Nowela

 1 Janko|         wziąwszy dziecko pokropiła je wodą, aż poczęło oczki mrużyć,
 2 Janko|            na granie. Wszędzie też je słyszał, a jak tylko trochę
 3 Janko|     Chciałby przynajmniej raz mieć je w ręku, przynajmniej przypatrzeć
 4 Janko|        okno do kredensu, odbijając je w kształcie wielkiego jasnego
 5 Janko|      skrzypiec i w końcu oświetlił je zupełnie. Wówczas w ciemnej
 6   1  |            i majtkowie rzucili się je upinać. Widok tych ludzi
 7   1  |    Powiadam Smolak, koniucha.~- On je chwacki, ale ty go sobie
 8   1  |         wielki; wszyscy wskazywali je rękoma, statek też zaświstał
 9   1  |        zdejmowano paki i na drugie je wkładano, wozy zajeżdżały
10   1  |            raczej cała pokrywająca je warstwa błota. Wszędzie
11   1  |        sporo na wodzie: jedna fala je przynosiła, druga odnosiła
12   1  |           w ten sposób przyciągali je do siebie; on, że sznura
13   1  | natychmiast na kartofle, pozbierał je łapczywie drżącymi rękoma,
14   1  |            ogień rozpali; gajdoków je tyla, że na dwa razy wstrzyma.
15   1  |         dwa razy wstrzyma. Pan Bóg je miłosierny. W izbie zaraz
16   1  |            to się uraduje. Pan Bóg je miłosierny!~Tak rozprawiając,
17   1  |            będziewa jedli. Pan Bóg je miłosierny! Maryśka zaraz
18   1  |             Co teraz zrobią, gdzie je upieką, czym się pożywią,
19   1  |        Schyliła się po węzełki, by je zabrać. Były dość ciężkie
20   1  |             że dziewczyna zaledwie je udźwignąć może.~Poszli...
21   1  |           się zbudził ze snu.~- To je rzuć.~- Dyć się przydadzą.~-
22   1  |   otwierała oczy, potem przymykała je znowu. Śniło się jej, że
23   1  |           nóg starego pana, objęła je rękoma i poczęła wołać:~-
24   1  |       gryźć go w oczy, bo przetarł je kułakami i spytał:~- Głodniście?~-
25   1  |          ciągle schyla i po rękach je całuje, z czego się śmiały
26   1  |         cygara gryzł go w oczy, bo je sobie często ukradkiem ocierał.~
27   1  |      Illinois, gdzie spojrzysz, to je rajbrod, a co karem milkę
28   1  |       władzę, ale nie zawsze mogli je utrzymać. W chwilach tylko
29   1  |          byle komu nie dam, bo ona je gospodarska córka. Kto mi
30   1  |           te płonące liście, niósł je jakby ptaki ogniste dalej
31   1  |            ręce do nieba, wzywając je na ratunek; ale odpowiadały
32   1  |            światło.~Ale prąd niósł je ku niej. Zarysowała się
33 Latar|           był prawie pewny, że gdy je otworzy, sen zniknie. Nie!
34 Latar|      Nadchodziła godzina, w której je karmił resztkami swej żywności,
35 Sach |              Kolej żelazna łączyła je z Rio del Norte i San Antonio;
36 Ozyr |         ludzkie życie, ustawicznie je obrzydzał, krępował i ograniczał.~-
37 Ozyr |       porządku w państwie, wtrącał je w bezład i tworzył mu wewnętrznych
38 Ozyr |         tradycją egipską, że biorą je z zupełnie czystym sumieniem.~-
39 Ozyr |           podniósł szale i trzymał je w górze, póki nie uspokoiły
40 Zpami|      dziecko czuje rękę prowadzącą je łagodnie, nie zaś nogę przygniatającą
41 Zpami|        lekcje, by go przekonać, że je umiał i że niepotrzebnie
42 Zpami|    wszystkiego, co w domu nauczano je czcić i kochać. Zdania takie
43 Zpami|      uczciwy, jak Michaś, odczuwał je boleśnie; nie śmiał zaprzeczyć,
44 Zpami|     prawdopodobnie od świąt trzeba je będzie odebrać ze szkół,