Nowela

 1 Janko|             buki, brzezina, wilgi, wszystko grało: cały bór, i basta!~
 2 Janko|           W onym blasku widać było wszystko doskonale: wcięte boki,
 3 Janko|            srebrnego pręta...~Ach! wszystko było śliczne i prawie czarodziejskie;
 4   1  |            jak w Lipińcach". Jakoż wszystko było dla nich nowym i nieznanym,
 5   1  |            na woli Bożej. Przy tym wszystko to, co widział, co go otaczało,
 6   1  |          cienie. W godzinę później wszystko ukryło się w białawym tumanie,
 7   1  |         pasy przyciągać.~Widząc to wszystko Marysia rzekła:~- Pewnikiem
 8   1  |     pieniądze, agentów kolejowych: wszystko to krzyczało wniebogłosy,
 9   1  |        siedem dolarów srebrem. Nim wszystko to się odbyło, okręt zbliżył
10   1  |    jęczmiennej zastępuje łóżko.~To wszystko. Stary Wawrzon klęcząc przed
11   1  |            swoimi, gdyby i stracił wszystko, gdyby znękała go choroba,
12   1  |          jedna drugiej dogonić. Tu wszystko było jakieś dziwne, obce,
13   1  |           teraz jakże zmieniło się wszystko!~On był parobkiem dworskim,
14   1  |         zrozumienia, że już wydali wszystko, że drugi dzień nic nie
15   1  |         usłyszy. Pchnę cię tylko i wszystko dwóch pacierzy nie potrwa.~-
16   1  |            w przepaść. Ale jego to wszystko zdawało się tylko podniecać.
17   1  |        duszy, i jakby świętość nad wszystko ukochana.~Ona nie tylko
18   1  |        Więc Wawrzon opowiedział mu wszystko i nie zataił nic, jako księdzu
19   1  |            Wawrzon spoglądał na to wszystko, kręcił głową i nie mógł
20   1  |           Odłożywszy jednak na bok wszystko, co w ogłoszeniach o Borowinie
21   1  |     krótkich chwil rozprzęgało się wszystko coraz bardziej w osadzie.
22   1  |            tracić głowy, on zaczął wszystko w ręce brać i rządzić się,
23   1  |      wścieklejszy huk wód zgłuszył wszystko, i ryki tonących zwierząt,
24 Latar|        szczęścia, i tym objaśniali wszystko. On sam wreszcie stał się
25 Latar|         tracił nadziei, że jeszcze wszystko będzie dobrze. W zimie ożywiał
26 Latar|        zwykłym życiu uczą stosować wszystko do siebie. .Wszystko, z
27 Latar|      stosować wszystko do siebie. .Wszystko, z czym styka się latarnik,
28 Latar|           doznał, sam doświadczył, wszystko sam przecierpiał; toteż
29 Latar|     niezmierna miłość, przy której wszystko jest niczym... On po prostu
30 Latar|  zabełkotały rzeki rodzinne. Widzi wszystko, jak było. Wszystko go pyta: "
31 Latar|          Widzi wszystko, jak było. Wszystko go pyta: "Pamiętasz?" On
32 Sach |           Chiavatty. Ale w mieście wszystko już było ganz gemutlich
33 Sach |    parapetu, skąd tak dobrze można wszystko widzieć, a teraz spoglądają
34 Sach |           z piersi widzów. Więc to wszystko było w programie, więc to
35 Ozyr |            zawołam Mądrości, która wszystko przenika, i rozkażę jej,
36 Zpami|         się nie przekonał, że umie wszystko; ale doprawdy tego wszystkiego
37 Zpami| przygniatającą mu piersi i depcącą wszystko, co go nauczono czcić i
38 Zpami|        synem droższej dla mnie nad wszystko istoty... Nigdy ona nie
39 Zpami|         drzewa młodości; dla niego wszystko to, co składa się na nieszczęście:
40 Zpami|          stopniowa utrata nadziei, wszystko to poczęło się w jedenastym
41 Zpami|          zgryzoty. Zdawało się, iż wszystko przeciw niemu się sprzysięga.
42 Zpami|           w jego umyśle! Rwało się wszystko w tej dziecinnej piersi
43 Zpami|           spytał, czy już skończył wszystko, odpowiedział mi swoim powolnym
44 Zpami|           tak jak ja, że uczyniłeś wszystko, co było w twej mocy, i
45 Zpami|        uśmiechając się - powtarzam wszystko od początku; muszę jutro