Nowela

 1 Janko|     dzieckiem. Kowalka Szymonowa, która była najmądrzejsza, poczęła
 2 Janko|        synku? - ozwała się matka, którą dusiły łzy...~- Matulu,
 3   1  |       rodzime to nie ta strona, w którą jechali, ale tamta, z której
 4   1  |          tumanie, nawet latarnia, którą zawieszono na szczycie masztu,
 5   1  |          ist das Lipiniec?~Maryś, która nadeszła w czasie rozmowy,
 6   1  |            podniósł koniec linki, którą poprzednio trzymał w ręku,
 7   1  |           wielka czerwona beczka, którą fale poruszały łagodnie:
 8   1  |            cała bowiem emigracja, która nie znajduje chwilowego
 9   1  |          światła w tej ciemności, którą przed sobą widział, a największego
10   1  |        niedoli i o tej tęsknocie, która go najbardziej ze wszystkiego
11   1  |     więdnie, albo jak dziewczyna, która ma umrzeć.~Przechodzący
12   1  |         myśleć o takiej nędzarce, która prócz wianka, prócz rucianego,
13   1  |        nic nie ma na świecie i po którą, jeśli kto przyśle swaty,
14   1  |  odpuszczam...~Z bladej jasności, która od niejakiego czasu świtała
15   1  |        Czym była Borowina? Osadą, która miała powstać. Ale widocznie
16   1  |    miliony mieszkańców, a ziemia, którą się dziś płaci po 1 i pół
17   1  |     najbliższej osady ludzkiej, z którą miała sąsiadować Borowina,
18   1  | przewodnictwa, bez żadnej władzy, która by mogła sprawy ich porządkować
19   1  |           przynosił im zwierzynę, którą albo strzelał, albo łapał
20   1  |       było przyjąć tę jego pomoc, którą prawie narzucał, i zobowiązać
21   1  |      Ostatni wyraz stłumiła woda, która zalała mu gardło. Zanurzył
22 Latar|        najstraszliwsza nostalgia, którą podniecała lada okoliczność:
23 Latar|          sobie hiszpańską gazetę, którą zakupywał w mieście, lub
24 Latar|      tajemnicy i czuje ową duszę, która żyje i koi się. Zatonął,
25 Latar|        swej miesięcznej pensji, z którą zresztą nie miał co robić
26 Latar|          piersiach swoją książkę, którą od czasu do czasu przyciskał
27 Sach |          leżało' w widłach rzeki, która, jak zwykle na wiosnę, rozlawszy
28 Sach |          Wszyscy słuchają pieśni, która wzmaga się i potężnieje.
29 Ozyr |          tej zaziemskiej krainie, którą ja władam, a która przeznaczona
30 Ozyr |       krainie, którą ja władam, a która przeznaczona jest na wiekuiste
31 Ozyr |          tej zaziemskiej krainie, którą ja władam, a która przeznaczona
32 Ozyr |       krainie, którą ja władam, a która przeznaczona jest na pośmiertne
33 Ozyr |       rada? Oto zawołam Mądrości, która wszystko przenika, i rozkażę
34 Ozyr |          obie szale - jeśli wiem, która w końcu przeważy!~A słowa
35 Zpami|           za cios dla pani Marii, która po śmierci męża zostawszy
36 Zpami| szlacheckiego, po prostu pani, na którą bym nie śmiał oczu podnieść.
37 Zpami|        wyższą, szlachetną istotę, która tam była panią, i szczęście,
38 Zpami|        gdym wykładał mu historię, którą "Stryj synowcom opowiedział",
39 Zpami|     miernym. Dostał go za lekcję, którą umiał doskonale, ale wedle
40 Zpami|  atmosfera była swojska i czysta, którą dziecinne piersi mogły oddychać.~
41 Zpami|         Siatka delikatnych żyłek, która dawniej ukazywała mu się
42 Zpami|      dziecinną, na wpół anielską, która sprawiała wrażenie więdnącego
43 Zpami|           nic, nawet głowy matki, która leżała, jak martwa, na jego
44 Zpami|        umarł.~Nakryłem go kołdrą, którą matka, zrywając się z łóżka,