona zemsty? - on? - sam jeden? - zostać czy uciekać?
31 Ozyr |      Ozyrys nakazał mu milczenie, sam zaś zapytał:~- Powiedz mi,
32 Ozyr |     konieczność uznał i zrozumiał sam Faraon.~- Niech mnie ibis
33 Ozyr |       jego były złowrogie, ale on sam był durniem i głupota jego
34 Ozyr |      Egipt, zyskałby Faraon, a on sam nie tylko nic by z własnych
35 Zpami|        dziewiątej do dwunastej, i sam nie szedłem do łóżka, nimem
36 Zpami|           że kiedy mi ich brakło, sam spać nie mogłem. Może powinienem
37 Zpami|        beczy z lada powodu. Chory sam jestem na piersi, samotny
38 Zpami|     pocieszać, to już moja rzecz. Sam napracowałem się w życiu
39 Zpami|        dla niego ucieczką.~Jestem sam nauczycielem, jakkolwiek
40 Zpami|  padającym od bujnych włosów, ten sam łagodny zarys brwi, a szczególniej
41 Zpami|         zamiast go powstrzymywać, sam biegłem za nim zmęczoną
42 Zpami|         przeziębienie. Ale on już sam w końcu nie wiedział, co
43 Zpami| powiedzieć; domyśliłem się jednak sam. Nie było żadnej wątpliwości,
44 Zpami|       wszystkich uczniów w klasie sam tylko wiedział, że od gaudeo
45 Zpami|          już odleciał, a teraz on sam już odchodził w jakąś ciemną
46 Zpami|        wszyscy, że już uratowany. Sam doktór miał niejaką nadzieję.